«آپادانا» دوباره تولید کرد؛ صادرات اتیلن گچساران و بندرامام متوقف شد
به گزارش پتروشیمیها | صانعی اعلام کرد هلدینگ خلیج فارس با استفاده از نرمافزارهای پایش سودآوری، وضعیت شرکتهای زیرمجموعه را بهصورت مستمر بررسی میکند و بر اساس شرایط بازار، قیمت محصولات، هزینه خوراک و هزینههای لجستیکی درباره ادامه تولید یا توقف واحدها تصمیم میگیرد.
به گفته او، همین رویکرد موجب شد پتروشیمی آپادانا پس از حدود پنج تا شش ماه توقف، بار دیگر وارد مدار تولید شود.
بازگشت آپادانا با تغییر معادله متانول
پتروشیمی آپادانا بهدلیل مشکلات فنی، کاهش قیمت متانول و منفیشدن سود ناخالص برای چند ماه از مدار خارج شده بود؛ اما با افزایش قیمت جهانی متانول پس از جنگ، شرایط اقتصادی تولید این مجتمع تغییر کرد.
صانعی گفت تولید آپادانا از حدود دو هفته پیش از سر گرفته شده و تغییر شرایط بازار باعث شده ادامه فعالیت این مجتمع از نظر اقتصادی توجیهپذیر شود.
این تصمیم نشان میدهد در مدل جدید مدیریت تولید هلدینگ، فعال یا متوقف بودن یک واحد صرفاً بر اساس ظرفیت اسمی تعیین نمیشود و سودآوری محصول در شرایط روز بازار نیز در تصمیم نهایی نقش دارد.
توقف صادرات اتیلن؛ فروش داخلی جایگزین شد
یکی دیگر از تصمیمهای اعلامشده، توقف صادرات اتیلن مازاد پتروشیمیهای گچساران و بندرامام است.
صانعی توضیح داد با قیمتهای فعلی بازار و افزایش هزینه حملونقل دریایی، صادرات اتیلن از نظر اقتصادی توجیه ندارد و به همین دلیل، قراردادهای فروش داخلی برای این محصول منعقد شده است.
بر اساس توضیحات معاون هلدینگ، پتروشیمی گچساران تا زمان راهاندازی واحدهای پلیمری خود، اتیلن تولیدی را به سه مشتری داخلی عرضه میکند. پتروشیمی بندرامام نیز در حال حاضر بخشی از اتیلن مورد نیاز واحدهای پاییندستی HDPE و LDPE خود را تأمین میکند.
صانعی تأکید کرد در صورت تغییر شرایط بازار و اقتصادیشدن صادرات، امکان ازسرگیری صادرات اتیلن وجود خواهد داشت.
نکته قابل توجه این است که به گفته او، کاهش حجم صادرات اتیلن لزوماً به معنای کاهش سودآوری هلدینگ نیست و در شرایط فعلی، انتقال محصول به بازار داخلی توانسته است سودآوری گچساران و بندرامام را بهبود دهد.
تغییر مسیر خوراک برای سود بیشتر
در بخش دیگری از برنامه تولیدی هلدینگ، مسیر مصرف برخی خوراکها نیز تغییر کرده است.
بخشی از خوراک پارازایلین پتروشیمی شهید تندگویان و بنزن پتروشیمی پارس به واحدهای ریفورمیت پتروشیمیهای بوعلی سینا و نوری اختصاص یافته است؛ تصمیمی که هدف آن، استفاده از خوراک در بخشهایی با بازده اقتصادی بالاتر عنوان شده است.
همچنین برای پتروشیمیهای شهید تندگویان و پارس، مجوز واردات PTA و بنزن صادر شده یا در حال پیگیری است تا محدودیت خوراک واحدهای تولیدی کاهش پیدا کند.
صانعی اعلام کرد ظرفیت تولید PET پتروشیمی شهید تندگویان در شرایط فعلی به حدود ۵۰ درصد رسیده و تغییر آرایش تولید میان تندگویان و بوعلی سینا میتواند بیش از ۵ همت سود برای مجموعه هلدینگ ایجاد کند.
برای راهاندازی خط دوم تندگویان نیز واردات PTA با خوراک وارداتی و قیمت تلفیقی در حال پیگیری است.
بنزن؛ واردات برای حفظ تولید اقتصادی
در پتروشیمی پارس نیز مسئله تأمین بنزن، یکی دیگر از نمونههای تغییر رویکرد هلدینگ در مدیریت زنجیره تولید است.
به گفته صانعی، تنها حدود ۷۰ درصد بنزن مورد نیاز واحد استایرنمونومر پتروشیمی پارس از داخل تأمین میشود. تأمین کامل این خوراک از منابع داخلی، به دلیل محدودیتهای زنجیره، میتواند تولید محصولات سودآورتر در پتروشیمیهای بوعلی سینا و نوری را کاهش دهد.
به همین دلیل، واردات حدود ۹۰ هزار تن بنزن برای تأمین ۳۰ درصد باقیمانده ظرفیت واحد استایرنمونومر پارس در دست اقدام قرار گرفته است.
تصمیم تولید بر اساس سودآوری
مجموع این تصمیمها نشان میدهد رویکرد جدید هلدینگ خلیج فارس صرفاً بر افزایش تناژ تولید متمرکز نیست.
در این مدل، پرسش اصلی برای مدیریت تولید این است که هر واحد با خوراک موجود، قیمت محصول، هزینه حمل و شرایط بازار چه میزان ارزش اقتصادی ایجاد میکند؟
بر همین اساس، ممکن است در یک مقطع افزایش تولید یک محصول بهصرفه باشد و در مقطع دیگر، کاهش تولید یا انتقال خوراک به واحدی دیگر سود بیشتری برای مجموعه ایجاد کند.
برنامه «فارس» برای سناریوی صادرات صفر
صانعی همچنین از تدوین سناریوی تابآوری برای پنج واحد صادراتمحور از مجموع ۱۹ واحد تولیدی هلدینگ خبر داد.
به گفته او، برای شرایطی که صادرات بهطور کامل متوقف شود نیز برنامه تولید تدوین شده است. در این سناریو، ظرفیت برخی واحدها میتواند از ظرفیت اسمی فراتر رود و در مقابل، ظرفیت تولید برخی واحدهای دیگر کاهش پیدا کند.
با این حال، جزئیات این سناریو به دلیل ملاحظات امنیتی اعلام نشده است.
آنچه از این برنامه مشخص است، تلاش هلدینگ برای طراحی مدل تولیدی است که حتی در شرایط اختلال در صادرات نیز بتواند بخشی از فعالیت واحدها را حفظ کند و اثر شوکهای بازار و لجستیک را کاهش دهد.
جدول مهمترین تصمیمهای تولیدی «فارس»
| محور | تصمیم/اقدام | هدف |
|---|---|---|
| پتروشیمی آپادانا | ازسرگیری تولید پس از حدود ۵ تا ۶ ماه توقف | بازگشت تولید پس از افزایش قیمت متانول |
| اتیلن گچساران | توقف صادرات و فروش به مشتریان داخلی | حذف هزینه و زیان صادرات دریایی |
| اتیلن بندرامام | تأمین نیاز واحدهای HDPE و LDPE | استفاده داخلی از محصول |
| پتروشیمی تندگویان | تغییر آرایش تولید با بوعلی سینا | افزایش سودآوری |
| PTA تندگویان | پیگیری واردات | تأمین خوراک خط دوم |
| بنزن پتروشیمی پارس | واردات حدود ۹۰ هزار تن | تأمین ۳۰ درصد باقیمانده خوراک |
| ریفورمیت بوعلی و نوری | اختصاص بخشی از پارازایلین و بنزن | هدایت خوراک به واحدهای سودآورتر |
| واحدهای صادراتی | تدوین سناریوی صادرات صفر | افزایش تابآوری هلدینگ |
در مجموع، اظهارات معاون راهبری تولید هلدینگ خلیج فارس نشان میدهد معیار تولید در «فارس» در حال حرکت از «حداکثرسازی حجم» به سمت «حداکثرسازی ارزش اقتصادی» است؛ رویکردی که در تصمیمهایی مانند بازگشت آپادانا، توقف صادرات اتیلن و تغییر مسیر برخی خوراکها نمود پیدا کرده است.
همچنین بخوانید و ببینید؛
نظرات کاربران (۰ نظر)