این اقدام، که توسط دلسی رودریگز معاون رئیس‌جمهور اعلام شد، ادامه همکاری تا ۲۰۴۱ را تضمین می‌کند. مهم‌ترین پروژه‌ها شامل دو میدان بوکرون و پرییا است که توسط شرکت روسزروبژنِفت (وابسته به وزارت توسعه اقتصادی روسیه) اداره می‌شود.

این شرکت در سال ۲۰۲۰ و پس از تحریم واحدهای بازرگانی روسنفت توسط آمریکا، دارایی‌های روسنفت را در ونزوئلا خریداری کرد.

تقویت این اتحاد انرژی دقیقاً در زمانی صورت می‌گیرد که آمریکا تحریم‌های جدیدی علیه روسنفت و لوک‌اویل اعمال کرده و ناو هواپیمابر USS Gerald R. Ford را به نزدیکی آب‌های ونزوئلا فرستاده است.

ترامپ نیز اعزام نیروهای آمریکایی را «رد نکرده» و مادورو اعلام کرده که «آماده گفت‌وگوی مستقیم» با دولت ترامپ است.

همزمان، حدود ۴۸ میلیون بشکه نفت روسیه متعلق به روسنفت و لوک‌اویل به دلیل تحریم‌های جدید، در دریا سرگردان مانده و باید مقصد جدیدی پیدا کنند.

بیشتر در همین زمینه: «پتروشیمی شیراز» در آبان ۱۴۰۴ رشد ۳۸درصدی درآمد عملیاتی را ثبت کرد

تحلیل فنی

۱. پایدارسازی تولید در فازه‌ای بحرانی
تمدید ۱۵ساله پروژه‌ها تضمین می‌کند که دو میدان مهم Orinoco Belt حداقل تا ۲۰۴۱ تولید داشته باشند. این برای توان صادراتی ونزوئلا که در سال‌های اخیر سقوط کرده، حیاتی است.
۲. کاهش ریسک توقف تولید ناشی از تحریم‌ها
انتقال رسمی مدیریت دارایی‌های روس به Roszarubezhneft، سپر فنی–حقوقی محسوب می‌شود. این ساختار احتمال توقیف دارایی‌ها توسط آمریکا را کاهش می‌دهد.
۳. سرنوشت ۴۸ میلیون بشکه روی آب
سرگردانی این حجم عظیم از نفت می‌تواند:
• تخفیف‌های سنگین‌تر نفت روسیه را به همراه داشته باشد،
• مسیرهای پنهان‌کاری (shadow fleet) را گسترش دهد،
• و در کوتاه‌مدت فشار بر قیمت نفت نوع Urals ایجاد کند.
۴. نقش روسیه در عملیات افزایش بازیافت (EOR)
روسیه تکنولوژی حیاتی برای نفت‌های فوق‌سنگین اورینوکو دارد. بدون این تکنولوژی، تولید ونزوئلا به سرعت افت می‌کند.

تحلیل استراتژیک

۱. تعمیق محور مسکو–کاراکاس در برابر واشنگتن
این اقدام پاسخی مستقیم به تشدید فشار آمریکا است. در واقع، ونزوئلا و روسیه پیام می‌دهند که:
• «تحریم‌ها ما را به هم نزدیک‌تر می‌کند، نه دورتر.»
۲. نمایش مقاومت در برابر «regime change pressure»
با توجه به انتشار گزارش عملیات مخفی CIA علیه ونزوئلا، این تمدید نوعی «ضمانت سیاسی» از سوی روسیه برای ادامه بقای حکومت مادورو است.
۳. تهدید نزدیک شدن ناوگان آمریکا
استقرار USS Gerald R. Ford در کارائیب یک پیام بازدارندگی است و به‌طور ضمنی:
• ظرفیت حمله نقطه‌ای (precision strike)
• عملیات رهگیری خطوط تأمین نفت
را فراهم می‌کند.
۴. جایگاه ونزوئلا در نظم جدید انرژی اوراسیا
با تداوم جنگ اوکراین، روسیه به دنبال پایگاه‌های انرژی خارج از یوگرا و دریای سیاه است. ونزوئلا تبدیل به:
• پایگاه پشتیبان انرژی روسیه در نیم‌کره غربی
شده است.
۵. ورود احتمالی چین
اگر فشار آمریکا تشدید شود، چین با سرمایه‌گذاری در اورینوکو امکان ایجاد «مثلث انرژی روسیه–ونزوئلا–چین» را دارد.

تحلیل اجرایی

۱. بازار جهانی نفت
• تحریم‌های جدید و ترافیک نفت سرگردان روی آب می‌تواند تا هفته‌های آینده نوسان قابل توجهی در نفت روسیه و ونزوئلا ایجاد کند.
• تخفیف‌های نفتی افزایش می‌یابد و بازار آسیا (به‌خصوص هند) ممکن است مقصد اصلی باشد.
۲. احتمال افزایش تنش نظامی
• حضور ناو هواپیمابر نشانه آمادگی برای «limited kinetic options» است.
• هرگونه حادثه در سواحل ونزوئلا قیمت جهانی نفت را فوراً بالا می‌برد.
۳. فرصت برای ایران
با تجربه مشابه در دور زدن تحریم‌ها، ایران می‌تواند در حوزه:
• لجستیک نفت‌های تحریمی،
• مخازن شناور،
• و مدیریت شبکه حمل‌ونقل سایه
مشاوره و همکاری پنهان ارائه کند.
۴. پیام اصلی
کاراکاس و مسکو در حال ساختن یک اتحاد انرژی بلندمدت برای مقاومت در برابر فشار آمریکا هستند.

در ادامه بخوانید؛ پیامدهای احتمالی تهاجم آمریکا به ونزوئلا بر قیمت جهانی نفت