بر اساس رأی شماره ۱۴۰۲۳۱۳۹۰۰۰۱۵۷۳۱۸۸ مورخ ۱۴۰۲/۰۶/۲۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، هرگونه دستورالعمل یا بخشنامه‌ای که مزایای متغیر از قبیل اضافه‌کاری، نوبت‌کاری، شب‌کاری، جمعه‌کاری و سایر فوق‌العاده‌ها را صرفاً بر مبنای مزد مبنا محاسبه کند، مغایر با قانون کار و باطل است.

دیوان در این رأی تصریح کرده است که مبنای صحیح محاسبات مزایای مزبور باید «مزد واقعی کارگر» باشد، همان‌گونه که در مواد ۵۶.۵۹ و ۳۶ قانون کار جمهوری اسلامی ایران مقرر گردیده است.

با توجه به این‌که کارکنان ارکان ثالث اداره حراست نیز در قالب قراردادهای پیمانکاری فعالیت داشته و از مصادیق «کارگر» در مفهوم قانون کار محسوب می‌شوند، این رأی به صورت مستقیم شامل آنان نیز می‌شود. بنابراین از این پس، تمامی محاسبات مرتبط با مزایای متغیر باید براساس مزد واقعی دریافتی (شامل مزد مبنا به‌علاوه‌ی مزایای مستمر و پایه سنوات) انجام پذیرد و دستگاه‌های اجرایی و شرکت‌های پیمانکاری موظف به رعایت مفاد رأی مذکور هستند.

این موضوع گامی مهم در جهت احقاق حقوق قانونی همکاران شریف ارکان ثالث وزارت نفت و تحقق عدالت مزدی در میان تمامی گروه‌های شغلی به‌ویژه کارکنان خدوم حراست به‌شمار می‌رود.

مستند قانونی شمول دادنامه شماره ۳۱۸۸ دیوان عدالت برای کارکنان پیمانکاری حراست وزارت نفت:

دادنامه شماره ۳۱۸۸ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری – تاریخ ۱۴۰۲/۰۶/۲۱

مواد ۳۶.۵۶ و ۵۹ قانون کار جمهوری اسلامی ایران

۵/۵ - (۱ امتیاز)