اداره اطلاعات انرژی آمریکا پیش‌بینی قیمت نفت را برای سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ افزایش داد
به گزارش پتروشیمی ها؛این سومین افزایش متوالی پیش‌بینی قیمت برنت برای هر دو سال است. عامل اصلی بازنگری، تشدید اختلال در عرضه نفت خاورمیانه، حملات به زیرساخت‌های نفتی و نفتکش‌ها، افزایش هزینه حمل‌ونقل دریایی و بالا رفتن صرف ریسک ژئوپلیتیکی عنوان شده است.
مهم‌ترین ارقام گزارش:
▪️ متوسط قیمت برنت در سپتامبر ۲۰۲۶ به ۱۱۴ دلار در هر بشکه رسید؛ حدود ۲۳ دلار بالاتر از متوسط اوت.
▪️ قیمت روزانه برنت در ۱۵ سپتامبر، در پی اختلال در خط لوله شرق به غرب عربستان، تا ۱۳۱ دلار افزایش یافت.
▪️ صادرات نفت از بندر ینبع عربستان پیش از حملات، از طریق خط لوله شرق به غرب، بیش از ۵ میلیون بشکه در روز برآورد شده بود.
▪️ توقف تولید نفت در خاورمیانه از متوسط ۱۰٫۹ میلیون بشکه در روز در اوج ماه مه، به ۵٫۸ میلیون بشکه در روز در اوت و ۴٫۸ میلیون بشکه در روز در سپتامبر کاهش یافت.
▪️ اداره اطلاعات انرژی پیش‌بینی می‌کند توقف تولید در سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۶ به‌طور متوسط ۴٫۵ میلیون بشکه در روز باشد.
▪️ کسری موجودی جهانی نفت در سه‌ماهه سوم ۲۰۲۶ به‌طور متوسط ۱٫۹ میلیون بشکه در روز برآورد شده است. برای سه‌ماهه چهارم نیز کاهش متوسط ۰٫۷ میلیون بشکه در روز پیش‌بینی می‌شود.
مسیر پیش‌بینی قیمت نفت تا پایان ۲۰۲۷
برآورد اداره اطلاعات انرژی آمریکا نشان می‌دهد که افزایش قیمت‌ها در کوتاه‌مدت، لزوماً به معنای تداوم روند صعودی در تمام دوره پیش‌بینی نیست.
▪️ سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۶: متوسط ۱۰۵ دلار در هر بشکه.
▪️ سه‌ماهه دوم ۲۰۲۷: کاهش به حدود ۸۷ دلار.
▪️ سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۷: کاهش به حدود ۷۴ دلار.
این پیش‌بینی بر این فرض استوار است که مسیرهای جایگزین صادرات نفت توسعه یابند، محدودیت‌های حمل‌ونقل کاهش پیدا کنند و بخش عمده تولید ازدست‌رفته خاورمیانه تا پایان سه‌ماهه دوم ۲۰۲۷ احیا شود. بنابراین، تحقق این سناریو به بهبود واقعی جریان فیزیکی نفت وابسته است، نه صرفاً کاهش تنش‌های سیاسی.
تحلیل فنی بازار نفت
▪️ الف) اختلال در عرضه و کاهش موجودی‌ها
کاهش موجودی جهانی نفت، در کنار محدودیت عرضه، نشان می‌دهد بازار برای تأمین تقاضا به ذخایر موجود متکی شده است. تداوم این وضعیت، حاشیه ایمنی بازار را کاهش می‌دهد و حساسیت قیمت‌ها را به هر اختلال جدید افزایش می‌دهد.
▪️ ب) اهمیت مسیرهای صادراتی
خط لوله شرق به غرب عربستان، امکان انتقال نفت به دریای سرخ را بدون عبور از تنگه هرمز فراهم می‌کند. اختلال در این مسیر نشان داد که وجود مسیر جایگزین، به‌تنهایی تضمین‌کننده امنیت عرضه نیست؛ ظرفیت عملیاتی، سلامت زیرساخت و امنیت حمل‌ونقل نیز اهمیت دارند.
▪️ ج) افزایش هزینه تحویل نفت
افزایش حق بیمه جنگ، نرخ اجاره نفتکش‌ها و طولانی‌تر شدن مسیر سفر، هزینه رساندن نفت به پالایشگاه را بالا می‌برد. در نتیجه، حتی اگر قیمت شاخص برنت کاهش یابد، هزینه واقعی خرید نفت تحویلی برای پالایشگاه‌ها ممکن است همچنان بالا بماند.
▪️ د) تفاوت قیمت نفت خام و فرآورده‌ها
محدودیت عرضه نفت خام و کاهش ذخایر فرآورده‌های میان‌تقطیر، به‌ویژه گازوئیل، می‌تواند بازار فرآورده‌ها را تحت فشار بیشتری قرار دهد. بنابراین، کاهش قیمت نفت خام الزاماً به همان نسبت به کاهش قیمت گازوئیل، سوخت دریایی و سایر فرآورده‌ها منجر نمی‌شود.
تحلیل استراتژیک و مدیریتی
▪️ ریسک فقط قیمت نفت نیست؛ قابلیت اطمینان زنجیره تأمین نیز اهمیت دارد. اختلال در دسترسی به خوراک، افزایش هزینه حمل و دشواری برنامه‌ریزی تحویل می‌تواند بر عملکرد شرکت‌های تولیدی، پالایشگاهی، پتروشیمی و کشتیرانی اثر بگذارد.
▪️ بازگشت تولید به معنای عادی‌شدن بازار نیست. حتی پس از احیای تولید، بازسازی ذخایر تجاری و راهبردی، کاهش هزینه بیمه و حمل‌ونقل و بازگشت الگوهای معمول تجارت به زمان نیاز دارد.
▪️ پیش‌بینی قیمت باید سناریومحور باشد. تداوم اختلال‌ها می‌تواند افت مورد انتظار قیمت را به تعویق بیندازد؛ در مقابل، بهبود سریع‌تر شرایط عرضه و حمل‌ونقل ممکن است اصلاح قابل‌توجه قیمت‌ها را در پی داشته باشد.
مقایسه با پیش‌بینی بانک استاندارد چارترد
بانک استاندارد چارترد، متوسط قیمت قراردادهای آتی نزدیک‌سررسید نفت برنت را برای سال ۲۰۲۶ حدود ۹۲ دلار و برای سال ۲۰۲۷ حدود ۸۹٫۵۰ دلار در هر بشکه پیش‌بینی کرده است.
این بانک برای سال ۲۰۲۷ قیمت بالاتری نسبت به برآورد اداره اطلاعات انرژی آمریکا در نظر می‌گیرد. اختلاف پیش‌بینی‌ها نشان‌دهنده عدم‌قطعیت درباره سرعت احیای عرضه، ماندگاری صرف ریسک ژئوپلیتیکی و زمان موردنیاز برای بازسازی ذخایر است.
توجه شود که مبنای این دو پیش‌بینی یکسان نیست: اداره اطلاعات انرژی قیمت نقدی برنت را برآورد می‌کند، درحالی‌که ارقام استاندارد چارترد به قراردادهای آتی نزدیک‌سررسید مربوط است.
ارزیابی نهایی
پیام اصلی گزارش، تقابل دو نیروی بازار است: محدودیت عرضه و کاهش موجودی‌ها در کوتاه‌مدت، در برابر احتمال احیای تولید و بهبود مسیرهای صادراتی در میان‌مدت.
پیش‌بینی کاهش قیمت برنت به ۷۴ دلار در پایان ۲۰۲۷، سناریویی مشروط است و نباید آن را نتیجه‌ای قطعی تلقی کرد. تا زمانی که جریان فیزیکی نفت، هزینه حمل‌ونقل و سطح ذخایر به ثبات نرسند، احتمال نوسان شدید قیمت‌ها همچنان بالاست.
همچنین بخوانید: نوسان قیمت نفت، بزرگ‌ترین تهدید سودآوری شرکت‌های ژاپنی
نظرات کاربران (۰ نظر)