دلیل اصلی، طبق گزارش پولیتیکو، این است که اتحادیه اروپا برای حمایت رسمی نیاز به اجماع کامل ۲۷ کشور عضو دارد؛ موضوعی که پس از بحران انرژی ناشی از جنگ روسیه و اوکراین تضعیف شده است.

بسیاری از کشورهای اروپای شمال‌غربی از این طرح حمایت کردند، اما مخالفت چند کشور عضو مانع از اعلام حمایت رسمی اتحادیه شد.

جنیفر مورگان، نماینده پیشین آب‌وهوایی آلمان، از این روند ابراز شگفتی کرده و گفته است برخی کشورها «واضحاً نگران» هستند.

ووپکه هوکسترا، کمیسر اقلیم اتحادیه اروپا، نیز اعلام کرده که اتحادیه «در حال انتقال از سوخت‌های فسیلی» است و اینکه سایر کشورها هم به این ضرورت رسیده‌اند.

هم‌زمان، اتحادیه اروپا در اوایل ماه جاری با پیشنهاد ایجاد انعطاف‌هایی در اهداف اقلیمی سال ۲۰۴۰ موافقت کرده است:

بیشتر در همین زمینه: در پی انتشار مطلبی با عنوان پتروشیمی آبادان در سراشیبی عملکرد

هدف اتحادیه، کاهش ۹۰ درصدی انتشار گازهای گلخانه‌ای نسبت به سال ۱۹۹۰ است، اما به کشورهای عضو اجازه می‌دهد ۵ درصد از این کاهش را با خرید اعتبارات کربنی از خارج اتحادیه جبران کنند.

با تأیید پارلمان اروپا، مذاکرات رسمی میان کشورهای عضو برای تعیین شکل نهایی قانون آغاز خواهد شد.

تحلیل فنی (Technical Analysis)

• نبود اجماع در اتحادیه اروپا بار دیگر نشان می‌دهد که تضاد بین امنیت انرژی – affordability – و اهداف اقلیمی همچنان پابرجاست.

• کشورهای شرقی و جنوبی اتحادیه، پس از شوک انرژی ۲۰۲۲، همچنان نسبت به خروج سریع از سوخت فسیلی مرددند.

• انعطاف ۵ درصدی اعتبارات کربن عملاً مسیر اتحادیه را نرم‌تر کرده و تحقق هدف ۹۰ درصد را عملی‌تر می‌سازد.

• این اتفاق نشان می‌دهد که اهداف ۲۰۴۰ بیشتر سیاسی هستند تا کاملاً فنی و اتکا به ابزارهای بازار (کربن‌کردیت) افزایش یافته است.

تحلیل استراتژیک (Strategic Analysis)

• شکاف در اتحادیه اروپا در COP30 ممکن است هدایت مذاکرات جهانی را از دست بروکسل خارج کند و نقش کشورهایی نظیر برزیل، آمریکا و چین را برجسته‌تر کند.

•‌عدم حمایت رسمی، می‌تواند اعتبار اروپا در رهبری اقلیمی را تضعیف کرده و زمینه را برای ائتلاف‌های جدید اقلیمی فراهم سازد.

• برای کشورهای نفتی (ازجمله ایران)، این اختلافات پیام دارد:

• شتاب اروپا در کاهش مصرف سوخت فسیلی، کندتر از ادعاهای رسمی است.

• تقاضای گاز طبیعی اروپا در دهه ۲۰۳۰ احتمالاً پایدارتر از پیش‌بینی‌های قبلی خواهد بود.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

• تصمیم‌گیران سیاست انرژی می‌توانند از این شکاف‌های درونی اتحادیه اروپا برای درک بهتر روندهای واقعی، نه تبلیغاتی، در مسیر انتقال انرژی بهره ببرند.

• این وضعیت ضمانت می‌دهد که بازار سوخت‌های فسیلی (به‌ویژه گاز) حداقل تا اواخر دهه حاضر نقش کلیدی خواهد داشت.

• برای شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران حوزه انرژی:

• پروژه‌های گاز و LNG همچنان جذابیت استراتژیک دارند.

• فضای اعتبارات کربنی اروپا در حال رشد است و فرصت‌های مالی جدید ایجاد می‌کند.

• برای بازیگران ژئوپلیتیکی:

• وحدت اقلیمی اروپا شکننده است و این می‌تواند بر تحریم‌ها، همکاری‌های انرژی و جهت‌گیری‌های سیاسی آن اثر بگذاردو

در ادامه بخوانید؛ برنامه اتحادیه اروپا برای ایجاد ذخیره‌سازی متمرکز مواد معدنی حیاتی