پاسخ به ادعای توقف پالایشگاه هویزه؛ مسئولیت با چه نهادی است؟
در حالی که برخی توقف مقطعی پالایشگاه هویزه را ناشی از ضعف مدیریت وزارت نفت میدانند، روایت دیگری این اتفاق را نتیجه مشکلات صنایع پاییندستی و مسئولیت هلدینگ خلیج فارس عنوان میکند.
توقف پالایشگاه هویزه؛ محل اختلاف دو روایت
به گزارش پتروشیمی ها؛ در روزهای اخیر انتشار مطالبی درباره توقف پالایشگاه هویزه (NGL3200) و سوختن گازهای همراه نفت، بار دیگر موضوع مدیریت گازهای همراه را به صدر مباحث صنعت نفت آورد. در این میان، برخی کارشناسان عملکرد وزارت نفت را عامل اصلی این وضعیت دانستهاند؛ اما گروهی دیگر با ارائه توضیحاتی، مسئولیت اصلی را متوجه مجموعههای بهرهبردار پاییندستی و هلدینگ خلیج فارس میدانند.
پالایشگاه هویزه دیگر زیرمجموعه وزارت نفت نیست
بر اساس این روایت، پالایشگاه هویزه در حال حاضر در اختیار هلدینگ خلیج فارس قرار دارد و وزارت نفت صرفاً وظیفه تأمین خوراک این مجموعه را بر عهده داشته است.
به گفته منتقدان این ادعا، تعهد شرکت ملی نفت تحویل خوراک بوده و این تعهد نیز مطابق قرارداد انجام شده است؛ بنابراین توقف تولید پالایشگاه را نمیتوان صرفاً به عملکرد وزارت نفت نسبت داد.
دلیل توقف چه بود؟
بر اساس توضیحات ارائه شده، مشکل اصلی نه در تأمین خوراک، بلکه در بخش مصرفکننده محصولات پالایشگاه ایجاد شده است.
پس از آسیب دیدن برخی واحدهای فجر و همچنین تأسیسات آب و برق پتروشیمی بندر امام، واحدهای NF این مجتمع از مدار خارج شدند و به همین دلیل امکان دریافت کامل محصولات پالایشگاه هویزه وجود نداشت.
در چنین شرایطی، ادامه فعالیت پالایشگاه عملاً با محدودیت جدی روبهرو شد و از مدار تولید خارج شد.
پالایشگاه اکنون دوباره در مدار تولید است
طبق این روایت، با خرید برق از وزارت نیرو و بازگشت یکی از واحدهای NF پتروشیمی بندر امام به مدار، پالایشگاه هویزه نیز مجدداً فعالیت خود را آغاز کرده است.
بر اساس اعلام مطرحشده، هماکنون روزانه حدود ۱۱ هزار بشکه محصول از پالایشگاه هویزه به مقصد پتروشیمی بندر امام ارسال میشود.
مسئول پاسخگویی چه کسی است؟
در این دیدگاه تأکید میشود که اصل انتقاد درباره هدررفت سرمایه ملی قابل قبول است، اما پاسخگویی باید متناسب با حوزه اختیار باشد.
از این منظر، زمانی که پالایشگاه در مالکیت هلدینگ خلیج فارس قرار دارد، پرسش درباره نحوه بهرهبرداری، توقف تولید و تصمیمات اقتصادی باید از مدیران هلدینگ یا نهادهای مرتبط با آن، از جمله وزارت امور اقتصادی و دارایی، مطرح شود؛ نه از وزارت نفت که وظیفه تأمین خوراک را انجام داده است.
موضوع تخصیص خوراک نیز محدودیت حقوقی دارد
یکی دیگر از استدلالهای مطرحشده این است که پس از انعقاد قرارداد تأمین خوراک با پالایشگاه، شرکت ملی نفت امکان واگذاری همان خوراک به مصرفکننده دیگری را نداشته است.
به اعتقاد مدافعان این دیدگاه، هرگونه تغییر در مقصد خوراک میتوانست زمینه بروز اختلافات حقوقی و حتی مطالبه خسارت از سوی سرمایهگذار را فراهم کند؛ موضوعی که تصمیمگیری را پیچیدهتر میکرد.
جمعبندی
در مجموع، روایت مخالف انتقادهای مطرحشده بر این نکته تأکید دارد که توقف مقطعی پالایشگاه هویزه بیش از آنکه ناشی از قصور وزارت نفت باشد، نتیجه مشکلات عملیاتی در صنایع پاییندستی، محدودیتهای برق و شرایط خاص هلدینگ خلیج فارس بوده است. از نگاه این گروه، بررسی دقیق مسئولیتها باید بر اساس حدود اختیارات هر دستگاه انجام شود و در تحلیل چنین موضوعاتی، میان مسئول تأمین خوراک و مسئول بهرهبرداری از پالایشگاه تفکیک قائل شد.
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما