این ارزیابی اولیه، براساس اندازه‌گیری در بیش از ۴۵ منطقه‌ی تولید نفت و گاز (که حدود نیمی از تولید خشکی جهان را شامل می‌شوند) از می‌۲۰۲۴ تا ژوئن ۲۰۲۵ انجام شده و نشان می‌دهد انتشار متان تا حدود ۵۰ درصد بیش از برآوردهای رسمی، مانند فهرست گازهای گلخانه‌ای EPA آمریکا بوده است.

نرخ انتشار در حوزه‌های مختلف متفاوت است: از کمتر از ۱ درصد گاز بازارپسند در بخش‌هایی از ایالات‌متحده تا بیش از ۲۰ درصد در منطقه‌ی Widyan در عراق. این ارقام نه‌تنها از اهداف کاهش انتشار صنایع دور هستند، بلکه در بسیاری موارد چندین برابر بیش از آن اهداف هستند.

علیرغم از دست رفتن ارتباط با ماهواره (که دیگر قابل بازیابی نیست) وعدم بازبینی داده‌ها در مقالات علمی، گروه تحقیقاتی EQD/MethaneSAT داده‌ها را به‌منظور تقویت مقررات و بهبود راهبردهای کاهش انتشار منتشر کرده است.

تحلیل فنی

گاز متان (CH₄) پس از CO₂ دومین عامل گرمایش جهانی است و به‌دلیل جذب انرژی بسیار بیشتر در دوره‌ی کوتاه‌مدت، تأثیر اقلیمی قوی‌تری نسبت به دی‌اکسید کربن دارد. ارزیابی‌های مستقل نشان می‌دهند که دو سوم انتشار متان جهانی ناشی از فعالیت‌های انسانی است و بخش انرژی، به‌ویژه صنعت نفت و گاز، سهم قابل توجهی در آن دارد.

MethaneSAT با سنجش از فضا و داده‌برداری گسترده در بازه‌های زمانی و مکانی وسیع، امکان برآورد مستقیم و مقایسه‌ای انتشارها را فراتر از داده‌های اعلام‌شده‌ی شرکت‌ها و نهادهای رسمی فراهم می‌کند. این داده‌ها الگوهای «نشت» و «هدررفت» را در سطح حوضه‌های نفت و گاز نمایان می‌سازد و می‌تواند مشخص کند کدام مناطق بیشترین میزان انتشار را دارند.

بیشتر در همین زمینه: نمایش توانمندی‌های پولیکانوین در بزرگ‌ترین رویداد تجاری بین‌المللی عراق

از دیدگاه کیفیت داده، عدم بازبینی مقاله و نبود بازه‌ی‌عدم قطعیت مشخص بر نتایج، نکته‌ای برجسته است که در تحلیل‌های علمی بعدی باید اصلاح شود؛ اما همین داده‌های اولیه برای ترسیم چشم‌انداز واقعی از میزان انتشار بالقوه بسیار مهم هستند.

تحلیل استراتژیک

ارائه‌ی داده‌های دقیق و گسترده از انتشار متان، قدرت نظارتی و اطلاعاتی بازیگران غیردولتی و سازمان‌های بین‌المللی را در بحث تنظیم مقررات و سیاست‌گذاری افزایش می‌دهد. دسترسی به این داده‌ها می‌تواند شرکت‌ها و کشورها را مجبور به پاسخگویی بیشتر کند، به‌ویژه آن‌که تعهدهای داوطلبانه‌ای چون Oil and Gas Decarbonization Charter با هدف کاهش شدت انتشار به ۰.۲٪ تا ۲۰۳۰ وجود دارد — هدفی که داده‌ها نشان می‌دهند در بسیاری حوزه‌ها حتی به نزدیک آنهم نرسیده‌اند.

همچنین، فقدان داده‌های دقیق از مناطق خاص (مانند قطر به‌خاطر تولید عمدتاً دریایی) چالشی است که باید با توسعه روش‌های سنجش ماهواره‌ای منعطف‌تر برطرف شود، چرا که واردکنندگان بزرگ انرژی مانند اتحادیه اروپا و ژاپن در حال تدوین مقررات وارداتی مبتنی بر انتشار مرتبط با گاز هستند.

تحلیل اجرایی

برای سازمان‌های دولتی و صنایعی که به دنبال کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای هستند، داده‌های MethaneSAT یک بازنگری عملیاتی ضروری فراهم می‌کند:
۱. بازبینی روش‌های اندازه‌گیری: اتکا به تخمین‌های رسمی و مدل‌های منتشرشده‌ی شرکت‌ها ممکن است بسیار کمتر از انتشار واقعی باشد.
۲. اولویت‌بندی کاهش نشت‌های فراگیر: تمرکز بر به‌کارگیری فناوری‌های مدرن برای کشف و تعمیر نشت‌های متان می‌تواند بیشترین تأثیر را در کاهش انتشار سریع داشته باشد.
۳. استفاده از داده‌های مستقل: داده‌های ماهواره‌ای را می‌توان در راهبردهای انطباق با مقررات داخلی و بین‌المللی (به‌ویژه در بازارهای صادرات انرژی) به‌کار گرفت.

تحلیل سیاسی

گزارش MethaneSAT می‌تواند به‌عنوان ابزاری تأثیرگذار در مذاکرات بین‌المللی اقلیمی مورد استفاده قرار گیرد. انتشار داده‌های دقیق و جهانی، نه‌تنها مسئولیت‌پذیری شرکت‌ها را تقویت می‌کند، بلکه می‌تواند معیاری برای سیاست‌گذاری‌های سخت‌گیرانه‌تر در توافق‌های بین‌المللی مانند پیمان جهانی متان باشد.

تعارض میان منافع اقتصادی صنایع انرژی و الزامات اقلیمی می‌تواند به تقابل سیاسی در سطح ملی و فراملی منتهی شود، به‌ویژه زمانی که داده‌های مستقل نشان می‌دهند انتشار واقعی بسیار بالاتر از آن‌چه شرکت‌ها و دولت‌ها گزارش می‌دهند.

همچنین در ادامه بخوانید؛ کاهش چشمگیر انتشار متان در صنعت نفت و گاز در نتیجه مقررات ایالتی: «نقش مرکزی»