به گزارش پتروشیمی ها، اتحادیه اروپا در حال تغییر موقت اولویت‌های سیاست انرژی خود است؛ در شرایطی که افزایش شدید قیمت فرآورده‌های نفتی و نگرانی از تأمین انرژی در زمستان، فشار بر دولت‌های اروپایی را افزایش داده است.

کمیسیون اروپا اعلام کرده است که به صادرکنندگان نفت و گاز یک سال فرصت بیشتر برای اجرای الزامات مربوط به متان خواهد داد. همزمان، بروکسل قصد دارد با راه‌اندازی یک «گفت‌وگوی راهبردی درباره پالایشگاه‌های اروپا»، راهکارهای کاهش هزینه سوخت و تضمین عرضه را بررسی کند.

اجرای قانون متان تا ۲۰۲۸ عقب می‌رود

قانون متان اتحادیه اروپا قرار بود از اول ژانویه ۲۰۲۷ وارد مرحله اجرایی شود.

بر اساس این مقررات، صادرکنندگان نفت و گاز به اروپا باید انتشار متان در زنجیره تولید و عرضه را اندازه‌گیری، پایش و گزارش کنند و در صورت رعایت نکردن الزامات، با محدودیت‌ها و جریمه‌هایی مواجه شوند.

اکنون کمیسیون اروپا تصمیم گرفته است بخش مربوط به واردات این مقررات را یک سال به تعویق بیندازد؛ به این ترتیب، اجرای کامل این الزامات برای واردکنندگان و صادرکنندگان به سال ۲۰۲۸ منتقل خواهد شد.

هدف اعلام‌شده، کاهش فشار هزینه‌ای بر بازار انرژی و فراهم کردن فرصت بیشتر برای آماده‌سازی صادرکنندگان است.

چرا بروکسل از موضع قبلی عقب نشست؟

اجرای قانون متان در شرایط عادی بخشی از برنامه اقلیمی اروپا برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای محسوب می‌شود.

اما شرایط بازار انرژی اروپا در سال ۲۰۲۶ عادی نیست.

اختلال در عرضه جهانی نفت و گاز، بحران خاورمیانه، افزایش هزینه حمل‌ونقل انرژی و کاهش دسترسی به برخی منابع باعث شده است قیمت سوخت در بسیاری از کشورهای اروپایی به سطوح بسیار بالایی برسد.

در چنین شرایطی، بروکسل نگران است که اعمال هزینه‌های اضافی برای رعایت الزامات جدید، قیمت نفت و گاز وارداتی را بیشتر افزایش دهد یا حتی برخی صادرکنندگان را به سمت بازارهای جایگزین سوق دهد.

آمریکا و قطر مخالف قانون متان بودند

بخشی از فشار برای تعویق این مقررات از سوی برخی بزرگ‌ترین تأمین‌کنندگان انرژی اروپا وارد شده است.

آمریکا و قطر که از تأمین‌کنندگان مهم نفت و گاز اروپا هستند، پیش‌تر درباره پیامدهای مقررات متان هشدار داده بودند.

نگرانی اصلی صادرکنندگان این است که اجرای الزامات سختگیرانه پایش و راستی‌آزمایی انتشار متان در زنجیره تولید و صادرات، هزینه تجارت با اروپا را افزایش دهد.

برای اروپا، این نگرانی در شرایط فعلی اهمیت بیشتری پیدا کرده است؛ زیرا رقابت برای محموله‌های نفت و گاز در بازار جهانی افزایش یافته و تأمین‌کنندگان گزینه‌های دیگری برای فروش محصولات خود دارند.

پالایشگاه‌ها در مرکز برنامه جدید اروپا

همزمان با تعویق قانون متان، اتحادیه اروپا یک گفت‌وگوی راهبردی درباره پالایشگاه‌های اروپایی را آغاز می‌کند.

این گفت‌وگو قرار است به بررسی وضعیت پالایشگاه‌ها، هزینه‌های تولید، امنیت عرضه فرآورده‌های نفتی و راهکارهای کاهش قیمت سوخت اختصاص داشته باشد.

پالایشگاه‌ها در بحران کنونی اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده‌اند، زیرا مشکل بازار اروپا تنها کمبود نفت خام نیست؛ بلکه کمبود و گرانی فرآورده‌هایی مانند گازوئیل به یکی از اصلی‌ترین چالش‌های بازار تبدیل شده است.

گازوئیل؛ نقطه ضعف بازار اروپا

قیمت گازوئیل در اروپا به حدود دو برابر سطح پیش از جنگ رسیده است.

این افزایش قیمت فشار زیادی بر حمل‌ونقل، کشاورزی، صنایع و خانوارها وارد کرده است.

از سوی دیگر، کاهش تولید برخی پالایشگاه‌ها در مناطق تولیدکننده نفت و افزایش هزینه انتقال فرآورده‌ها باعث شده بازار دیزل اروپا با محدودیت بیشتری مواجه شود.

اگرچه اروپا در حال حاضر از نظر فیزیکی با کمبود عمومی انرژی مواجه نیست، اما سطح بالای قیمت‌ها و احتمال اختلال بیشتر در عرضه، نگرانی اصلی سیاست‌گذاران است.

اروپا به سراغ ذخایر اضطراری هم رفته است

برای کاهش فشار بر بازار فرآورده‌های نفتی، اروپا و دیگر اعضای گروه هفت در روزهای اخیر برنامه‌ای برای آزادسازی ذخایر راهبردی را دنبال کرده‌اند.

قرار است در مجموع ۱۰۰ میلیون بشکه نفت خام و فرآورده‌های نفتی از ذخایر اضطراری کشورهای عضو آزاد شود.

در این میان، تمرکز ویژه‌ای بر گازوئیل وجود دارد؛ زیرا بازار فرآورده‌های میان‌تقطیر در حال حاضر یکی از نقاط اصلی فشار بازار جهانی انرژی محسوب می‌شود.

با این حال، آزادسازی ذخایر یک راهکار کوتاه‌مدت است و نمی‌تواند مشکلات ساختاری پالایش و عرضه اروپا را به طور کامل برطرف کند.

اروپا به دنبال کاهش هزینه پالایش است

گفت‌وگوی جدید بروکسل با پالایشگاه‌ها می‌تواند به بررسی مجموعه‌ای از مسائل منجر شود؛ از جمله هزینه انرژی پالایشگاه‌ها، دسترسی به خوراک، ظرفیت تولید فرآورده‌ها و چگونگی حفظ ظرفیت پالایشی در اروپا.

پالایشگاه‌های اروپایی در سال‌های گذشته با فشارهای متعددی از جمله هزینه بالای انرژی، رقابت با پالایشگاه‌های بزرگ خارج از اروپا و سیاست‌های سختگیرانه زیست‌محیطی مواجه بوده‌اند.

اکنون بحران سوخت بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که آیا اروپا می‌تواند همزمان ظرفیت پالایشی خود را کاهش دهد و امنیت عرضه فرآورده‌های نفتی را حفظ کند؟

سیاست اقلیمی در برابر امنیت انرژی

تعویق قانون متان را می‌توان نشانه‌ای از تغییر موقت اولویت‌های اروپا دانست.

بروکسل همچنان بر اهمیت کاهش انتشار متان تأکید دارد، اما در شرایط بحران انرژی، امنیت عرضه و کنترل قیمت‌ها در کنار اهداف اقلیمی قرار گرفته‌اند.

متان یکی از مهم‌ترین گازهای گلخانه‌ای است و کاهش انتشار آن از بخش نفت و گاز یکی از اهداف اصلی سیاست اقلیمی اتحادیه اروپا محسوب می‌شود.

با این حال، سیاست‌گذاران اروپایی اکنون باید میان سرعت اجرای مقررات زیست‌محیطی و جلوگیری از افزایش بیشتر هزینه انرژی تعادل ایجاد کنند.

زمستان؛ آزمون اصلی اروپا

تصمیم اخیر در آستانه زمستان اتخاذ شده است؛ فصلی که معمولاً مصرف انرژی و فرآورده‌های نفتی در اروپا افزایش می‌یابد.

اگر بازار جهانی نفت و فرآورده‌ها همچنان با محدودیت مواجه باشد، قیمت بالای گازوئیل می‌تواند فشار تورمی بیشتری ایجاد کند.

از سوی دیگر، هرگونه اختلال جدید در عرضه نفت و گاز می‌تواند رقابت میان خریداران آسیایی و اروپایی را تشدید کند.

به همین دلیل، اروپا علاوه بر آزادسازی ذخایر و تعویق مقررات، به دنبال افزایش همکاری با تأمین‌کنندگان و تقویت ظرفیت پالایشی خود است.

حمایت هدفمند به جای یارانه گسترده

کمیسیون اروپا همچنین بر این موضوع تأکید دارد که حمایت از مصرف‌کنندگان نباید به شکل یارانه‌های گسترده و بدون هدف انجام شود.

دولت‌های اروپایی به سمت سیاست‌هایی حرکت کرده‌اند که کمک‌های انرژی را بیشتر به خانوارهای کم‌درآمد و گروه‌های آسیب‌پذیر اختصاص دهد.

منطق این سیاست آن است که حمایت عمومی و گسترده می‌تواند تقاضای انرژی را افزایش دهد و در نهایت بخشی از اثر کاهش قیمت را خنثی کند.

بحران انرژی، اروپا را به بازنگری واداشت

اروپا اکنون با یک تناقض جدی مواجه است: از یک سو می‌خواهد سیاست‌های اقلیمی و کاهش انتشار متان را با سرعت پیش ببرد و از سوی دیگر، برای حفظ امنیت انرژی و جلوگیری از جهش بیشتر قیمت سوخت مجبور شده است اجرای بخشی از مقررات را به تعویق بیندازد.

تعویق یک‌ساله قانون متان به معنای کنار گذاشتن سیاست اقلیمی اروپا نیست؛ بلکه نشان می‌دهد بحران عرضه و قیمت انرژی در کوتاه‌مدت اولویت بالاتری پیدا کرده است.

همزمان، گفت‌وگوی راهبردی با پالایشگاه‌ها نشان می‌دهد بروکسل به این نتیجه رسیده است که امنیت انرژی اروپا فقط با افزایش واردات نفت و گاز تأمین نمی‌شود و ظرفیت پالایش داخلی و دسترسی پایدار به فرآورده‌ها نیز بخشی از امنیت انرژی است.


همچنین بخوانید؛ هند به نفت و مس اکوادور چشم دوخت؛ چرخش دهلی‌نو به سمت منابع آمریکای جنوبی

Rate this post