سئول بر کمک به برقراری عبور آزاد از تنگه هرمز و اجرای تعهدات سرمایهگذاری در آمریکا تأکید کرد
به گزارش پتروشیمیها، همزمان، دو کشور بر تسریع اجرای تعهد کره جنوبی برای سرمایهگذاری ۳۵۰ میلیارد دلاری در آمریکا تأکید کردند؛ تعهدی که در چارچوب توافق تجاری سال گذشته و در مقابل کاهش تعرفه واردات کالاهای کرهای به آمریکا از ۲۵ به ۱۵ درصد شکل گرفته است.
در همین مذاکرات، همکاری سهجانبه آمریکا، ژاپن و کره جنوبی، امنیت منطقهای و ادامه تلاش دیپلماتیک برای خلع سلاح هستهای کره شمالی نیز مورد تأکید قرار گرفت.
نکته مهم این است که این موضع به معنای اعلام اعزام نیروهای رزمی کره جنوبی به جنگ نیست. رئیسجمهور کره جنوبی، یک روز پیش از این مذاکرات، صراحتاً اعلام کرده بود که سئول نیرویی را که موجب ورود کره جنوبی به جنگ شود اعزام نخواهد کرد؛ در عین حال، حفاظت از کشتیهای تجاری، مسیر انتقال نفت خام و اتباع کرهای را ضروری دانسته است.
اهمیت فنی و انرژی
تنگه هرمز همچنان یکی از حیاتیترین گلوگاههای حملونقل انرژی جهان است. بر اساس دادههای کپلر که رویترز در ۱۸ سپتامبر منتشر کرد، تنها ۴ شناور تجاری در روز پنجشنبه از تنگه عبور کردند، در حالی که میانگین ۱۰ روزه حدود ۱۶ شناور بود. رویترز همچنین یادآوری کرده که این مسیر در شرایط عادی حدود یکپنجم نفت و گاز جهان را جابهجا میکند.
بنابراین، مفهوم «آزادی کشتیرانی» در موضع کره جنوبی صرفاً یک موضوع نظامی نیست؛ مستقیماً با امنیت عرضه نفت خام و الانجی، تداوم فعالیت پالایشگاهها، برنامهریزی موجودیهای راهبردی و قابلیت اطمینان زنجیره تأمین انرژی آسیا ارتباط دارد.
برای کره جنوبی که اقتصاد صنعتی و انرژیبر آن به واردات انرژی وابستگی بالایی دارد، حفظ امکان عبور امن کشتیهای تجاری اهمیت ویژهای دارد. به همین دلیل سئول تلاش میکند میان «حفاظت از مسیرهای انرژی» و «ورود مستقیم به جنگ» مرز مشخصی ایجاد کند.
تحلیل فنی – دریایی
موضع جدید سئول احتمالاً بیشتر بر حفاظت دریایی، پایش مسیر، تأمین امنیت کشتیرانی و حمایت از عبور کشتیهای تجاری متمرکز خواهد بود تا عملیات رزمی.
وزارت خارجه کره جنوبی پیشتر گفته بود که گزینههای مورد بررسی شامل همکاری برای ایمنی ناوبری، امنیت مسیرهای انرژی و حفاظت از اتباع کرهای است. برخی گزارشها نیز از بررسی ظرفیتهایی مانند هواپیماهای گشت دریایی، تیمهای خنثیسازی مین و سامانههای بدون سرنشین خبر دادهاند؛ با این حال، در آن مقطع تصمیم نهایی برای اعزام چنین تجهیزاتی اتخاذ نشده بود.
این تفکیک از نظر عملیاتی اهمیت دارد، زیرا در محیطی مانند هرمز، مینهای دریایی، حملات پهپادی، تهدید علیه نفتکشها و اختلال در ارتباطات و شناسایی شناورها میتواند بدون وقوع یک نبرد دریایی گسترده، هزینه و ریسک حملونقل انرژی را بهشدت افزایش دهد.
تحلیل استراتژیک
به نظر میرسد سئول در حال شکل دادن به یک موضع دوگانه اما حسابشده است: از یک سو، نمیخواهد در امنیت مسیر حیاتی انرژی جهان کاملاً منفعل دیده شود؛ از سوی دیگر، نمیخواهد مشارکت خود را به دخالت مستقیم در جنگ آمریکا و ایران تبدیل کند.
این رویکرد به کره جنوبی اجازه میدهد مشارکت خود را در چارچوبی تعریف کند که از نظر رسمی با «امنیت کشتیرانی و حفاظت از منافع ملی» مرتبط باشد، نه مشارکت در عملیات جنگی.
از سوی دیگر، همزمانی مذاکرات هرمز با بحث اجرای تعهد سرمایهگذاری ۳۵۰ میلیارد دلاری در آمریکا از نظر روابط دوجانبه اهمیت دارد؛ اما منابع موجود نشان نمیدهند که این دو موضوع رسماً بهعنوان یک معامله مستقیم یا شرط متقابل به یکدیگر متصل شده باشند. بنابراین بهتر است آنها را دو پرونده موازی در روابط واشنگتن و سئول دانست که در یک مقطع حساس همزمان در حال مذاکرهاند.
️ تحلیل اقتصادی و صنعتی
تعهد ۳۵۰ میلیارد دلاری کره جنوبی صرفاً یک رقم مالی نیست و به بازآرایی بخشی از زنجیرههای صنعتی کره در داخل آمریکا مربوط میشود.
بر اساس گزارش رویترز، از این رقم حدود ۱۵۰ میلیارد دلار به همکاری در صنعت کشتیسازی اختصاص یافته و درباره حدود ۲۰۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری راهبردی دیگر همچنان مذاکرات ادامه دارد. پروژههای مورد بحث شامل نیروگاه گازسوز، انرژی هستهای، الانجی آلاسکا، نیمهرساناها و فناوریهای جذب، استفاده و ذخیره کربن نیز میشود.
از این منظر، روابط آمریکا و کره جنوبی در حال عبور از یک چارچوب صرفاً تجاری به سمت همگرایی صنعتی، انرژی، فناوری و امنیت زنجیره تأمین است.
تحلیل سیاسی
از نظر سیاسی، موضع سئول نشاندهنده تلاش برای حفظ تعادل میان ائتلاف با آمریکا، منافع اقتصادی در بازار آمریکا و جلوگیری از ورود مستقیم به جنگ خاورمیانه است.
رئیسجمهور کره جنوبی صراحتاً گفته است که اعزام نیرو به شکلی که کشور را وارد جنگ کند انجام نخواهد شد؛ اما در همان حال بر انجام حداقل اقدامات لازم برای حفاظت از کشتیهای تجاری، مسیر نفت و شهروندان کرهای تأکید کرده است.
در سطح آمریکا نیز وزارت خارجه بر دو موضوع همزمان تأکید کرده است: تأمین آزادی کشتیرانی در هرمز و اجرای سریع تعهدات سرمایهگذاری کره جنوبی در آمریکا.
ارزیابی اجرایی
مهمترین پیام این تحول آن است که موضوع هرمز در حال تبدیل شدن به یک مسئله چندلایه اقتصادی، انرژی، دریایی و ائتلافی است و صرفاً یک موضوع نظامی محسوب نمیشود.
برای بازار انرژی، نکته تعیینکننده همچنان تعداد و نوع شناورهایی است که واقعاً قادر به عبور از هرمز هستند، نه صرفاً اعلامهای سیاسی درباره باز بودن مسیر. تداوم عبور محدود کشتیها، حتی بدون بستهشدن رسمی تنگه، میتواند از طریق افزایش ریسک بیمه، کرایه حمل، زمان سفر و هزینه تأمین مالی محمولهها، اختلال قابلتوجهی در بازار جهانی انرژی ایجاد کند. دادههای اخیر کپلر و رویترز نشان میدهد که این مسئله همچنان پابرجاست.
جمعبندی:
موضع جدید کره جنوبی را میتوان تلاشی برای مشارکت در تأمین آزادی کشتیرانی هرمز بدون ورود مستقیم به جنگ دانست؛ در کنار آن، پرونده سرمایهگذاری ۳۵۰ میلیارد دلاری، صنعت کشتیسازی، انرژی، نیمهرساناها و زنجیرههای تأمین را به یکی از محورهای اصلی رابطه راهبردی سئول و واشنگتن تبدیل کرده است.
همچنین بخوانید؛ ونزوئلا با توتالانرژیز برای همکاری انرژی و بازگشت سرمایهگذاری خارجی به توافق رسید
نظرات کاربران (۰ نظر)