چگونه شرکت‌های نفتی ۳۰۰ میلیون دلار هزینه پاکسازی میدان نفتی را به مردم تحمیل کردند

تاریخ انتشار: 2 بهمن 1404

مطالعه منتشرشده توسط Greenpeace Aotearoa تشریح می‌کند که از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵، مالیات‌دهندگان نیوزیلندی مبلغ ۳۰۰ میلیون دلار را برای جمع‌آوری و پاکسازی تاسیسات نفتی میدان «تویی» پرداخت کردند، چرا که شرکت بهره‌بردار قبلی پس از سال‌ها سودآوری ورشکست شد و هزینه پاکسازی را نپرداخت.

شرکت‌های نفتی از یک شکاف قانونی استفاده کردند تا از مسئولیت پرداخت هزینه‌های پایان عمر میدان‌های نفتی شانه خالی کنند. پارلمان نیوزیلند در واکنش به این رویداد در سال ۲۰۲۱ قانونی به نام «مسئولیت دنباله‌دار» (trailing liability) تصویب کرد تا شرکت‌های نفتی که سود به‌دست آورده‌اند مسئولیت کامل پاکسازی را بر عهده داشته باشند حتی اگر مالکیت را منتقل کنند. با این حال، در سال ۲۰۲۴ دولت جدید به رهبری کریستوفر لوکسون تحت فشار لابی بخش نفت و گاز این شکاف را دوباره باز کرد و اختیار دارد که این مسئولیت را در انتقال مالکیت‌ها لغو کند. نکته قابل توجه این است که برخی از همان مدیران و شرکت‌هایی که پیش‌تر هزینه ۳۰۰ میلیون دلاری را بر دوش مالیات‌دهندگان گذاشته بودند، اکنون در جلسات با وزرا برای بازگرداندن این شکاف قانونی حضور داشته‌اند. این رویداد، نمونه‌ای از نحوه انتقال ریسک‌های زیست‌محیطی و هزینه پاکسازی از شرکت‌ها به جامعه است.

تحلیل فنی:

اخیراً بخش انرژی در نیوزیلند با چالش‌های مربوط به پایان عمر میدان‌های نفتی روبه‌رو است که فرآیندی فنی و هزینه‌بر است. پس از استخراج نفت، باید چاه‌ها ایمن‌سازی و مسدود شوند، تجهیزات زیرسطحی آلوده حذف گردد و پلتفرم‌ها و خطوط لوله بلااستفاده جمع‌آوری گردند. اگر این فرآیند به‌درستی انجام نشود، خطر نشت نفت، آلودگی آب‌های ساحلی، و خطرات زیست‌محیطی بلندمدت افزایش می‌یابد. هزینه‌های این عملیات، بسته به اندازه میدان و پیچیدگی سازه‌ها، می‌تواند صدها میلیون تا میلیاردها دلار باشد، همان‌طور که برای میدان تویی رخ داد. شکاف قانونی ایجادشده به شرکت‌ها اجازه می‌داد تا مسئولیت پاکسازی را با انتقال مالکیت به شرکت‌های کوچک ورشکسته منتقل کنند، که از دیدگاه اصول مدیریت ریسک و مسئولیت فنی، نقص ساختاری اساسی در مقررات زیست‌محیطی است که موجب افزایش بار مالی و فنی بر دولت و جامعه می‌شود.

تحلیل استراتژیک:

بازگشت به شکاف قانونی «مسئولیت دنباله‌دار» نمایانگر فشار لابی نفت و گاز بر سیاست‌گذاران است تا مقرراتی را که بار مالی پاکسازی را بر شرکت‌های سودآور تحمیل می‌کند، تضعیف کنند. این امر ریسک‌های مالی دولت را افزایش می‌دهد، به‌خصوص با میدان‌های نفتی کوچک و متوسطی که در اطراف نیوزیلند وجود دارند و پاکسازی آن‌ها می‌تواند هزینه‌های بسیار بیشتری نسبت به تویی داشته باشد. از منظر استراتژیک، شرکت‌های نفتی می‌توانند با این اقدامات نه تنها زیان‌های قانونی و مالی خود را کاهش دهند بلکه انگیزه سرمایه‌گذاری در میدان‌های جدید را نیز تقویت کنند، چرا که یک بار مالی بالقوه برای پایان عمر را بر دولت تحمیل می‌کنند. این مسأله همچنین می‌تواند نگرانی‌های سرمایه‌گذاران و اعتبار بین‌المللی را نسبت به چارچوب‌های تنظیمی نیوزیلند افزایش دهد، که ممکن است بر تصمیمات سرمایه‌گذاری بلندمدت در بخش انرژی و انرژی‌های تجدیدپذیر تأثیر بگذارد.

تحلیل اجرایی:

اجرای سیاست‌های پایان عمر میدان‌های نفتی نیازمند ساختارهای قانونی شفاف و مسئولیت‌پذیر است تا هزینه‌ها و ریسک‌ها به درستی تخصیص یابند. تجربه میدان تویی نشان داده که‌عدم وجود چنین ساختاری می‌تواند به بار مالی قابل توجه برای دولت و مالیات‌دهندگان منجر شود. بازگرداندن شکاف قانونی توسط دولت جدید، اگرچه کوتاه‌مدت فشار مالی را از شرکت‌ها برمی‌دارد، اما به‌طور بالقوه هزینه‌های غیرقابل‌کنترلی را در آینده ایجاد می‌کند که می‌تواند فشار بودجه‌ای بر سایر پروژه‌های حیاتی وارد نماید. بدین جهت، طراحی سیاستی که تضمین‌کند شرکت‌هایی که بهره‌وری اقتصادی از میدان داشته‌اند، مسئولیت فنی و مالی پایان عمر آن را نیز بر عهده بگیرند، از منظر مدیریت پروژه و برنامه‌ریزی بودجه‌ای ضروری است.

تحلیل سیاسی:

این خبر بازتاب‌دهنده تنش میان دولت و نهادهای زیست‌محیطی در نیوزیلند است، جایی که لابی قوی صنعت نفت و گاز توانسته مقررات سخت‌گیرانه را تضعیف کند. چنین تغییراتی معمولاً در چالش‌های سیاسی بین توسعه اقتصادی و حفاظت از محیط زیست ریشه دارد. دولت لوکسون با تاکید بر احیای اکتشافات نفت و گاز تلاش می‌کند تا ادعای امنیت انرژی را تقویت نماید، اما این سیاست

می‌تواند اعتماد عمومی را به‌ویژه در میان کسانی که بر حفاظت محیط زیست تاکید دارند، تضعیف کند. بازگرداندن مسئولیت‌های پاکسازی به شرکت‌ها ممکن است از دیدگاه سیاسی به‌عنوان امتیازی به صنایع آلاینده تلقی شود، که می‌تواند به موضوعی انتقادی برای احزاب مخالف و گروه‌های مدنی تبدیل گردد.

همچنین در ادامه بخوانید؛ هدف‌گذاری صنعت پتروشیمی لهستان برای صیانت از محیط زیست

5/5 - (1 امتیاز)
لینک کپی شد!
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.