بازار نفت دیگر به روایت صلح ترامپ اعتماد ندارد

در نتیجه، قیمت نفت برنت در محدوده حدود ۹۵ دلار در هر بشکه تثبیت شده و اغلب شاخص‌های جهانی نفت خام در هفته گذشته بین ۲ تا ۳ درصد رشد را ثبت کرده‌اند. در همین حال، فعالان بازار به تدریج اظهارات دولت ترامپ درباره پیشرفت‌های دیپلماتیک را کمتر جدی گرفته و آن را بیشتر نوعی «سیگنال‌دهی قیمتی» برای آرام‌سازی بازار تلقی می‌کنند تا نشانه‌ای از یک توافق واقعی.

مهم‌ترین تحولات جانبی بازار انرژی عبارت‌اند از:

• اختلال موقت در پایانه صادرات نفت «مینا الفحل» عمان که روزانه حدود ۹۰۰ هزار بشکه نفت را پشتیبانی می‌کند.

• تخصیص یک میلیارد دلار حمایت مالی از سوی دولت هند برای جبران افزایش هزینه سوخت شرکت‌های پالایشی و هوانوردی.

• اعتراف روسیه به‌عدم تحقق سهمیه تولید تعیین‌شده در چارچوب اوپک‌پلاس به دلیل تعمیرات پیش‌بینی‌نشده.

بیشتر در همین زمینه: علیرضا شیخی مدیرعامل جدید شرکت گاز استان آذربایجان شرقی شد

• تصویب سرمایه‌گذاری نهایی نخستین پایانه شناور صادرات ال‌ان‌جی آمریکا توسط شرکت دلفین میداستریم.

• کاهش ارزش نسبی نفت ایران در بازار چین به دلیل افت حاشیه سود پالایشگاه‌های مستقل و کاهش نرخ فرآورش.

• تلاش عراق برای بازگرداندن تولید نفت اقلیم کردستان به سطوح پیش از بحران و ازسرگیری تولید حدود ۴۳۰ هزار بشکه در روز.

• افزایش قیمت گاز طبیعی آمریکا به بالاترین سطح ۱۶ هفته اخیر تحت تأثیر گرمای شدید هوا و کاهش تولید.

تحلیل فنی

آنچه اکنون از دید معامله‌گران اهمیت دارد، نه صرفاً حجم عرضه جهانی، بلکه «ریسک اختلال در مسیرهای صادراتی» است. حمله به زیرساخت‌های عمان نشان داد که حتی در صورت نبود اختلال گسترده در تنگه هرمز، زیرساخت‌های کلیدی صادرات انرژی همچنان آسیب‌پذیر هستند.

بازار نفت در حال حاضر سه عامل را همزمان قیمت‌گذاری می‌کند:

۱. ریسک امنیتی در خلیج فارس.

۲. محدودیت ظرفیت مازاد تولید در برخی اعضای اوپک‌پلاس.

۳. رشد تقاضای فصلی در آسیا و آمریکا.

به همین دلیل، حتی خبرهای ظاهراً مثبت سیاسی نیز دیگر به‌تنهایی قادر به کاهش محسوس قیمت نفت نیستند و بازار به دنبال شواهد عملی و میدانی است.

تحلیل استراتژیک

مهم‌ترین پیام این گزارش، تغییر رفتار بازار است. در گذشته، اعلام مذاکرات یا آتش‌بس می‌توانست فوراً موجب افت قیمت نفت شود، اما اکنون معامله‌گران معتقدند فاصله معناداری میان اظهارات سیاسی و واقعیت‌های میدانی وجود دارد.

به بیان دیگر، بازار انرژی وارد مرحله‌ای شده که اعتبار روایت‌های سیاسی کاهش یافته و وزن رویدادهای عملیاتی افزایش پیدا کرده است. هرگونه حمله به تأسیسات، خطوط انتقال یا بنادر نفتی اکنون تأثیر بیشتری بر قیمت‌ها دارد تا بیانیه‌های دیپلماتیک.

همزمان، کشورهایی مانند هند، عراق، روسیه و ونزوئلا در حال اتخاذ تصمیماتی هستند که نشان می‌دهد بازیگران بزرگ انرژی خود را برای یک دوره طولانی‌تر از بی‌ثباتی و قیمت‌های نسبتاً بالا آماده می‌کنند.

تحلیل سیاسی

این گزارش بازتاب‌دهنده یک تحول مهم در فضای ژئوپلیتیکی است: کاهش اعتماد بازار به توانایی واشنگتن در کنترل روندهای امنیتی منطقه.

از نگاه فعالان مالی، آتش‌بس میان اسرائیل و لبنان نتوانسته به عنوان نشانه‌ای از آرامش فراگیر منطقه تلقی شود. حملات متوالی به اهداف مختلف در خلیج فارس این برداشت را تقویت کرده که تنش‌های منطقه‌ای وارد مرحله‌ای شده‌اند که دیگر با یک توافق یا آتش‌بس محدود مهار نمی‌شوند.

در چنین فضایی، شکاف میان پیام‌های سیاسی و برداشت بازار در حال افزایش است؛ موضوعی که می‌تواند باعث شود هر حادثه امنیتی جدید با واکنش قیمتی شدیدتری در بازارهای نفت و گاز همراه شود.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

پیام اصلی این گزارش آن است که بازار جهانی نفت از مرحله «امید به دیپلماسی» وارد مرحله «قیمت‌گذاری بر مبنای ریسک عملیاتی» شده است.

تا زمانی که حملات به زیرساخت‌های انرژی و مسیرهای صادراتی ادامه داشته باشد، معامله‌گران احتمال اختلال عرضه را بالاتر از احتمال موفقیت مذاکرات ارزیابی خواهند کرد. در نتیجه، حتی در صورت انتشار اخبار مثبت سیاسی، احتمال حفظ یک «حق بیمه ریسک ژئوپلیتیکی» (Geopolitical Risk Premium) در قیمت نفت همچنان بالا خواهد ماند؛ عاملی که می‌تواند از تداوم قیمت‌های نسبتاً بالا در بازار جهانی انرژی حمایت کند.

همچنین بخوانید:چشم‌انداز نزولی مؤسسه رتبه‌بندی فیتچ برای اقتصاد جهان