جهش واردات نفت ونزوئلا به هند

به گزارش پتروشیمی ها؛ برآوردهای مؤسسه تحلیل داده‌های کپلر نشان می‌دهد تحویل نفت خام ونزوئلا به هند می‌تواند در اکتبر به حدود ۴۶۵ هزار بشکه در روز برسد؛ درحالی‌که این رقم در سپتامبر حدود ۱۹۶ هزار بشکه در روز برآورد شده بود.

در صورت رسیدن محموله‌های برنامه‌ریزی‌شده طبق زمان‌بندی، واردات نفت ونزوئلا به هند به بالاترین میزان در نزدیک به هفت سال گذشته خواهد رسید.

با این حال، این رقم هنوز یک برآورد مبتنی بر مسیر محموله‌هاست و میزان نهایی واردات به زمان رسیدن نفتکش‌ها و تخلیه محموله‌ها بستگی دارد. برخی تحلیلگران انتظار دارند میانگین واقعی تحویل در اکتبر به حدود ۳۵۰ هزار بشکه در روز نزدیک‌تر باشد.

ریلاینس؛ بازیگر اصلی خرید نفت ونزوئلا

شرکت ریلاینس اینداستریز، بزرگ‌ترین پالایشگر خصوصی هند، نقش محوری در افزایش خرید نفت ونزوئلا دارد. بر اساس داده‌های کپلر که در گزارش‌های بازار منتشر شده، این شرکت در سپتامبر حدود ۷۶ درصد از محموله‌های نفت ونزوئلا به مقصد هند را دریافت کرده است.

تمام محموله‌های ونزوئلایی ثبت‌شده برای هند، بندر سیکا در ایالت گجرات را به‌عنوان مقصد دارند؛ بندری که به مجتمع پالایشگاهی جام‌نگر ریلاینس خدمت‌رسانی می‌کند.

مجتمع جام‌نگر با ظرفیت فرآورش حدود ۱.۴ میلیون بشکه نفت خام در روز، یکی از بزرگ‌ترین مجتمع‌های پالایشگاهی جهان است. توانایی این مجموعه در فرآورش نفت خام سنگین و پرگوگرد، به ریلاینس امکان می‌دهد از گریدهایی استفاده کند که برای برخی پالایشگاه‌های دیگر دشوارتر هستند.

تخفیف نفت ونزوئلا؛ مزیت رقابتی در برابر نفت روسیه

یکی از مهم‌ترین عوامل تغییر سبد خرید پالایشگاه‌های هند، اختلاف قیمت نفت خام ونزوئلا و روسیه است.

نفت سنگین مری ونزوئلا با تخفیفی در حدود ۱۶ دلار به‌ازای هر بشکه نسبت به دِیتد برنت عرضه می‌شود؛ درحالی‌که نفت اورال روسیه، پیش از محاسبه هزینه حمل، با پریمیوم حدود ۱۰ دلار نسبت به این شاخص معامله شده است.

این فاصله قیمتی باعث شده نفت ونزوئلا برای پالایشگاه‌هایی که توانایی فرآورش آن را دارند، جذاب‌تر شود. تخفیف بالای مری همچنین می‌تواند بخشی از هزینه حمل طولانی‌تر از آمریکای جنوبی به هند را جبران کند.

با این حال، مقایسه اقتصادی دو گرید تنها به قیمت پایه محدود نیست. هزینه حمل، بیمه، زمان تحویل و ویژگی‌های فنی نفت خام نیز در تصمیم نهایی پالایشگاه‌ها نقش دارند.

چرا پالایشگاه‌های هند از نفت روسیه فاصله می‌گیرند؟

افزایش قیمت نفت اورال و کاهش جذابیت اقتصادی برخی محموله‌های روسی، پالایشگاه‌های هند را به بررسی منابع جایگزین سوق داده است.

بر اساس داده‌های کپلر، سهم روسیه از واردات نفت خام هند در سپتامبر به حدود ۳۵ درصد کاهش یافت؛ درحالی‌که این سهم در ژوئیه به حدود ۵۶ درصد رسیده بود.

تهدید اعمال تعرفه‌های تنبیهی جدید آمریکا علیه کشورهایی که نفت روسیه را خریداری می‌کنند نیز به ریسک تجاری این معاملات افزوده است. در نتیجه، پالایشگاه‌های هندی هنگام انتخاب محموله‌ها، علاوه بر قیمت نفت، پیامدهای احتمالی تحریم‌ها و هزینه‌های مرتبط با تجارت را هم در نظر می‌گیرند.

این تغییر به معنای توقف کامل خرید نفت روسیه از سوی هند نیست؛ بلکه نشان‌دهنده تلاش پالایشگاه‌ها برای متنوع‌سازی منابع تأمین و انتخاب محموله‌هایی است که از نظر اقتصادی و عملیاتی شرایط مناسب‌تری دارند.

بازگشت نفت ونزوئلا پس از کاهش محدودیت‌های آمریکا

هند خرید نفت ونزوئلا را در فوریه ۲۰۲۶، پس از وقفه‌ای نزدیک به یک سال، از سر گرفت. کاهش محدودیت‌های آمریکا بر تجارت نفت ونزوئلا پس از برکناری نیکلاس مادورو در ژانویه، زمینه افزایش جریان محموله‌ها را فراهم کرد.

در ماه‌های بعد، واردات نفت ونزوئلا به هند افزایش یافت و ریلاینس نیز خرید مستقیم از شرکت دولتی نفت ونزوئلا، PDVSA، را در کنار محموله‌های تهیه‌شده از طریق شرکت‌های تجاری دنبال کرد.

با وجود افزایش دسترسی به نفت ونزوئلا، معاملات همچنان تحت تأثیر چارچوب مجوزهای آمریکا و شرایط تعیین‌شده برای تجارت نفت این کشور قرار دارند. بنابراین، پایداری جریان صادرات به هند علاوه بر تقاضای پالایشگاه‌ها، به مقررات و شرایط عملیاتی تجارت نیز وابسته است.

نفت سنگین ونزوئلا برای همه پالایشگاه‌ها مناسب نیست

با وجود تخفیف قابل‌توجه، نفت مری ونزوئلا جایگزینی ساده و یکسان برای تمام گریدهای نفت خام وارداتی هند محسوب نمی‌شود. این نفت سنگین و پرگوگرد است و فرآورش آن به تجهیزات و تنظیمات فنی متناسب نیاز دارد.

مجتمع پالایشگاهی جام‌نگر ریلاینس برای فرآورش چنین خوراکی آمادگی بیشتری دارد؛ اما همه پالایشگاه‌های هند نمی‌توانند حجم بالایی از نفت سنگین ونزوئلا را به‌طور مستمر وارد سبد خوراک خود کنند.

ازاین‌رو، افزایش خرید ونزوئلا احتمالاً بیش از آنکه تغییری یکسان در کل صنعت پالایش هند ایجاد کند، به سود پالایشگاه‌هایی خواهد بود که از نظر فنی و اقتصادی امکان استفاده از این گرید را دارند.

هزینه حمل؛ عامل تعیین‌کننده در تداوم رشد واردات

افزایش نرخ کرایه نفتکش‌ها می‌تواند بخشی از مزیت قیمت نفت ونزوئلا را کاهش دهد. فاصله جغرافیایی بیشتر میان ونزوئلا و هند، هزینه انتقال محموله‌ها را در مقایسه با برخی منابع نزدیک‌تر افزایش می‌دهد.

در صورت تداوم رشد نرخ حمل دریایی، فروشندگان ممکن است برای حفظ جذابیت محموله‌ها به تخفیف‌های بیشتر نیاز داشته باشند. همچنین تأخیر در رسیدن نفتکش‌ها می‌تواند باعث شود بخشی از محموله‌های برنامه‌ریزی‌شده در آمار ماهانه واردات ثبت نشوند.

به همین دلیل، حتی اگر برآوردهای اولیه از افزایش واردات حکایت داشته باشند، حجم نهایی تحویل نفت ونزوئلا به هند به ترکیبی از قیمت، هزینه حمل، زمان‌بندی محموله‌ها و توان پالایشگاه‌ها بستگی خواهد داشت.

تغییر سبد نفتی هند چه پیامی برای بازار دارد؟

افزایش خرید نفت ونزوئلا نشان می‌دهد که پالایشگاه‌های هند در واکنش به تغییر قیمت‌ها و ریسک‌های تجاری، انعطاف بیشتری در انتخاب منابع تأمین به خرج می‌دهند. نفت روسیه که در سال‌های اخیر جایگاه مهمی در سبد وارداتی هند داشته، اکنون با رقابت شدیدتر گریدهای جایگزین مواجه است.

با این حال، میزان جایگزینی نفت روسیه با نفت ونزوئلا محدودیت‌هایی دارد؛ از جمله ظرفیت فرآورش نفت سنگین، هزینه حمل از آمریکای جنوبی و شرایط مقرراتی صادرات ونزوئلا.

در مجموع، تخفیف نفت مری و توان فرآورشی ریلاینس دو عامل کلیدی افزایش واردات ونزوئلا هستند؛ اما تداوم این روند به حفظ مزیت قیمتی و امکان تحویل به‌موقع محموله‌ها بستگی دارد.


همچنین بخوانید؛ سقوط واردات نفت روسیه به هند؛ محموله‌ها به ۳۱۰ هزار بشکه در روز رسید

Rate this post