نقشهای که در برابر اراده یک ملت فرو ریخت
دشمن با مجموعهای از اهداف چندلایه و راهبردی وارد عرصه تقابل شد؛ اهدافی که در برخی موارد بهصورت علنی و در برخی دیگر در قالب فشارهای غیرمستقیم دنبال میشد و در نهایت به دنبال تغییر توازن قدرت و تضعیف ظرفیتهای ملی ایران بود.
در اینچارچوب، موضوعاتی همچون تضعیف تمدن و هویت تاریخی ایران، اثرگذاری بر ساختار حاکمیت، محدودسازی توانمندیهای علمی و فناورانه از جمله صنعت هستهای، و همچنین کاهش قدرت بازدارندگی کشور در حوزههای دفاعی و موشکی، بهعنوان محورهای اصلی این فشارها مطرح شد. در کنار آن، تلاش میشد با ایجاد فشارهای اقتصادی، روانی و رسانهای، انسجام ملی آسیب ببیند و فاصلهای میان مردم و نیروهای حافظ امنیت کشور ایجاد شود.
اما آنچه در عمل رخ داد، خلاف بسیاری از این محاسبات بود. یکی از مهمترین عوامل ناکامی این طراحیها، حضور آگاهانه و مسئولانه مردم ایران بود. در بیش از یکصد روز پرالتهاب و سرنوشتساز، آحاد ملت ایران از اقوام، مذاهب، سلایق سیاسی، گرایشهای فکری و دیدگاههای مختلف، با وجود همه تفاوتها، در کنار یکدیگر ایستادند و نشان دادند که در دفاع از تمامیت ارضی، استقلال و امنیت ملی، اشتراکات آنان بسیار فراتر از اختلافنظرهای سیاسی و اجتماعی است.
در این مدت، مردم در شهرها وروستاها، در فضای حقیقی و مجازی، با روحیهای مسئولانه و ملی، از نیروهای مسلح کشور حمایت کردند. خانوادهها با صبر و استقامت، نخبگان با روشنگری، رسانهها با تبیین واقعیتها و اقشار مختلف جامعه با حفظ آرامش و همبستگی اجتماعی، نقش مؤثری در تقویت جبهه ملی ایفا کردند. این همراهی گسترده، پشتوانهای ارزشمند برای نیروهای مسلح بود و روحیهای مضاعف برای ادامه مسیر دفاع از منافع ملی ایجاد کرد.
نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران نیز با اتکا به همین سرمایه عظیم اجتماعی و مردمی، با اقتدار در میدان حاضر شدند و نشان دادند که امنیت و قدرت دفاعی کشور، صرفاً حاصل تجهیزات و امکانات نظامی نیست، بلکه ریشه در اعتماد متقابل میان مردم و مدافعان میهن دارد.
تحولات میدانی و سیاسی نشان داد که بخش قابل توجهی از اهداف طراحیشده با موانع جدی مواجه گردید و امکان تحقق کامل آنها فراهم نگردیده است. مقاومت ساختاری کشور، انسجام ملی، حضور مردم و اتکا به ظرفیتهای داخلی از عوامل مؤثر در این روند بوده است.
در ادامه، طرف مقابل که در آغاز با ادبیات تهدید، فشار و تحمیل خواستههای خود سخن میگفت، به تدریج ناچار شد در محاسبات خود تجدیدنظر کند. استفاده از کانالهای دیپلماتیک، میانجیگری کشورهای مختلف و حرکت به سمت کاهش تنش و درخواست آتشبس، نشانهای از تغییر شرایط و فاصله گرفتن از اهداف اولیه بود.
در جمعبندی میتوان گفت آنچه این نقشه گسترده را با شکست مواجه ساخت، تنها توان نظامی یا ظرفیتهای راهبردی کشور نبود؛ بلکه اراده یک ملت بود. ملتی که در لحظات حساس تاریخ خود، فراتر از تفاوتهای قومی، مذهبی، سیاسی و فکری، حول محور ایران، استقلال و امنیت ملی گرد هم آمد و نشان داد که هیچ قدرتی نمیتواند ملتی متحد و استوار را از مسیر خود منحرف سازد.
و این همان حقیقتی است که قرآن کریم به زیبایی بیان میکند: «فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما