این رشد عمدتاً به هفت پایانه بزرگ صادراتی در حال ساخت در ایالات متحده، کانادا و مکزیک مربوط می‌شود، از جمله پروژه‌های Golden Pass LNG، Plaquemines LNG و Driftwood LNG. این پروژه‌ها در صورت بهره‌برداری کامل، حدود ۴۰ درصد از ظرفیت جهانی LNG را تامین خواهند کرد. با این حال، تأخیرات ناشی از مشکلات مالی، کمبود نیروی کار و تأخیر در تأمین تجهیزات همچنان یک ریسک مهم محسوب می‌شود.

تحلیل فنی:

• پروژه Golden Pass LNG با سرمایه‌گذاری مشترک QatarEnergy و ExxonMobil به دلیل ورشکستگی پیمانکار و مشکلات تامین تجهیزات، بخشی از ساخت‌وساز متوقف شده و تولید اولیه LNG به بعد از سال ۲۰۲۵ موکول شده است.

• پروژه Plaquemines LNG در لوئیزیانا با افزایش هزینه‌های ساخت و مواد اولیه حدود ۲ میلیارد دلار، فاز اول خود را برای اواخر ۲۰۲۶ و ظرفیت کامل را برای نیمه ۲۰۲۷ هدف‌گذاری کرده است.

• پروژه Driftwood LNG (Louisiana LNG Infrastructure) با مالکیت جدید Woodside Energy، ساخت سایت را از سپتامبر ۲۰۲۵ آغاز کرده و هنوز تاریخ قطعی برای راه‌اندازی ندارد.

تحلیل استراتژیک:

• بیشتر پروژه‌های ساحل خلیج آمریکا تصمیمات سرمایه‌گذاری نهایی را گرفته‌اند و قراردادهای بلندمدت با مشتریان اروپا و آسیا دارند که به دنبال کاهش وابستگی به گاز روسیه هستند.

بیشتر در همین زمینه: چهارمین جلسه ارزیابی میدانی جایزه نوآوری صنعت پتروشیمی در شرکت عملیات غیرصنعتی برگزار شد

• افزایش ظرفیت صادرات LNG آمریکای شمالی می‌تواند موقعیت این منطقه را در بازار جهانی انرژی تقویت کرده و فشار بر کشورهای صادرکننده گاز سنتی، از جمله روسیه و برخی کشورهای خاورمیانه، افزایش دهد.

تحلیل اجرایی (Executive Insight):

• سرمایه‌گذاری‌های سنگین در پروژه‌های LNG به دلیل افزایش تقاضای جهانی و امنیت انرژی، قابل توجیه است اما مدیریت ریسک پروژه، به‌ویژه در زمینه تأخیرات ساخت و مسائل لجستیکی، حیاتی خواهد بود.

• شرکت‌ها باید بر مدیریت قراردادهای بلندمدت، تأمین مواد و نیروی انسانی متمرکز شوند تا اطمینان حاصل شود پروژه‌ها طبق برنامه پیش می‌روند و از تغییرات قیمت جهانی انرژی بهره‌برداری کامل شود.

تحلیل سیاسی:

• توسعه صادرات LNG آمریکای شمالی می‌تواند ابزار سیاسی و اقتصادی مهمی برای ایالات متحده در تعامل با اروپا و آسیا باشد، به ویژه در زمینه کاهش وابستگی اروپا به گاز روسیه.

• تأخیر یا مشکلات پروژه‌ها می‌تواند تأثیرات ژئوپلیتیکی محدود اما قابل توجهی بر امنیت انرژی کشورهای واردکننده داشته باشد.