اختلال کنونی ناشی از عرضه در بازارهای جهانی انرژی، چشم‌انداز عملیاتی بخش پتروشیمی را به‌طور قابل توجهی تغییر داده و این صنعت را از مرحله مازاد عرضه به دوره‌ای با کمبود خوراک، افزایش هزینه‌های ورودی و افزایش نوسان‌های قیمتی تبدیل کرده است.

شرکت ام‌بی‌اس‌بی ریسرچ (MBSB) در گزارشی اعلام کرد که آژانس بین‌المللی انرژی، چشم‌انداز تقاضای نفت خود برای سال ۲۰۲۶ را از رشد روزانه ۷۳۰ هزار بشکه‌ای به کاهش روزانه ۸۰ هزار بشکه‌ای اصلاح کرده است، که این وضع بازتاب‌دهنده اوضاعی است که آن را بزرگترین اختلال عرضه در تاریخ توصیف می‌کند و صرف ریسک ناشی از عرضه در قیمت‌های نفت خام را تقویت می‌کند.

این مرکز تحقیقاتی به مشتریان خود اعلام کرد: افزایش قیمت نفت و محدودیت‌های مداوم عرضه به‌طور فزاینده‌ای بر تقاضای صنایع پایین‌دست فشار می‌آورد، به‌طوری که بخش پتروشیمی به‌دلیل فشارهای ناشی از محدودیت در دسترسی به خوراک، با کاهش تولید قابل‌توجهی روبه‌رو شده است.

این گزارش اعلام کرد که تولیدکنندگان پتروشیمی آسیایی به‌دلیل دسترسی محدود به نفتا و گاز مایع (LPG)، مقدار بهره‌گیری از ظرفیت تولید خود را کاهش داده‌اند و این وضع منجر به تغییر ساختاری از مازاد عرضه به بازاری با قیمت‌گذاری ریسک‌پذیر و کمبود فیزیکی شده است.

بر اساس برآورد شرکت ام‌بی‌اس‌بی ریسرچ، گروه پتروناس کمیکالز برخلاف بسیاری از همتایان آسیایی‌اش به‌دلیل منابع طبیعی داخلی مالزی، از گزند این بحران نسبتاً در امان بوده است. مزیت رقابتی اصلی گروه پتروناس کمیکالز در وابستگی شدید به گاز طبیعی است که بخش عمده فعالیت‌های آن را تشکیل می‌دهد و در نتیجه، قیمت سهامش در طول بحران خاورمیانه، با پشتیبانی دسترسی نسبتاً امن به خوراک داخلی، انعطاف‌پذیری قابل‌توجهی را نشان داده است. یک تحلیلگر به استاربیز گفت: صنعت پتروشیمی در حال ورود به دوره‌ای تازه است که کمتر با مازاد عرضه و بیشتر با کمبود، فشارهای هزینه و نوسان‌های غیرقابل پیش‌بینی قیمت تعریف می‌شود.

بیشتر در همین زمینه: بازدید مهندس نام‌نیک در نهمین نمایشگاه ساخت داخل نفت، گاز و پتروشیمی پارس جنوبی

شرکت ام‌بی‌اس‌بی ریسرچ در گزارش خود اعلام کرد که افزایش قیمت‌ها، همراه با محدودیت‌های مداوم عرضه، بر تقاضای پایین‌دستی تأثیر می‌گذارد و تأثیر آن به‌طور فزاینده‌ای در صنایع مختلف قابل مشاهده است.

بر اساس این گزارش، بخش پتروشیمی اکنون با کاهش قابل‌توجه فعالیت ناشی از فشار محدودیت‌های عرضه فیزیکی روبه‌روست، با این اوصاف، تولیدکنندگان آسیایی به دلیل دسترسی محدود به ورودی‌های کلیدی مانند نفتا و گاز مایع که هر دو به‌طور معمول از طریق تنگه هرمز حمل می‌شوند، مقدار بهره‌گیری از ظرفیت تولید خود را کاهش داده‌اند. ، در نتیجه، این صنعت از یک دوره طولانی‌مدت مازاد عرضه به دوره‌ای با عرضه محدود، قیمت‌گذاری مبتنی بر ریسک و کمبود فیزیکی تغییر مسیر داده است.

شرکت ام‌بی‌اس‌بی ریسرچ اعلام کرد که تولیدکنندگان در کره جنوبی، سنگاپور و اندونزی به‌ویژه آسیب‌پذیر هستند، زیرا فاقد منابع نفتی داخلی کافی برای تأمین تقاضای صنعتی هستند و به شدت به خوراک وارداتی متکی هستند. در چنین شرایطی، امنیت خوراک به‌عنوان یک عامل تمایز کلیدی ظهور کرده است و بازیگرانی که به منابع داخلی دسترسی دارند، نسبت به همتایان وابسته به واردات، انعطاف‌پذیری بیشتری نشان می‌دهند.