جهش ششبرابری رشد تقاضای جهانی نفت در پیشبینی اوپک برای ۲۰۲۷
به گزارش پتروشیمیها |اوپک همچنین برآورد تقاضای سال ۲۰۲۶ را کاهش داده و مصرف جهانی را حدود ۱۰۵.۸۴ میلیون بشکه در روز پیشبینی کرده است. برای سال ۲۰۲۷، مصرف جهانی به ۱۰۸.۱۹ میلیون بشکه در روز خواهد رسید.
مهمترین موتور این رشد، کشورهای خارج از سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، بهویژه چین، هند و سایر کشورهای آسیایی، خواهند بود.
در چین، رشد تقاضا در سال ۲۰۲۶ تقریباً متوقف شده و تنها ۱۰ هزار بشکه در روز برآورد شده است؛ اما اوپک برای سال ۲۰۲۷ رشد ۳۸۰ هزار بشکه در روز را پیشبینی میکند.
در هند نیز رشد تقاضا از تنها ۶۰ هزار بشکه در روز در سال ۲۰۲۶ به حدود ۴۰۰ هزار بشکه در روز در سال ۲۰۲۷ افزایش مییابد و مصرف هند به حدود ۶.۱۱ میلیون بشکه در روز خواهد رسید.
در کشورهای عضو سازمان همکاری اقتصادی و توسعه نیز روند تقاضا تغییر میکند. پس از کاهش حدود ۱۱۰ هزار بشکه در روز در سال ۲۰۲۶، اوپک برای سال ۲۰۲۷ رشد حدود ۴۳۰ هزار بشکه در روز را پیشبینی کرده است.
در مجموع، رشد تقاضای کشورهای غیرعضو این سازمان از ۴۹۰ هزار بشکه در روز در سال ۲۰۲۶ به حدود ۱.۹۲ میلیون بشکه در روز در سال ۲۰۲۷ میرسد.
همچنین تقاضا برای نفت خام تولیدکنندگان مشارکتکننده در «اعلامیه همکاری» از حدود ۴۲.۲ میلیون بشکه در روز در سال ۲۰۲۶ به حدود ۴۳.۹ میلیون بشکه در روز در سال ۲۰۲۷ افزایش مییابد؛ یعنی افزایشی در حدود ۱.۶ میلیون بشکه در روز.
تحلیل فنی
مهمترین نکته فنی این گزارش، نه صرفاً افزایش سطح تقاضا، بلکه تغییر شدید نرخ رشد تقاضا بین دو سال متوالی است.
رشد ۳۸۰ هزار بشکهای در سال ۲۰۲۶ بیانگر بازاری با رشد بسیار محدود است؛ در حالی که رشد ۲.۳۶ میلیون بشکهای برای سال ۲۰۲۷ به معنای بازگشت بازار به یک دوره رشد بسیار قوی خواهد بود.
با این حال، این جهش باید با احتیاط تفسیر شود. افزایش بیش از ششبرابری الزاماً به معنای آن نیست که مصرف واقعی نفت در سال ۲۰۲۷ به همین میزان افزایش خواهد یافت. بخشی از این تغییر ناشی از پایین بودن مبنای رشد سال ۲۰۲۶ و تعدیلهای متوالی پیشبینیها است.
از منظر تراز بازار، اگر رشد ۲.۳۶ میلیون بشکهای تحقق یابد، سمت عرضه باید برای تأمین این حجم جدید آمادگی داشته باشد. در غیر این صورت، کاهش ذخایر تجاری و افزایش فشار بر ظرفیت مازاد میتواند موجب تشدید نوسانات قیمت شود.
نکته مهم دیگر، ترکیب جغرافیایی رشد است. بخش عمده افزایش تقاضا در سال ۲۰۲۷ از اقتصادهای غیرعضو سازمان همکاری اقتصادی و توسعه خواهد آمد. بنابراین، ساختار رشد بازار نفت بیش از گذشته به آسیا و اقتصادهای نوظهور وابسته خواهد بود.
رشد چین و هند مجموعاً حدود ۷۸۰ هزار بشکه در روز است و سایر کشورهای آسیایی نیز سهم قابلتوجهی خواهند داشت. این موضوع برای پالایشگاههای آسیایی، تجارت فرآوردهها، حملونقل دریایی نفت خام و فرآورده و همچنین الگوی جریانهای تجارت جهانی اهمیت دارد.
تحلیل استراتژیک
پیشبینی اوپک برای سال ۲۰۲۷ در صورت تحقق، یک پیام مهم برای ساختار بازار نفت دارد: مرکز ثقل رشد تقاضای نفت همچنان در خارج از اقتصادهای توسعهیافته قرار خواهد داشت.
در کشورهای توسعهیافته، افزایش بهرهوری انرژی، خودروهای برقی، سیاستهای کاهش انتشار و تغییر ساختار اقتصادی، ظرفیت رشد تقاضای نفت را محدود میکند. در مقابل، رشد اقتصادی، توسعه صنعتی، افزایش حملونقل و رشد مصرف سوخت در اقتصادهای نوظهور همچنان از تقاضای نفت حمایت میکند.
چین در این میان یک متغیر کلیدی است. پیشبینی رشد تنها ۱۰ هزار بشکهای در سال ۲۰۲۶ و سپس رشد ۳۸۰ هزار بشکهای در سال ۲۰۲۷ نشان میدهد که اوپک برای سال آینده انتظار بهبود قابلتوجه فعالیت اقتصادی و مصرف نفت چین را دارد.
در هند نیز رشد ۴۰۰ هزار بشکهای بسیار معنادار است. استمرار رشد اقتصادی هند، توسعه حملونقل، افزایش مصرف سوخت و توسعه ظرفیت پالایشی میتواند این کشور را به یکی از مهمترین منابع رشد ساختاری تقاضای نفت در دهه آینده تبدیل کند.
از دید عرضه، چنین رشدی قدرت چانهزنی تولیدکنندگان بزرگ را افزایش میدهد؛ بهویژه اگر رشد تولید سایر تولیدکنندگان با سرعت رشد تقاضا هماهنگ نباشد.
در چنین شرایطی، ظرفیت مازاد تولید اهمیت استراتژیک بیشتری پیدا میکند. هرچه فاصله میان ظرفیت تولید قابلاستفاده و تولید واقعی کمتر شود، بازار نسبت به اختلالات عرضه حساستر خواهد شد.
تحلیل اگزکیوتیو
سه پیام اصلی این گزارش عبارتاند از:
اول: اوپک برای سال ۲۰۲۷ بازگشت رشد قدرتمند تقاضای جهانی نفت را پیشبینی میکند.
دوم: بخش اصلی رشد از اقتصادهای غیرعضو سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، بهخصوص آسیا، خواهد آمد؛ بنابراین وابستگی رشد بازار نفت به اقتصادهای نوظهور افزایش مییابد.
سوم: اثر واقعی این رشد بر قیمت نفت به توانایی عرضه جهانی برای پاسخگویی به تقاضای جدید بستگی دارد، نه صرفاً به اندازه رشد تقاضا.
در نتیجه، مهمترین شاخصهای قابل رصد برای سال ۲۰۲۷، رشد عرضه، تغییرات ذخایر تجاری، ظرفیت مازاد اوپکپلاس و عملکرد اقتصادی چین و هند خواهند بود.
ارزیابی
پیشبینی جدید اوپک از نظر بازار نفت بسیار مهم است، اما هنوز باید آن را سناریوی پیشبینیشده، نه نتیجه قطعی بازار تلقی کرد.
بزرگترین ابهام، میزان تحقق رشد پیشبینیشده در چین و سایر اقتصادهای آسیایی است. از سوی دیگر، واکنش تولیدکنندگان نفت به این رشد نیز تعیین میکند که بازار در سال ۲۰۲۷ با کمبود نسبی عرضه، تعادل یا مازاد مواجه شود.
اگر رشد تقاضا در همین سطح محقق شود و عرضه با سرعت مشابه افزایش نیابد، احتمال کاهش ذخایر و افزایش حساسیت قیمت نفت به اختلالات عرضه بیشتر خواهد شد.
در مقابل، رشد سریع تولید خارج از اوپکپلاس میتواند بخش قابلتوجهی از تقاضای جدید را جذب کند و اثر آن بر قیمتها را کاهش دهد.
بنابراین، عدد ۲.۳۶ میلیون بشکه در روز بهتنهایی مهمترین پیام گزارش نیست؛ شکاف میان این رشد تقاضا و رشد واقعی عرضه، متغیر تعیینکننده بازار در سال ۲۰۲۷ خواهد بود.
جمعبندی
اوپک در پیشبینی جدید خود تصویری از بازگشت رشد قوی تقاضای جهانی نفت در سال ۲۰۲۷ ارائه کرده است؛ رشدی که عمدتاً از آسیا و اقتصادهای نوظهور سرچشمه میگیرد.
با توجه به کاهش مکرر پیشبینیهای سال ۲۰۲۶، میزان تحقق این سناریو نیازمند رصد دقیق اقتصاد جهانی و بهویژه چین و هند است. با این حال، اگر رشد پیشبینیشده محقق شود، توازن میان عرضه و تقاضا و میزان ظرفیت مازاد تولید به مهمترین متغیرهای بازار نفت در سال ۲۰۲۷ تبدیل خواهند شد.
همچنین بخوانید: خروج اروپا از انرژی روسیه با کمبود سرمایهگذاری و زیرساخت در حال کند شدن است
نظرات کاربران (۰ نظر)