«پاکسان» زیر فشار افزایش سرمایه؛ آورده نقدی سهامداران را فراری داد؟

به گزارش پتروشیمی ها؛  شرکت پاکسان در حالی در آستانه برگزاری مجمع عمومی فوق‌العاده قرار گرفته که برنامه افزایش سرمایه این شرکت از ۱۷۸۰ میلیارد تومان به ۳۲۲۰ میلیارد تومان، واکنش چندان مثبتی از سوی بازار دریافت نکرده است.

بر اساس پیشنهاد ارائه‌شده، سرمایه شرکت قرار است با افزایش ۱۴۴۰ میلیارد تومانی، معادل ۸۰.۹ درصد، افزایش یابد. نکته قابل توجه در این برنامه، سهم بالای آورده نقدی و مطالبات سهامداران از منابع افزایش سرمایه است.

۷۰ درصد افزایش سرمایه از جیب سهامداران؟

مطابق جزئیات منتشرشده، از مجموع ۱۴۴۰ میلیارد تومان افزایش سرمایه پیشنهادی، ۱۰۱۰ میلیارد تومان از محل آورده نقدی و مطالبات حال‌شده سهامداران و ۴۳۰ میلیارد تومان از محل سود انباشته تأمین خواهد شد.

به این ترتیب، حدود ۷۰.۱۴ درصد منابع افزایش سرمایه مستقیماً به آورده نقدی و مطالبات و تنها ۲۹.۸۶ درصد به سود انباشته اختصاص دارد.

همین ترکیب تأمین مالی، در شرایطی که نقدینگی در بازار سهام با محدودیت مواجه است، می‌تواند برای بخشی از سهامداران یک علامت منفی تلقی شود؛ چراکه مشارکت در افزایش سرمایه از محل آورده نقدی مستلزم تأمین منابع جدید یا پذیرش ریسک ناشی از فروش حق‌تقدم‌هاست.

بیشتر در همین زمینه: آگهی دعوت به مجمع عمومی عادی سالیانه سرمایه‌گذاری صنایع پتروشیمی

صف فروش؛ علامت هشدار بازار

رفتار معاملاتی «پاکسان» در آستانه مجمع نشان می‌دهد بازار با استقبال بالایی از این برنامه مواجه نشده است. تشکیل فشار فروش را می‌توان یکی از نشانه‌های تردید بخشی از سرمایه‌گذاران نسبت به جذابیت ساختار فعلی افزایش سرمایه دانست.

البته نمی‌توان تمام فشار فروش سهم را صرفاً به افزایش سرمایه نسبت داد و برای قضاوت دقیق‌تر باید متغیرهایی همچون وضعیت عملیاتی شرکت، سودآوری، شرایط صنعت شوینده و چشم‌انداز بازار را نیز در نظر گرفت.

با این حال، در شرایطی که سرمایه‌گذاران گزینه‌های متعددی برای تخصیص نقدینگی دارند، افزایش سرمایه‌ای که بیش از ۷۰ درصد منابع آن به آورده نقدی وابسته است، طبیعتاً می‌تواند با مقاومت بیشتری از سوی سهامداران خرد مواجه شود.

«پاکسان» به دنبال اصلاح ساختار مالی

هدف اعلام‌شده شرکت از این افزایش سرمایه، اصلاح ساختار مالی و تقویت سرمایه در گردش است؛ اهدافی که در صورت اجرای موفق می‌تواند به بهبود وضعیت مالی و عملیاتی شرکت کمک کند.

اکنون پرسش اصلی این است که آیا منابع جدید می‌تواند در نهایت به بهبود عملکرد «پاکسان» منجر شود یا فشار ناشی از تأمین نقدینگی مورد نیاز افزایش سرمایه، همچنان بر رفتار سهامداران سایه خواهد انداخت.

به بیان دیگر، چالش اصلی «پاکسان» فقط تصویب افزایش سرمایه نیست؛ اعتمادسازی برای سهامدارانی است که باید برای اجرای بخش عمده این طرح، منابع جدید وارد شرکت کنند.