سرمایه‌گذاری تاپیکو روی مهارت‌های بومی

به گزارش پتروشیمی ها؛ مسئولیت اجتماعی صنایع بزرگ در سال‌های اخیر از کمک‌های مقطعی فاصله گرفته و به سمت سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های آموزشی و مهارت‌آموزی حرکت کرده است؛ رویکردی که تاپیکو نیز در بخشی از برنامه‌های خود دنبال کرده است.

برند و مسئولیت اجتماعی تاپیکو، طی یک سال گذشته ۵۱ کارگاه فنی و حرفه‌ای در نقاط مختلف کشور احیا و تجهیز شده‌اند تا زمینه برای آموزش مهارت‌های مورد نیاز بازار کار و صنایع فراهم شود.

اختصاص ۸۳۰ میلیارد ریال برای توسعه مهارت

شرکت‌های زیرمجموعه تاپیکو از جمله پتروشیمی فن‌آوران، پتروشیمی غدیر، پتروشیمی خراسان، نفت پاسارگاد، ایرانول و گروه بارز، در این برنامه مشارکت داشته‌اند.

بر اساس این گزارش، بیش از ۸۳۰ میلیارد ریال طی یک سال برای توسعه فضاهای آموزشی و زیرساخت‌های مهارت‌آموزی در استان‌ها و مناطق محل فعالیت این شرکت‌ها هزینه شده است.

این منابع در چارچوب تفاهم‌نامه با سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای کشور و با هدف تقویت آموزش‌های مهارتی و ایجاد ارتباط مؤثرتر میان ظرفیت‌های صنعتی و نیروی انسانی بومی اختصاص یافته است.

از هوش مصنوعی درگز تا انرژی‌های تجدیدپذیر سرخس

یکی از محورهای این طرح، توسعه رشته‌ها و کارگاه‌های متناسب با نیازهای جدید بازار کار است.

در شهرستان درگز، راه‌اندازی و تجهیز آموزش‌های مرتبط با هوش مصنوعی و در شهرستان سرخس، توسعه آموزش‌های حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر از نمونه‌های این رویکرد عنوان شده است.

همچنین در ماهشهر، توسعه امکانات آموزشی هنرستان‌ها و کارگاه‌های مهارتی، نمونه دیگری از تلاش برای نزدیک کردن آموزش‌های فنی به نیازهای صنایع منطقه به شمار می‌رود.

پر کردن فاصله میان آموزش و صنعت

یکی از چالش‌های مناطق صنعتی، فاصله میان توسعه زیرساخت‌های تولید و تربیت نیروی انسانی متخصص است. ایجاد کارخانه و مجتمع صنعتی بدون توجه به آموزش نیروی بومی، می‌تواند وابستگی صنایع به نیروی متخصص خارج از منطقه را افزایش دهد.

برنامه توسعه کارگاه‌های فنی و حرفه‌ای با هدف کاهش این فاصله دنبال شده و تلاش دارد آموزش‌های مهارتی را به نیازهای واقعی صنایع نزدیک‌تر کند.

حرکت مسئولیت اجتماعی به سمت اشتغال پایدار

تجربه کشورهای صنعتی از جمله آلمان و سوئیس نشان می‌دهد پیوند میان صنایع و مراکز آموزش فنی می‌تواند بخشی از نیاز بازار کار به نیروی ماهر را تأمین کند.

در این چارچوب، اختصاص منابع مسئولیت اجتماعی به توسعه زیرساخت‌های مهارتی، علاوه بر ایجاد ظرفیت آموزشی در مناطق کمتر برخوردار، می‌تواند زمینه را برای تربیت نیروی انسانی بومی و افزایش فرصت‌های اشتغال فراهم کند.

تجربه اجرای این طرح در ۵۱ شهر ایران نیز نشان می‌دهد که مسئولیت اجتماعی شرکت‌های بزرگ صنعتی می‌تواند از پرداخت‌های مقطعی فراتر رفته و به سرمایه‌گذاری بلندمدت در حوزه مهارت، اشتغال و توسعه منطقه‌ای تبدیل شود.

Rate this post