اهم اقدامات اعلام‌شده عبارت‌اند از:

• حذف حفاظت فدرال از تا ۵۵ میلیون هکتار تالاب و رودخانه‌های کوچک با تغییر تعریف «آب‌های ایالات متحده»، که قدرت قانون ۱۹۷۲ آب پاک را به‌شدت کاهش می‌دهد.
• اصلاح قانون گونه‌های در خطر انقراض که اجازه می‌دهد ملاحظات اقتصادی در اولویت قرار گیرد و احتمال ثبت گونه‌های جدید کاهش یابد.
• برنامه اعطای امتیاز برای حفاری نفت و گاز در ۱.۳ میلیارد هکتار آب‌های ساحلی آمریکا شامل کالیفرنیا، خلیج مکزیک و آب‌های قطب شمال.

همزمان، سازمان‌های محیط‌زیستی، دانشگاهیان و حقوق‌دانان هشدار داده‌اند که این عقب‌گردها می‌تواند خسارات جبران‌ناپذیری به کیفیت آب، اکوسیستم‌های دریایی و گونه‌های در خطر انقراض وارد کند و موجی از شکایات قضایی به‌دنبال خواهد داشت.

این سیاست‌ها در حالی اعلام شد که رهبران جهان در اجلاس COP30 در برزیل حضور داشتند و ترامپ برای نخستین‌بار در تاریخ ۳۰ساله اجلاس در آن شرکت نکرد.
دولت اعلام کرده است که این اقدامات در راستای دکترین «سلطه انرژی آمریکا» و تقویت صنایع نفت، گاز و معدن انجام می‌شود.

نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد اکثریت آمریکایی‌ها از قوانین زیست‌محیطی فعلی حمایت می‌کنند:
• نزدیک به ۸۰٪ از مردم از قانون گونه‌های در خطر انقراض حمایت می‌کنند.
• ۸۱٪ نگران محیط‌زیست و حیات وحش هستند.

بیشتر در همین زمینه: افزایش سرمایه «شرکت نفت پارس» به تصویب هیأت مدیره رسید

با این حال، دولت انتظار دارد مقررات جدید «پایدار» باشند و در سال ۲۰۲۵ بیشترین حجم مقررات‌زدایی تاریخ فدرال انجام شود.

تحلیل فنی

• اثر بر تالاب‌ها و منابع آب:
کاهش تعریف «آب‌های ایالات متحده» می‌تواند باعث برداشت بی‌رویه از منابع آبی، افزایش آلودگی کشاورزی و صنعتی، و تشدید سیلاب‌ها شود. تالاب‌ها یکی از مهم‌ترین سینک‌های طبیعی کربن هستند؛ حذف حفاظت از آن‌ها به معنای تسریع انتشار کربن است.
• تنوع زیستی:
قانون جدید، تصمیم‌گیری درباره گونه‌های در خطر را از علم‌محور به اقتصادمحور تغییر می‌دهد. این تغییر ریسک انقراض گونه‌ها، از جمله گونه‌های شاخص در مناطق نفت‌خیز، را بالا می‌برد.
با توجه به سرعت تغییرات اقلیمی، هر تأخیر در شناسایی گونه‌های آسیب‌پذیر آثار غیرقابل بازگشت خواهد داشت.
• زیرساخت انرژی:
حفاری در ۱.۳ میلیارد هکتار آب‌های ساحلی، شامل نواحی حساس قطبی، خطر نشت نفت، تخریب زیستگاه و چالش‌های بزرگ مهندسی در شرایط یخ و طوفان‌های شدید را به‌همراه دارد.
• حذف دفاتر برنامه‌های انرژی پاک در وزارت انرژی نشانه توقف پروژه‌های شبکه برق، زنجیره تأمین و دموهای فناوری‌های نوین است که می‌تواند سرعت نوآوری و تاب‌آوری شبکه را کاهش دهد.

تحلیل استراتژیک

• هم‌راستایی با دکترین «سلطه انرژی»:
هدف کلان، افزایش تولید داخلی نفت و گاز، تقویت صادرات و کاهش وابستگی به واردات انرژی است.
این رویکرد در کوتاه‌مدت سود اقتصادی و اشتغال در بخش‌های سنتی ایجاد می‌کند، اما:
• کاهش نقش آمریکا در دیپلماسی اقلیمی جهانی‌عدم حضور در COP30، جایگاه آمریکا را به‌عنوان رهبر اقلیمی تضعیف می‌کند و میدان را برای چین و اتحادیه اروپا باز می‌کند.
• ریسک آسیب‌پذیری بلندمدت
کاهش مشارکت در انرژی پاک به معنای از دست دادن سهم بازار جهانی فناوری‌هایی مانند:
• هیدروژن
• ذخیره‌سازی انرژی
• شبکه‌های هوشمند
است؛ حوزه‌هایی که آینده اقتصاد انرژی را شکل می‌دهند.
• افزایش احتمال رویارویی حقوقی
گروه‌های محیط‌زیستی اعلام کرده‌اند که تمامی اقدامات را در دادگاه فدرال به چالش خواهند کشید. این امر ممکن است روند اجرایی را تا ۲ سال به‌تأخیر اندازد.

تحلیل اگزکیتیو (Executive Insight)

• دولت آمریکا یک چرخش آشکار از سیاست‌های اقلیمی دولت قبلی انجام می‌دهد و بر «حداکثرسازی تولید انرژی فسیلی» متمرکز شده است.
• پیام کلیدی دولت:
قوانین جدید باید در برابر تغییر دولت‌ها پایدار باشند.
• پیام مخالفان:
افکار عمومی با این سیاست همسو نیست و احتمالاً مقاومت مردمی و حقوقی تقویت خواهد شد.
• برای صنایع نفت و گاز، فرصت‌هایی در حوزه‌های زیر ایجاد می‌شود:
• توسعه حفاری دریایی
• مجوزهای سریع‌تر
• کاهش الزامات محیط‌زیستی در ساخت‌وساز
• برای صنایع انرژی پاک، ریسک کاهش سرمایه‌گذاری، کاهش حمایت دولتی و ازدست‌دادن رقابت جهانی وجود دارد.

تحلیل سیاسی

• اقدامات در زمانی انجام شد که دوربین‌های جهانی متوجه COP30 و مذاکرات اقلیمی بودند، در نتیجه پیام سیاسی روشن است:
آمریکا اولویت داخلی انرژی فسیلی را بر همکاری بین‌المللی ترجیح می‌دهد.
• این مسیر با حمایت صنایع کشاورزی، نفت، شیمیایی و ساخت‌وساز همراه است و پایه حمایت انتخاباتی در ایالت‌های صنعتی را تقویت می‌کند.
• با این حال، شکاف بین دولت و افکار عمومی درباره محیط‌زیست عمیق‌تر می‌شود که می‌تواند در چرخه‌های انتخاباتی بعدی اثرگذار باشد.

همچنین در ادامه بخوانید؛ کاخ سفید قوانین بهره‌وری سوخت خودروها را برای کاهش قیمت خودروها تسهیل می‌کند