نفت برنت در محدوده حدود ۶۷ دلار به ازای هر بشکه و نفت خام WTI آمریکا (West Texas Intermediate) در حوالی ۶۳ دلار معامله شد. بازارها در ابتدای هفته تحت تأثیر احتمال افزایش تنش میان آمریکا و ایران با رشد قیمت مواجه شده بودند، اما با انتشار سیگنال‌های دیپلماتیک و کاهش احتمال درگیری مستقیم، بخش قابل توجهی از «حق بیمه ریسک سیاسی» از قیمت‌ها حذف شد.

در کنار این عامل، گزارش‌های جدید نشان می‌دهد که رشد تقاضای جهانی نفت در سال جاری کمتر از برآوردهای قبلی خواهد بود، در حالی که عرضه جهانی—به‌ویژه از سوی کشورهای خارج از اوپک—در حال افزایش است. افزایش ذخایر نفت خام آمریکا و احتمال بازگشت تدریجی نفت ونزوئلا به بازار نیز فشار مضاعفی بر قیمت‌ها وارد کرده است.

تحلیل فنی

از منظر تکنیکال، هر دو شاخص برنت و WTI پس از برخورد با مقاومت‌های میان‌مدت وارد فاز اصلاح نزولی شده‌اند. حجم معاملات نشان می‌دهد که جریان نقدینگی صعودی ضعیف شده و بازار در حال بازآزمایی سطوح حمایتی است.

افزایش موجودی انبارهای نفت خام آمریکا یک سیگنال کلاسیک ازعدم تعادل عرضه و تقاضا است. این وضعیت معمولاً باعث می‌شود معامله‌گران از موقعیت‌های خرید کوتاه‌مدت خارج شوند و بازار به سمت تثبیت یا افت تدریجی حرکت کند.

به‌عبارت ساده، در غیاب شوک سیاسی یا اختلال عرضه، ساختار تکنیکال بازار در حال حاضر نزولی تا خنثی ارزیابی می‌شود.

بیشتر در همین زمینه: فروش «پتروشیمی آبادان» در هشت ماهه ۱۴۰۴ کم شد

تحلیل استراتژیک

بازار نفت به‌صورت ساختاری بر سه محور حرکت می‌کند:
ریسک ژئوپلیتیک – تعادل عرضه و تقاضا – انتظارات اقتصادی جهانی

در هفته گذشته، عامل اول (ریسک سیاسی) تضعیف شده و دو عامل دیگر (مازاد عرضه و کندی رشد اقتصاد جهانی) پررنگ‌تر شده‌اند. این تغییر وزن عوامل باعث شده قیمت‌ها به جای واکنش هیجانی، به سمت بازتاب واقعی‌تر وضعیت بنیادی حرکت کنند.

از دید استراتژیک، حذف حق بیمه ژئوپلیتیک به این معناست که بازار اکنون بیشتر به داده‌های سخت اقتصادی واکنش نشان می‌دهد:
• رشد تقاضای ضعیف‌تر
• افزایش تولید آمریکا
• بازگشت تدریجی عرضه برخی تولیدکنندگان محدودشده

این ترکیب، محیطی ایجاد می‌کند که در آن افزایش پایدار قیمت نفت بسیار دشوار خواهد بود مگر آنکه یک شوک جدید سیاسی یا عرضه‌ای رخ دهد.

تحلیل اگزکیتیو

بازار جهانی نفت وارد مرحله‌ای شده که در آن منطق اقتصادی بر هیجان سیاسی غلبه کرده است. با کاهش سطح تنش‌های ژئوپلیتیک و هم‌زمان آشکار شدن نشانه‌های مازاد عرضه، قیمت‌ها به سمت یک بازه تعادلی پایین‌تر در حال حرکت‌اند.

در چنین فضایی، ریسک اصلی بازار نه کمبود نفت، بلکه انباشت تدریجی عرضه مازاد است. اگر روند فعلی ذخایر و تولید ادامه یابد، احتمال تثبیت قیمت‌ها در سطوح پایین‌تر از میانگین سال گذشته افزایش می‌یابد.

به‌طور خلاصه، بازار در حال ورود به فاز بازتنظیم قیمت بر مبنای واقعیت‌های بنیادی است، نه ترس‌های سیاسی.

تحلیل سیاسی

سیگنال‌های دیپلماتیک اخیر میان واشنگتن و تهران باعث کاهش انتظارات بازار از بروز یک بحران فوری در خاورمیانه شده است. این تغییر لحن سیاسی مستقیماً منجر به افت «پریمیوم ریسک» در قیمت نفت شده؛ عاملی که طی هفته‌های قبل یکی از محرک‌های اصلی رشد قیمت بود.

در سطح کلان‌تر، سیاست انرژی آمریکا و رویکرد آن در قبال صادرات نفت کشورهایی مانند ونزوئلا نیز نقش مهمی در شکل‌دهی به عرضه جهانی ایفا می‌کند. باز شدن تدریجی مسیر صادرات این کشورها به معنای افزایش رقابت در بازار و فشار ساختاری بر قیمت‌ها است.

در نتیجه، فضای سیاسی فعلی به‌جای تقویت قیمت نفت، در حال عمل کردن به‌عنوان عامل مهارکننده رشد قیمت است.

همچنین در ادامه بخوانید؛ بازگشت نگرانی‌های عرضه؛ اوپک‌پلاس در آستانه افزایش تولید