این افزایش قیمت عمدتاً ناشی از ترکیب دو عامل کلیدی است: عملکرد قوی اقتصاد ایالات متحده و ریسک‌های ژئوپلیتیکی مرتبط با عرضه، به‌ویژه در ونزوئلا و جنگ روسیه–اوکراین. داده‌های اقتصادی نشان می‌دهد اقتصاد آمریکا در سه‌ماهه سوم سال با سریع‌ترین نرخ رشد دو سال اخیر توسعه یافته که از مصرف داخلی قوی و بهبود صادرات حمایت شده است.

در مقابل، داده‌های اولیه موسسه API از افزایش حدود ۲٫۴ میلیون بشکه‌ای ذخایر نفت خام آمریکا در هفته گذشته حکایت دارد، هرچند آمار رسمی EIA به دلیل تعطیلات کریسمس منتشر نشده است.

در حوزه عرضه، تشدید محدودیت‌های صادراتی ونزوئلا، انباشت نفت در مخازن خشکی و استفاده از ذخیره‌سازی شناور توسط PDVSA، به همراه تداوم درگیری‌های نظامی در اوکراین، به بازار «پرمیوم ریسک ژئوپلیتیکی» تزریق کرده است. با این حال، نگرانی‌های بلندمدت درباره مازاد عرضه جهانی و افزایش ذخایر نفتی تا سال ۲۰۲۶ همچنان سقف رشد قیمت‌ها را محدود می‌کند.

تحلیل فنی (Market & Supply Analysis)

۱. ساختار قیمت: تثبیت قیمت برنت در محدوده ۶۲ دلار نشان‌دهنده شکل‌گیری یک کف کوتاه‌مدت تکنیکال پس از رالی اخیر است، اما نبود کاتالیزور قوی عرضه، مانع شکست سطوح مقاومتی بالاتر شده است.
۲. ذخایر نفتی آمریکا: افزایش ذخایر گزارش‌شده توسط API، سیگنال تضعیف تقاضای کوتاه‌مدت یا رشد عرضه داخلی است و از منظر فنی، عاملی بازدارنده برای ادامه رشد قیمت محسوب می‌شود.
۳. گلوگاه‌های فیزیکی عرضه: اختلال در صادرات ونزوئلا و استفاده از ذخیره‌سازی شناور، در صورت تداوم، می‌تواند به کاهش عرضه نقدی (Prompt Supply) در بازارهای منطقه‌ای منجر شود.
۴. ریسک عرضه روسیه: تداوم جنگ و کاهش احتمال توافق صلح، انتظارات بازگشت سریع عرضه روسیه به بازار را تضعیف کرده است.

بیشتر در همین زمینه: ستاری در پتروکم ۱۴۰۴: توسعه پیش از هر چیز یک فرهنگ است

تحلیل استراتژیک (Strategic Outlook)

بازار نفت در وضعیت دوگانه کوتاه‌مدت صعودی / بلندمدت نزولی قرار دارد.
در افق کوتاه‌مدت، ریسک‌های ژئوپلیتیکی و داده‌های قوی اقتصاد آمریکا از قیمت‌ها حمایت می‌کنند.
در افق میان‌مدت تا بلندمدت، پیش‌بینی مازاد ساختاری عرضه و افزایش پیوسته ذخایر جهانی تا سال ۲۰۲۶، فشار نزولی پایدار بر بازار وارد خواهد کرد.
این وضعیت موجب می‌شود بازار به اخبار مقطعی حساس باقی بماند اما فاقد روند صعودی پایدار باشد.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

برای فعالان بازار: محیط فعلی مناسب استراتژی‌های کوتاه‌مدت مبتنی بر نوسانات (Volatility-driven trading) است، نه موقعیت‌گیری بلندمدت.
برای تصمیم‌گیران شرکتی: ریسک اختلالات منطقه‌ای عرضه باید در برنامه‌ریزی لجستیکی و مدیریت موجودی لحاظ شود، اما نباید فرض تداوم قیمت‌های بالا در افق بلندمدت مبنا قرار گیرد.
برای سرمایه‌گذاران: پرمیوم ژئوپلیتیکی فعلی شکننده است و با انتشار داده‌های ذخایر یا تغییر در چشم‌انداز عرضه، به‌سرعت قابل تخلیه خواهد بود.

تحلیل سیاسی

تشدید اقدامات حقوقی و دریایی ایالات متحده علیه صادرات ونزوئلا، ماهیت سیاسی–امنیتی بازار نفت را پررنگ‌تر کرده و نشان‌دهنده استفاده از ابزار انرژی در چارچوب فشار ژئوپلیتیکی است.
استمرار جنگ روسیه–اوکراین همچنان یکی از اصلی‌ترین متغیرهای غیرقابل پیش‌بینی بازار انرژی باقی مانده و هرگونه تغییر در مسیر مذاکرات می‌تواند اثر فوری بر انتظارات عرضه داشته باشد.

همچنین در ادامه بخوانید؛پیش‌بینی ثبات قیمت نفت در محدوده ۶۰ تا ۶۵ دلار از سوی شرکت ملی نفت هند