۵ سهم تجهیزاتی زیر ذره‌بین بازار؛ از مپنا و حفاری تا فاراک، شساخت و رنیک

۵ سهم تجهیزاتی زیر ذره‌بین بازار؛ قراردادهای ارزی و افزایش سرمایه در کانون توجه

به گزارش پتروشیمی ها؛ گروه تجهیزات در روزهای اخیر به یکی از گروه‌های مورد توجه بازار سرمایه تبدیل شده است؛ صنعتی که علاوه بر برخورداری از قراردادهای بزرگ، از محل افزایش سرمایه، پروژه‌های جدید و قراردادهای ارزی نیز ظرفیت‌هایی برای رشد دارد. در این میان، پنج نماد مپنا، حفاری، فاراک، شساخت و رنیک بیش از سایر نمادها مورد توجه تحلیلگران قرار گرفته‌اند.

مپنا؛ از ارزش دارایی‌ها تا افزایش سرمایه

مپنا یکی از مهم‌ترین نمادهای این گروه است که علاوه بر فعالیت‌های عملیاتی، از ظرفیت قابل‌توجه دارایی‌های زیرمجموعه نیز برخوردار است.

این شرکت مالک حدود ۸۶ درصد «ومپنا» و ۸۴ درصد «بمپنا» است. همچنین حدود ۷۳ درصد سهام شرکت آلومینیوم المهدی را در اختیار دارد؛ شرکتی که در سال گذشته حدود ۳۲ همت فروش و ۵.۳ همت سود خالص ثبت کرده است.

برآوردهای مطرح‌شده برای سال جاری، در صورت تحقق فروش حدود ۸۰ همتی آلومینیوم المهدی، از سودآوری بالاتر این شرکت حکایت دارد. مپنا علاوه بر این دارایی‌ها، شرکت‌هایی مانند توگا و پرتو را نیز در پرتفوی خود دارد و طبق برنامه، یکی از شرکت‌های زیرمجموعه آن می‌تواند در نیمه دوم سال وارد بازار سرمایه شود.

برخی برآوردها سود هر سهم مپنا در سال جاری را حدود ۱۲۰۰ تومان در نظر گرفته‌اند؛ رقمی که در صورت تحقق می‌تواند نسبت قیمت به سود سهم را در محدوده پایینی قرار دهد.

بیشتر در همین زمینه: فرصت‌های میان‌مدتی فولادی و سنگ‌آهنی؛ کگل، فولاد و ومعادن زیر ذره‌بین بازار

از سوی دیگر، برنامه افزایش سرمایه ۲۰۰ درصدی مپنا از محل ترکیبی سود انباشته و آورده نقدی نیز از دیگر موضوعات مورد توجه بازار است.

حفاری؛ قرارداد ارزی در انتظار شفاف‌سازی

نماد بعدی، شرکت حفاری شمال است که عملکرد درآمدی آن در ماه‌های اخیر مورد توجه قرار گرفته است.

درآمد شرکت در سه‌ماهه ابتدایی دوره به حدود ۲۵۹۱ میلیارد تومان رسید و در تیرماه نیز درآمد ۲۱۶۴ میلیارد تومانی ثبت شد.

یکی از مهم‌ترین محرک‌های احتمالی سهم، موضوع تعدیل یک قرارداد به ارزش حدود ۳۴ میلیون دلار عنوان شده است. در صورت تأیید و انعکاس این موضوع در گزارش‌های رسمی شرکت، قرارداد مذکور می‌تواند در مقایسه با ارزش بازار فعلی حفاری اهمیت قابل‌توجهی داشته باشد.

همچنین درآمدهای تسعیر ارز که معمولاً در پایان دوره‌های مالی در صورت‌های مالی شرکت‌های دارای تعهدات و دارایی‌های ارزی منعکس می‌شود، یکی دیگر از متغیرهای مهم برای بررسی عملکرد حفاری خواهد بود.

فاراک؛ قرارداد ۹۰ میلیون یورویی

فاراک نیز یکی دیگر از نمادهای مورد توجه گروه تجهیزات است. این شرکت اخیراً قرارداد تأمین جرثقیل‌های بندری به ارزش ۹۰ میلیون یورو، معادل حدود ۱۶ همت، منعقد کرده است.

مقایسه ارزش این قرارداد با ارزش بازار حدود ۶ همتی شرکت، اهمیت این قرارداد برای بازار را دوچندان کرده است؛ هرچند اثر واقعی آن بر درآمد و سودآوری فاراک به زمان‌بندی اجرای پروژه، حاشیه سود قرارداد و نحوه شناسایی درآمد بستگی خواهد داشت.

در کنار قرارداد جدید، برنامه افزایش سرمایه حدود ۶۳۰ درصدی از محل تجدید ارزیابی دارایی‌ها نیز از دیگر محرک‌های مورد توجه سهامداران فاراک است.

شساخت؛ افزایش سرمایه ۴۲۰ درصدی

شساخت نیز با نسبت قیمت به سود حدود ۳ واحدی در فهرست نمادهای مورد توجه این گروه قرار گرفته است.

شرکت مجمع سالانه خود را برگزار کرده و مجوز افزایش سرمایه ۴۲۰ درصدی از محل تجدید ارزیابی دارایی‌ها را دریافت کرده است.

افزایش سرمایه از این محل به‌تنهایی سودآوری عملیاتی شرکت را افزایش نمی‌دهد، اما می‌تواند ساختار سرمایه و ارزش دفتری دارایی‌ها را تغییر دهد. از همین رو، واکنش بازار به بازگشایی سهم و میزان اثرگذاری این افزایش سرمایه از موضوعات مهم پیش روی سهامداران خواهد بود.

رنیک؛ قراردادی به اندازه نیمی از ارزش بازار

آخرین نماد این فهرست، رنیک است که اخیراً قرارداد اجرای پروژه جاده شیس ـ مدحه ـ النحوه را به ارزش حدود ۳.۲ همت منعقد کرده است.

ارزش بازار رنیک در محدوده ۶.۵ همت قرار دارد؛ بنابراین ارزش قرارداد جدید معادل حدود نیمی از ارزش بازار شرکت است.

با این حال، ارزش قرارداد به‌تنهایی معیار کافی برای ارزیابی اثر آن بر سودآوری نیست و باید حاشیه سود پروژه، مدت اجرای قرارداد، نحوه تأمین مالی و زمان شناسایی درآمد نیز مورد بررسی قرار گیرد.

برگ برنده تجهیزاتی‌ها؛ قراردادهای ارزی

وجه مشترک بخش مهمی از شرکت‌های تجهیزاتی، برخورداری از قراردادهای ارزی است. این موضوع در شرایط رشد نرخ ارز می‌تواند درآمد ریالی شرکت‌ها را افزایش دهد؛ هرچند همزمان باید اثر افزایش هزینه‌های ارزی، تأمین تجهیزات و تعهدات ارزی را نیز در نظر گرفت.

در نتیجه، قرارداد ارزی الزاماً به معنای افزایش مستقیم سود نیست و میزان اثرگذاری آن به ساختار قرارداد و نسبت هزینه‌های ارزی به درآمد شرکت بستگی دارد.

پنج نماد، پنج محرک متفاوت

در مجموع، مپنا بیشتر از محل ارزش دارایی‌ها، زیرمجموعه‌ها و برنامه افزایش سرمایه مورد توجه است؛ حفاری با قرارداد ارزی احتمالی و رشد درآمد ماهانه دنبال می‌شود؛ فاراک قرارداد ۹۰ میلیون یورویی و افزایش سرمایه سنگین را در کانون توجه دارد؛ شساخت در انتظار اثرات افزایش سرمایه ۴۲۰ درصدی است و رنیک نیز قرارداد ۳.۲ همتی جدیدی را در کارنامه خود ثبت کرده است.

با این حال، تفاوت میان «ارزش قرارداد» و «سود قابل شناسایی» نکته‌ای است که نباید در تحلیل این نمادها نادیده گرفته شود. تحقق سود پیش‌بینی‌شده، زمان اجرای پروژه‌ها، حاشیه سود قراردادها و وضعیت نقدینگی شرکت‌ها، متغیرهایی هستند که می‌توانند مسیر واقعی این پنج سهم را مشخص کنند.