از سوزاندن تا استفاده؛ گازهای همراه نفت چگونه می‌توانند به کمک شبکه گاز بیایند؟

تاریخ انتشار: ۱۸ مرداد ۱۴۰۵

عبدالحسین همتی، عضو هیئت‌رئیسه کمیسیون انرژی مجلس، جمع‌آوری گازهای همراه نفت را یکی از سریع‌ترین و کم‌هزینه‌ترین گزینه‌ها برای افزایش عرضه گاز در کوتاه‌مدت دانست؛ راهکاری که هم‌زمان می‌تواند به کاهش فلرینگ و جلوگیری از هدررفت منابع انرژی کمک کند.

به گزارش پتروشیمی ها؛ در شرایطی که ناترازی گاز به یکی از چالش‌های مهم صنعت انرژی کشور تبدیل شده، توجه به ظرفیت‌هایی که همین حالا در زنجیره نفت و گاز وجود دارند اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

عبدالحسین همتی، عضو هیئت‌رئیسه کمیسیون انرژی مجلس، جمع‌آوری گازهای همراه نفت را یکی از سریع‌ترین و کم‌هزینه‌ترین راهکارها برای افزایش عرضه گاز در کوتاه‌مدت دانسته است.

این دیدگاه از یک منظر قابل توجه است؛ زیرا به جای تمرکز صرف بر پروژه‌های بزرگ و زمان‌بر، بر استفاده از ظرفیت‌های موجود و مغفول‌مانده صنعت نفت و گاز تأکید دارد.

گازهای همراه نفت؛ ظرفیتی که هنوز به‌طور کامل استفاده نمی‌شود

گازهای همراه نفت در فرآیند تولید نفت تولید می‌شوند و بخشی از آنها در برخی میادین به دلیل نبود زیرساخت کافی جمع‌آوری و به چرخه مصرف بازنمی‌گردد.

همتی معتقد است جمع‌آوری این گازها می‌تواند در کوتاه‌مدت به افزایش عرضه گاز کمک کند.

نکته مهم اینجاست که چنین پروژه‌هایی، در صورت فراهم بودن زیرساخت انتقال و فرآورش، می‌توانند بدون نیاز به انتظار طولانی برای توسعه برخی ظرفیت‌های جدید، بخشی از گاز مورد نیاز کشور را وارد چرخه مصرف کنند.

آیا گازهای همراه نفت واقعاً راه‌حل ناترازی هستند؟

پاسخ دقیق به این پرسش به میزان گاز قابل استحصال، سرعت اجرای پروژه‌ها و ظرفیت شبکه برای دریافت و انتقال آن بستگی دارد.

بنابراین، جمع‌آوری گازهای همراه نفت را نمی‌توان به‌تنهایی راه‌حل کامل ناترازی گاز کشور دانست.

اما از منظر کوتاه‌مدت، استفاده از گازی که هم‌اکنون در فرآیند تولید نفت در دسترس است و بخشی از آن سوزانده یا هدر می‌رود، می‌تواند یکی از گزینه‌های منطقی برای افزایش عرضه باشد.

در واقع، سؤال مهم این نیست که آیا جمع‌آوری گازهای همراه می‌تواند تمام کسری گاز کشور را جبران کند؛ بلکه این است که چه میزان از این ظرفیت در سریع‌ترین زمان ممکن قابل بازیابی است؟

کاهش فلرینگ؛ یک تیر و چند نشان

یکی از مهم‌ترین مزایای جمع‌آوری گازهای همراه نفت، تنها افزایش عرضه گاز نیست.

با اجرای این پروژه‌ها می‌توان میزان فلرینگ و سوزاندن گازهای همراه نفت را نیز کاهش داد. به این ترتیب، منبعی که در حال حاضر بخشی از آن از بین می‌رود، می‌تواند به یک منبع قابل استفاده برای صنعت و نیروگاه‌ها تبدیل شود.

این موضوع از دو جهت اهمیت دارد؛ نخست جلوگیری از هدررفت یک منبع ارزشمند و دوم کاهش پیامدهای زیست‌محیطی ناشی از سوزاندن گاز.

نیروگاه‌ها؛ یکی از برندگان احتمالی جمع‌آوری گازهای همراه

افزایش دسترسی نیروگاه‌ها به گاز می‌تواند پیامد مهم دیگری داشته باشد.

در صورت افزایش عرضه گاز، امکان کاهش استفاده از سوخت‌های مایع مانند گازوئیل و نفت‌کوره در نیروگاه‌ها بیشتر خواهد شد؛ موضوعی که هم از نظر هزینه‌های تأمین سوخت و هم از منظر آلودگی هوا اهمیت دارد.

البته تحقق این اثر به این بستگی دارد که گاز جمع‌آوری‌شده با چه سرعتی فرآورش و به شبکه منتقل شود و چه مقدار از آن در نهایت در اختیار نیروگاه‌ها قرار گیرد.

نسخه کوتاه‌مدت در کنار تعمیرات و مدیریت مصرف

همتی جمع‌آوری گازهای همراه نفت را در کنار اقداماتی مانند تعمیر و بازسازی تأسیسات آسیب‌دیده، مدیریت مصرف و افزایش ظرفیت ذخیره‌سازی گاز مطرح کرده است.

این نکته اهمیت دارد؛ زیرا ناترازی گاز مسئله‌ای چندوجهی است و نمی‌توان انتظار داشت یک اقدام واحد آن را برطرف کند.

افزایش تولید، کاهش هدررفت، مدیریت مصرف، توسعه ذخیره‌سازی و اصلاح زیرساخت‌ها باید هم‌زمان دنبال شوند تا فشار بر شبکه گاز کاهش پیدا کند.

زمستان؛ آزمون واقعی این راهکار

یکی از مهم‌ترین چالش‌های صنعت گاز، افزایش شدید مصرف در فصل زمستان است. به همین دلیل، سرعت اجرای پروژه‌های جمع‌آوری گازهای همراه می‌تواند اهمیت زیادی داشته باشد.

اگر قرار باشد این پروژه‌ها در کوتاه‌مدت به کاهش فشار بر شبکه کمک کنند، باید پیش از رسیدن به اوج مصرف، بخش قابل توجهی از ظرفیت‌های قابل استحصال وارد مدار شود.

در غیر این صورت، حتی اگر اصل پروژه اقتصادی و منطقی باشد، اثر آن در عبور از بحران زمستانی محدود خواهد بود.

جمع‌بندی؛ گازهایی که نباید سوزانده شوند

جمع‌آوری گازهای همراه نفت را می‌توان یکی از گزینه‌های قابل توجه برای افزایش عرضه گاز، کاهش فلرینگ و جلوگیری از هدررفت منابع انرژی دانست.

با این حال، موفقیت این راهکار به اجرای سریع پروژه‌ها، تأمین سرمایه، توسعه زیرساخت‌های جمع‌آوری و انتقال و هماهنگی میان بخش‌های مختلف صنعت نفت و گاز وابسته است.

بنابراین، چالش اصلی دیگر فقط شناسایی ظرفیت گازهای همراه نیست؛ مسئله این است که چه زمانی این گازها از مشعل‌ها به شبکه مصرف منتقل خواهند شد.

اگر اجرای پروژه‌ها با سرعت مورد انتظار پیش برود، این ظرفیت می‌تواند بخشی از فشار ناترازی گاز را کاهش دهد؛ اما برای حل ریشه‌ای مشکل، همچنان مجموعه‌ای از اقدامات هم‌زمان در بخش تولید، مصرف، ذخیره‌سازی و زیرساخت ضروری خواهد بود.

Rate this post
لینک کپی شد!
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.