شیدا آریایی پور

راهی که با حقیقت ادامه می‌یابد

تاریخ انتشار: ۱۲ خرداد ۱۴۰۵ نویسنده: شیدا آریایی پور

در این متن، نویسنده با بازگویی تجربیات پژوهشی و رسانه‌ای خود، بر اهمیت صداقت، شفافیت و عدالت در مسیر حرفه‌ای تأکید کرده و با وجود مواجهه با چالش‌ها و فشارهایی از داخل کشور، همچنان به ارزش حقیقت پایبند مانده است.

مسیر حقیقت: تجربه‌های پژوهشی و تعهد به صداقت

در برهه‌ای از مسیر حرفه‌ای خود، احساس کردم لازم است بخشی از تجربه‌های شخصی و پژوهشی‌ام را بازگو کنم. مسیری که فراتر از مدرک دانشگاهی بوده و با فراز و نشیب‌ها، فشارها و واقعیت‌هایی همراه شده است که هر پژوهشگری ممکن است در عمل با آن‌ها روبه‌رو شود. این مسیر، با وجود دشواری‌هایش، برای من سرشار از آموختن بود و بیش از پیش اهمیت صداقت، شفافیت و عدالت را در ذهنم پررنگ کرد.

آغاز پژوهش حرفه‌ای و همکاری با ماهنامه «خط صلح»

پس از پایان دوره کارشناسی ارشد، از مهرماه ۱۳۹۹ به‌صورت جدی وارد عرصه پژوهش شدم و همکاری حرفه‌ای خود را با ماهنامه «خط صلح» آغاز کردم. این ماهنامه که در خارج از ایران منتشر می‌شود، تمرکز خود را بر مسائل حقوقی، حقوق بشر و موضوعات اجتماعی قرار داده است. این تجربه، نخستین همکاری رسمی من با یک رسانه بود و نقش مهمی در شکل‌گیری مسیر حرفه‌ای و پژوهشی‌ام داشت.

رویکرد پژوهشی و استقلال فکری

نوشته‌هایم در این ماهنامه همواره با رویکردی حقوقی و اجتماعی و با هدف پرداختن به مسائل عینی جامعه و دغدغه‌های روزمره مردم تنظیم می‌شد. انگیزه من نه ورود به رقابت‌های سیاسی و نه قرار گرفتن در صف‌بندی‌های قدرت بود، بلکه تلاشی برای طرح پرسش‌هایی بود که گاه نادیده گرفته می‌شوند و بازتاب دادن صداهایی که کمتر مجال شنیده‌شدن می‌یابند. من خودم را وابسته به هیچ‌یک از جریان‌های رایج سیاسی، چه اصلاح‌طلب و چه اصول‌گرا، نمی‌دانم. اعتقاد دارم حقیقت را نمی‌شود در قالب این برچسب‌ها و دسته‌بندی‌های محدود سیاسی جای داد. طرز فکر و مسیر فکری من هم بر اساس استقلال شخصی شکل گرفته، نه بر پایه تعلق به این جناح‌بندی‌ها.

هزینه‌های صداقت و فشارهای بیرونی

برای من، پژوهش و نوشتن همواره به معنای تعهد به حقیقت و پایبندی به وجدان حرفه‌ای بوده است. با این حال، این مسیر بی‌هزینه نماند. پس از مدتی، همکاری‌ام با «خط صلح» با محدودیت‌ها و فشارهایی از داخل کشور مواجه شد؛ فشارهایی که نه‌تنها فعالیت حرفه‌ای، بلکه زندگی شخصی‌ام را نیز تحت تأثیر قرار داد. حتی هشدار داده شد که همکاری با رسانه‌های خارجی، صرف‌نظر از محتوای غیرسیاسی آن، می‌تواند تبعات حقوقی داشته باشد.

چالش‌های انطباق و سوءتعبیرها

در پی این شرایط، ناچار شدم در برخی رسانه‌ها و روزنامه‌های داخلی مطالبی منتشر کنم که با باورها و رویکرد حرفه‌ای‌ام همسو نبود. این وضعیت از نظر روحی و فکری برایم تجربه‌ای دشوار و چالش‌برانگیز بود. در ادامه نیز، برخی برداشت‌های نادرست در روندهای رسمی و قضایی، همکاری حرفه‌ای‌ام با ماهنامه «خط صلح» را به شکلی غیرواقعی تفسیر کرد و اتهاماتی مطرح شد که برای رفع آن‌ها مجبور شدم مطالبی با رویکردی دفاعی منتشر کنم؛ مطالبی که بازتاب‌دهنده نگاه تحلیلی و مستقل من نبود.

امید به آینده و ارزش حقیقت

با وجود همه این دشواری‌ها، همچنان به مسیر پژوهش و به ارزش حقیقت و عدالت باور دارم. از انتخاب راهی که بر پایه صداقت علمی بنا شده پشیمان نیستم. امید دارم روزی فضای فعالیت علمی و رسانه‌ای در ایران به‌گونه‌ای باشد که پژوهشگران و نویسندگان بتوانند بدون نگرانی از فشار، سوءتعبیر یا برچسب‌زنی، آزادانه بیندیشند و بنویسند و تنها معیار داوری درباره آنان، کیفیت کار و پایبندی‌شان به اصول حرفه‌ای باشد. باور دارم شفافیت و عدالت، حتی اگر دیرهنگام، در نهایت مسیر خود را خواهند یافت.

۴.۲/۵ - (۵ امتیاز)
لینک کپی شد!
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.