نمونه برجسته این تحول، پارک نئوکلاسیک Enghaveparken (مصوب ۱۹۲۹) است که اکنون زیر سطح خود محفظه‌ای دارد که قادر است معادل ۱۰ استخر المپیکی آب باران را ذخیره کند.

این شبکه جدید «فضاهای سبز-آبی» شامل کانال‌ها، حوضچه‌ها، خاکریزها و مخازن زیرزمینی است که علاوه بر کاهش خطر سیلاب، آب لازم برای فضای سبز و کاربری‌های شهری را فراهم می‌کند و حتی به شکل آب‌نماها و فضاهای تفریحی عمومی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این طرح، بخشی از هدف بلندپروازانه کوپنهاگ برای تبدیل شدن به نخستین شهر اسفنجی کامل جهان است. در این مسیر، «Davos Baukultur Alliance» نیز از توسعه شهری پایدار و تاب‌آور حمایت می‌کند و ترویج ساخت‌وساز چرخشی و مدیریت هوشمند فضاهای عمومی را در دستور کار دارد.

تحلیل فنی

• طراحی پارک‌ها بر مبنای سازه‌های سطحی و زیرسطحی مدیریت رواناب انجام شده است.
• ظرفیت محفظه Enghaveparken نشان می‌دهد که کوپنهاگ به سمت زیرساخت‌های چندمنظوره آبی حرکت کرده است: هم ذخیره‌سازی، هم کنترل سیلاب، هم استفاده مجدد.
• سیستم‌های مدیریت بارش با آبخیزداری شهری (Urban Hydrology) و Nature-Based Solutions (NBS) تلفیق شده‌اند.

تحلیل استراتژیک

• کوپنهاگ با اجرای این مدل، تبدیل به یک نمونه مرجع جهانی در مدیریت شهری اقلیمی می‌شود.
• این مدل می‌تواند برای شهرهایی که با بارش‌های متمرکز و تغییرات اقلیمی مواجه‌اند—از جمله تهران، رشت، استانبول و برلین—الگوی قابل انتقال باشد.
• تبدیل زیرساخت‌های موجود به دارایی‌های چندکارکردی (Multi-Purpose Infrastructure) هزینه مدیریت بحران را در بلندمدت به شدت کاهش می‌دهد.
• این اقدام، جایگاه دانمارک را در دیپلماسی اقلیمی اروپا تقویت می‌کند.

بیشتر در همین زمینه: آرامش بازار نفت در سایه بازداشت رئیس‌جمهور ونزوئلا

بینش اجرایی

• مدل شهر اسفنجی کوپنهاگ نشان می‌دهد که بازطراحی هوشمندانه فضاهای عمومی می‌تواند بدون ساخت زیرساخت‌های سنگین، ظرفیت تاب‌آوری شهری را چند برابر کند.
• برای کشورهایی با محدودیت سرمایه‌گذاری، استفاده از پارک‌ها، میدان‌ها و معابر برای مدیریت سیلاب یک راه‌حل قابل اجرا و مقرون‌به‌صرفه است.
• وجود ذی‌نفعان بین‌المللی مانند Davos Baukultur Alliance امکان جذب سرمایه و استانداردسازی فرآیندها را تقویت می‌کند.

همچنین در ادامه بخوانید؛ آیا توافق صلح اوکراین می‌تواند اروپا را دوباره به گاز روسیه وابسته کند؟