اما این اتفاق را نباید به معنای بلاتکلیف ماندن اداره هلدینگ تعبیر کرد.

هیئت‌مدیره فعلی همچنان به فعالیت خود ادامه می‌دهد، جلسات برگزار می‌کند و امور هلدینگ در چارچوب ساختار رسمی شرکت دنبال می‌شود.

نقش پزشکیان؛ میانجی‌گری، نه انتصاب مستقیم

نکته مهم در این پرونده این است که مدیرعامل یک شرکت بورسی مانند هلدینگ خلیج فارس، از مسیر ارکان قانونی شرکت و هیئت‌مدیره تعیین می‌شود.

پیش‌تر نیز خود هلدینگ تأکید کرده بود که تغییر مدیرعامل نیازمند طی تشریفات قانونی و تشکیل جلسه هیئت‌مدیره است.

بنابراین، ورود رئیس‌جمهور را می‌توان در چارچوب کمک به حل اختلاف و ایجاد مسیر توافق میان طرف‌های درگیر در موضوع مدیریت «فارس» دید؛ نه اینکه قرار باشد رئیس‌جمهور مستقیماً حکم مدیرعامل هلدینگ را صادر کند.

فعلاً «فارس» با همان ساختار رسمی اداره می‌شود

از طرف دیگر، ترکیب هیئت‌مدیره و فرآیندهای رسمی شرکت همچنان اهمیت اصلی را دارد. در مجمع اخیر نیز ترکیب جدید هیئت‌مدیره «فارس» مورد تصمیم‌گیری قرار گرفت و سه کرسی از پنج کرسی به نهادهای مرتبط با وزارت نفت رسید.

بنابراین، تا زمانی که تصمیم جدیدی در چارچوب قانونی شرکت اعلام نشود، هیئت‌مدیره فعلی همچنان مرجع فعال اداره هلدینگ است.

حرف آخر

شاید اتفاق دوشنبه بیش از آنکه یک «عدم تصمیم» باشد، نشان می‌دهد موضوع «فارس» قرار نیست با یک حکم خارج از ساختار شرکت حل شود.

مسعود پزشکیان قرار نیست مدیرعامل «فارس» را منصوب کند؛ نقش او در این ماجرا بیشتر می‌تواند ایجاد مسیر برای حل اختلاف و رسیدن طرف‌ها به یک جمع‌بندی باشد.

حالا باید دید این رایزنی‌ها چه زمانی به تصمیم نهایی در هیئت‌مدیره و مسیر رسمی کدال می‌رسد.

تا آن زمان، یک واقعیت روشن است:
هیئت‌مدیره فعلی همچنان سر کار است و «فارس» نیز به فعالیت خود ادامه می‌دهد.

Rate this post