صندلیهای مدیریتی گرانتر از سفره کارگر؟
این روزها که بحث اصلاح ساختار مدیریتی و برکناری بعضی از مدیران شرکتها مطرح است، یک سؤال جدی وجود دارد: آیا قرار است فقط چند مدیر جابهجا شوند یا باید درباره شیوه مدیریت، نحوه هزینهکرد منابع و میزان پاسخگویی مدیران هم صحبت شود؟
کارگر مطالبه دارد؛ حقوق میخواهد و معوقه دارد.
در شرایطی که فشار اقتصادی و تبعات جنگ، زندگی بسیاری از خانوادهها را سختتر کرده، انتظار زیادی نیست که منابع شرکت با دقت بیشتری هزینه شود و هر هزینهای که از جیب شرکت پرداخت میشود، قابل دفاع باشد.
وقتی درباره حقوقهای بالا و مزایای قابل توجه برخی مدیران صحبت میشود، طبیعی است که کارگر و افکار عمومی سؤال داشته باشند. این مبالغ بر چه اساسی تعیین شده؟ قراردادها چگونه بسته شدهاند؟ پاداشها بر اساس چه عملکردی پرداخت میشوند؟ و آیا دریافتی مدیران با کاری که انجام دادهاند و نتیجهای که برای شرکت به وجود آوردهاند، تناسب دارد یا نه؟
موضوع فقط میزان حقوق نیست؛ بحث بر سر نحوه استفاده از منابع شرکت و مسئولیتی است که مدیران در قبال آن دارند.
مدیرعامل و اعضای هیئتمدیره فقط یک عنوان سازمانی ندارند. آنها در حدود وظایف و اختیارات قانونی خود، در برابر تصمیمهایی که میگیرند، حفظ منافع شرکت و رعایت مقررات مسئول هستند. بنابراین اگر مطالبات قانونی کارگران پرداخت نشده باشد، اما همزمان هزینههایی در بخش مدیریت انجام شود که ضرورت آن برای کارگران روشن نیست، حق دارند درباره آن سؤال کنند و توضیح بخواهند.
البته در این میان باید انصاف را هم رعایت کرد. اگر درباره فردی گفته میشود حقوق و مزایا دریافت میکند اما حضور مؤثر و مستمری در محل کار ندارد، نمیشود فقط با شنیدهها و شایعات درباره او قضاوت کرد. باید قرارداد، حضور و غیاب، شرح وظایف، سوابق بیمه، میزان دریافتی و عملکرد واقعی او بررسی شود. اگر مشکلی وجود ندارد، شفاف توضیح داده شود؛ اگر تخلفی صورت گرفته، باید طبق قانون با آن برخورد شود.
این یعنی مطالبهگری؛ نه اتهامزنی.
انتصابهای فامیلی هم موضوعی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن گذشت. البته فامیل بودن یک فرد، بهخودیخود تخلف محسوب نمیشود. سؤال اینجاست که آیا فرد بر اساس تخصص و شایستگی منصوب شده یا رابطه و وابستگی خانوادگی در این تصمیم نقش داشته است؟ آیا ضوابط و مقررات رعایت شده یا نه؟
اگر انتصابی بدون صلاحیت حرفهای و صرفاً بر اساس رابطه انجام شده باشد، دیگر موضوع فقط یک انتقاد معمولی نیست و میتواند بحث تعارض منافع، تضییع منابع و حتی مسئولیت اداری و حقوقی را به دنبال داشته باشد.
شرکت اقتصادی جای آزمون و خطا نیست؛ بهخصوص شرکتی که سرمایه و منافع تعداد زیادی کارگر و سهامدار در آن قرار دارد.
اگر گفته میشود «بودجه نداریم» یا «منابع کافی نیست»، این سؤال باید روشن پاسخ داده شود که منابع شرکت دقیقاً کجا هزینه میشود؟ ساختار نیروی انسانی چگونه است؟ هزینه مدیریت چقدر است؟ چه مقدار از مطالبات کارگران باقی مانده و در مقابل، برای حقوق، مزایا، پاداش و سایر هزینههای مدیریتی چه میزان هزینه شده است؟
اینها سؤالهای غیرمنطقی نیستند. کارگر و سهامدار حق دارند بدانند.
مدیر خوب فقط مدیری نیست که پشت میز بنشیند و گزارش ارائه کند. مدیری که مسئولیت یک مجموعه را پذیرفته، باید بتواند درباره عملکرد خودش پاسخ بدهد؛ درباره هزینهها، نیروی انسانی، تولید، وضعیت شرکت و تصمیمهایی که گرفته است.
اگر مدیری توان اداره مجموعه را ندارد، باید تغییر کند. اگر قصور یا تخلفی داشته، باید در چارچوب قانون پاسخگو باشد. و اگر عملکرد خوبی داشته، چه بهتر که کارنامهاش شفاف ارائه شود تا هم از او دفاع شود و هم جلوی قضاوتهای نادرست گرفته شود.
آنچه قابل قبول نیست، این است که کارگر برای گرفتن حق قانونی خودش مجبور باشد بارها مراجعه کند و در همان زمان، درباره بعضی هزینههای مدیریتی سؤالهایی وجود داشته باشد که کسی پاسخ روشنی برای آنها ارائه نمیکند.
در نهایت، اینکه چه کسی منصوب شده مهم است؛ اما مهمتر از آن، عملکرد اوست. باید دید چه کاری برای شرکت انجام داده، چه هزینهای ایجاد کرده، چه نتیجهای به دست آورده و در برابر منابع شرکت و حقوق کارگران تا چه اندازه مسئولیتپذیر بوده است.
جنگ و شرایط سخت اقتصادی نباید بهانهای برای نادیده گرفتن حقوق کارگر باشد. اتفاقاً در چنین شرایطی، انضباط مالی، شفافیت و نظارت باید جدیتر از همیشه باشد.
کارگر صدقه نمیخواهد؛ حق قانونی خودش را میخواهد.
و مدیری که از منابع همین شرکت حقوق میگیرد، باید در برابر نحوه هزینهشدن همان منابع هم پاسخگو باشد.
اکثریت نظرات نشان میدهد که کاربران نسبت به اختلاف عظیم میان هزینههای مدیریتی و دستمزد کارگران، احساس نارضایتی و خستگی میکنند. آنها بهطور مکرر از عدم توجه مدیران عامل به نیازهای اساسی کارگران، بهویژه در زمینهٔ پرداخت منصفانه و بهبود شرایط کاری، انتقاد مینمایند و درخواست میکنند که این موضوع به سطوح بالاتر رسیده و اقدامات جدی اتخاذ شود. در عین حال، برخی نظرات تشکرآمیز نسبت به تلاشهای خانم آریایی و دیگر فعالان رسانهای برای برجستهسازی این مسأله را نیز میتوان مشاهده کرد.
مهمترین نکات و دغدغهها:
۱. شکایت از نابرابری هزینهها؛ هزینههای مدیریتی بهنظر میرسد بیش از حد بالا باشد در حالی که کارگران با حقوق کم و شرایط سخت مواجهاند.
۲. عدم پاسخگویی و شفافیت مدیران؛ کاربران خواستار نظارت دقیق، شفافسازی مالی و پیگیری مستمر توسط نهادهای نظارتی (مانند شستا) برای جلوگیری از سوءاستفادههای مالی هستند.
۳. نیاز به حمایت قانونی و اجرایی؛ کارگران خواستار دریافت حقوق قانونی، جلوگیری از اخراجهای غیرمنطقی و ایجاد سازوکارهایی برای تضمین عدالت در توزیع منابع میباشند.
نظر خود را در بخش دیدگاهها به اشتراک بگذارید.
نظرات کاربران (۱۵ نظر)
بسیار عالی مثل همیشه خانم آریایی ممنون از پیگیری های شما خانم دکتر
به امیدی روزی که حق ما داده بشه ممنون از خانم آریایی بابت پیگیری هاشون
ممنون از خانم آریایی مطلب بسیار خوبی بود امبدوارم به گوش مسیولین برسه
البته
کارگرصدقه نمی خواهد،حق قانونی خودش رابدهید
چقدر درست به جا بیان داشتند
دقیقا روتین شرایطی انظبات مالی وشفافیت نظارت نیاز داریم
سلام بر بانوی عزیز سرکار خانم آریایی پور، شما همیشه زحمت می کشید و بر حق هستید کو گوش شنوا👍🙏🌸
شستا باید این موضوع را پیگیری کند
سلام
شرکت فیرمکو پارس شیراز الگوی مدیریت منابع و مصارف و الگوی توسعه و پیشرفت هست ، ولی برعکس
مدیر خوب وجود ندارد همه بدنبال سمت و لقب و پر کردن جیب خودشون هستند
هرگز دیده نشده مدیری به فکر کارگر باشه
فقط زمانی مدیران یاد کارگر می افتن که یا سیر شده باشن یا جایی کارشون لنگ بمونه
سیر که نمیشن چون طمع داره خفه شون میکنه
کارگرها هم که از ترس اخراجی با تمام انرژی جون میکنن پس چیزی قرار نیست عوض بشه سفره ها رو کوچیک کنیم مثل همیشه
مردم دیگه خسته شدن
یا جنگ نکنید یا به مردم برسید
مردم چه گناهی کردن
مدیر عامل ها اصلا به فکر کارگر نیستند
مدیر عامل ها به فکر مردم نیستند یا جنگ نکنید یا به مردم برسید اگر میخواین جنگ کنید .همه بی انگیزه شدند شستا باید این موضوع را پیگیری کند
اگر میشه ایمیل را بردارید به سختی پیام میگذاریم ممنون از مدیر مسئول محترم پتروشیمی ها و خانم آریایی
درود
ممنون از مطالب های شما سر کار خانم آریایی پور عزیز
به امید روزهای پر از آرامش برای مردم سرزمین عزیزمان که هیچ کس محتاج نان شب خود نباشد.
ممنون از خانم آریایی عزیز بابت این مطلب بسیار ارزشمند .به گوش مدیر عامل فعلی شرکت فیرمکو هم برسه انشالله
ممنون از مطالبه گری های همیشگی شما