افزایش قیمت خودرو؛ همه تقصیرها گردن تورم است یا ایرانخودرو هم باید پاسخ دهد؟
در روزهای اخیر و همزمان با اعلام قیمتهای جدید کارخانهای محصولات ایرانخودرو، بار دیگر بحث افزایش هزینههای تولید و ضرورت اصلاح قیمتها مطرح شده است. استدلال اصلی خودروسازان این است که بخش عمده بهای تمامشده خودرو به مواد اولیه وابسته بوده و رشد نرخ ارز و تورم، ادامه تولید با قیمتهای قبلی را دشوار کرده است.
واقعیت هزینههای تولید را نمیتوان نادیده گرفت
به گزارش پتروشیمی ها؛ تردیدی وجود ندارد که صنعت خودرو در سالهای اخیر با افزایش هزینههای تولید مواجه بوده است. رشد قیمت فولاد، آلومینیوم، مس، قطعات و هزینههای مالی فشار قابل توجهی بر خودروسازان وارد کرده و نمیتوان انتظار داشت قیمت خودرو در شرایط تورمی ثابت باقی بماند.
اما آیا این تمام ماجراست؟
پرسشی که ایرانخودرو باید به آن پاسخ دهد
اگر افزایش قیمت تنها راه نجات صنعت خودرو است، چرا با وجود چندین مرحله اصلاح قیمت در سالهای گذشته، همچنان مشکلات مالی، زیان انباشته، بدهی به قطعهسازان و کمبود نقدینگی پابرجاست؟
منتقدان معتقدند بخشی از مشکلات ایرانخودرو نه به قیمتگذاری دستوری، بلکه به ساختار پرهزینه، بهرهوری پایین، هزینههای سربار بالا و ضعف در مدیریت منابع بازمیگردد؛ مسائلی که سالهاست سهامداران و کارشناسان درباره آن هشدار میدهند.
افزایش قیمت؛ حق تولیدکننده یا هزینه ناکارآمدی؟
یکی از ابهامهای مهم این است که چه میزان از افزایش قیمتهای جدید ناشی از رشد واقعی هزینههای تولید است و چه میزان برای جبران ناکارآمدیهای ساختاری شرکت اعمال میشود؟
سهامداران و مصرفکنندگان حق دارند بدانند ایرانخودرو طی سالهای گذشته چه اقداماتی برای کاهش هزینههای غیرضروری، افزایش بهرهوری خطوط تولید و اصلاح ساختار مالی انجام داده است. بدون پاسخ روشن به این پرسشها، پذیرش افزایش قیمت برای افکار عمومی دشوار خواهد بود.
مصرفکننده چرا باید هزینه همه مشکلات را بپردازد؟
در شرایطی که قدرت خرید خانوارها به شدت کاهش یافته، افزایش قیمت خودرو بار دیگر فشار مضاعفی بر مصرفکنندگان وارد میکند. از همین رو این سؤال مطرح میشود که آیا تمام بار اصلاحات باید از جیب خریداران تأمین شود یا خودروساز نیز باید سهم خود را در اصلاح ساختار و کاهش هزینهها ایفا کند؟
حرف آخر
واقعیت این است که قیمتگذاری دستوری نمیتواند برای همیشه ادامه پیدا کند و تولیدکننده نیز باید امکان پوشش هزینههای خود را داشته باشد. اما در مقابل، ایرانخودرو نیز نمیتواند تمامی مشکلات خود را صرفاً به تورم و نرخ ارز نسبت دهد.
افزایش قیمت زمانی برای جامعه و سهامداران قابل پذیرش خواهد بود که همزمان با آن نشانههایی از افزایش بهرهوری، کاهش هزینههای سربار، بهبود کیفیت محصولات و اصلاح ساختار مدیریتی نیز مشاهده شود. در غیر این صورت، این پرسش همچنان باقی خواهد ماند که آیا افزایش قیمتها به نفع توسعه صنعت خودروست یا صرفاً راهی برای پوشش مشکلات مزمن خودروسازان؟
همچنین ببینید؛ ایرانخودرو دو محصول را از طرح فروش حذف کرد؛ مهلت ثبتنام تمدید شد
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
خیلی ساده است خودرو ساز یک ابزار برای تولید تورم خلق پول وحشتناک و تولید. رانت و فساد و خونه خراب کردن مردامه اصلا بهیچ عنوان ن ایرانخودرو ن سایپا خودرو ساز نیستند این رو میشه از کیفیت افتضاح و قیمت های نجومی آنها فهمید در اصل بعد از انقلاب روش ظلم عوض شده ظلم باقیه
ارسال نظر شما