به گزارش پتروشیمی ها، پدیده «بنزین سوپر وارداتی» نه یک سیاست انرژی، بلکه یک نشانه آشکار از تشدید شکاف طبقاتی در ایران است. وقتی اینترنت طبقاتی و تعرفه‌های ویژه به بخشی از جامعه تحمیل شد، حالا نوبت به سوخت لوکس رسیده است؛ سوختی که با قیمت لیتری ۸۰ هزار تومان و کارمزد ۲۵۰ هزار تومانی عملاً تنها برای آقازاده‌ها و ژن‌های خوب قابل دسترس است.

این روند، طبقه متوسط را بیش از پیش به حاشیه می‌راند. در شرایطی که اکثریت مردم با تورم، کاهش قدرت خرید و بحران معیشتی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، عرضه سوخت وارداتی با برچسب «سوپر» چیزی جز تبعیض آشکار و نهادینه‌سازی امتیازات طبقاتی نیست.

از منظر اقتصادی، چنین سیاستی نه تنها کمکی به مدیریت بازار انرژی نمی‌کند، بلکه با ایجاد یک بازار دوگانه، فساد، رانت و سوداگری را تقویت می‌کند. از منظر اجتماعی، این اقدام پیام خطرناکی دارد: اینکه دولت به جای کاهش فاصله طبقاتی، عملاً آن را به رسمیت شناخته و حتی به آن مشروعیت می‌بخشد.

در نهایت، «بنزین سوپر وارداتی» را باید میخ دیگری بر تابوت طبقه متوسط دانست؛ طبقه‌ای که ستون فقرات توسعه و ثبات اجتماعی است. حذف تدریجی این طبقه، به معنای تضعیف بنیان‌های اقتصادی و سیاسی کشور خواهد بود.

بیشتر در همین زمینه: صادقی: نوآوری و دانش فنی، الزامات اجرای موفق پروژه‌هاست