برنت خام بین‌المللی به‌طور متوسط حدود ۶۲.۰۲ دلار و شاخص نفت آمریکا (WTI) حدود ۵۸.۷۲ دلار برای سال ۲۰۲۶ برآورد می‌شود که هر دو رقم نسبت به پیش‌بینی دسامبر کمی بالاتر است. با وجود صعود قیمت‌ها در روزهای اخیر به‌واسطه تنش‌های سیاسی، از جمله تهدیدهای اخیر رئیس‌جمهور آمریکا علیه ایران و واکنش تند ایران، تحلیلگران اعتقاد دارند که مازاد عرضه ساختاری بازار بر تحولات ژئوپلیتیکی غلبه خواهد کرد. عامل‌های کلیدی اثرگذار بر قیمت نفت امسال شامل روند تقاضا در چین، سیاست‌های عرضه اوپک‌پلاس و سیاست‌های تجاری آمریکا هستند.

تحلیل فنی

بازار نفت در فاز مازاد عرضه ساختاری قرار دارد؛ به‌طوری‌که تولید جهانی (از اوپک‌پلاس و غیر اوپک) از رشد تقاضا پیشی گرفته و موجودی انبارهای نفت افزایش یافته است. حتی در حالی که قیمت‌ها در کوتاه‌مدت به‌دلیل تنش‌های ژئوپلیتیکی بالا رفته‌اند و برنت بالای ۷۰ دلار معامله شده، این افزایش‌ها غیرپایدار تلقی می‌شود و بیشتر ناشی از پریمیوم ریسک است تا تغییر بنیادی در عرضه/تقاضا. تحلیل‌های فنی بازار نشان می‌دهد:

• دامنه قیمتی غالب برای برنت در سال ۲۰۲۶ حول ۵۵–۶۵ دلار/بشکه خواهد بود، با نوسان به‌واسطه رویدادهای کوتاه‌مدت.

• پریمیوم ژئوپلیتیکی به‌طور موقت می‌تواند قیمت را به سطوح بالاتر ببرد، ولی این افزایش‌ها معمولاً با بازگشت عرضه و انتظارات افت تقاضا تعدیل می‌شود.

• روند موجودی‌های جهانی تحت‌تأثیر افزایش تولید غیر اوپکی، از جمله در آمریکای شمالی، و ضعف نسبی رشد تقاضا همچنان فشار نزولی بر منحنی قیمت وارد می‌کند.

بیشتر در همین زمینه: حضور فعال پتروشیمی کارون در سومین نمایشگاه ایران پتروکم با تأکید بر حمایت از تولید داخل

در نتیجه، از منظر فنی، بازار در تعادل شکننده‌ای قرار دارد که مازاد عرضه، علیرغم پالس‌های صعودی کوتاه‌مدت، آن را پایین‌تر از سطوح مقاومتی مهم (مثلاً ۷۵–۸۰ دلار) حفظ می‌کند.

تحلیل استراتژیک

در سطح کلان، چند عامل استراتژیک بر ساختار قیمتی نفت تأثیرگذارند:

۱. مازاد عرضه ساختاری: افزایش تولید هم در اوپک‌پلاس و هم در بخش غیر اوپک‌پلاس، به‌ویژه در آمریکا، برزیل و کانادا، پتانسیل بهبود مازاد عرضه را تقویت می‌کند.
۲. تنش‌های ژئوپلیتیکی: اگرچه تحولات منطقه‌ای (مثل تهدید نظامی آمریکا علیه ایران) می‌تواند در کوتاه‌مدت قیمت‌ها را بالا ببرد، اما با توجه به موجودی بالای ذخایر و ظرفیت مازاد تولید، این تنش‌ها نمی‌توانند به‌طور دائمی قیمت‌ها را به سطوح بالاتر نگه دارند.
۳. سیاست‌های اوپک‌پلاس: تصمیم این گروه برای توقف افزایش تولید در کوتاه‌مدت، تلاشی برای حفظ سطح قیمت‌هاست؛ با این حال در صورت تداوم مازاد عرضه، این سیاست‌ها ممکن است به‌تنهایی کافی نباشند.
۴. تقاضای چین و اقتصاد جهانی: روند تقاضا، به‌ویژه از سوی چین، همچنان یک متغیر کلیدی برای تعیین سطح قیمتی نفت در ۲۰۲۶ باقی می‌ماند.

در سطح استراتژیک، بازار نفت به سمت تعادل با قیمت‌های میانی حرکت می‌کند، که در آن تنش‌های ژئوپلیتیکی نقش محرک کوتاه‌مدت و مازاد عرضه نقش تعیین‌کننده بلندمدت بازی می‌کنند.

تحلیل اگزکیتیو

از دید مدیریت و تصمیم‌گیری کلان در سطح شرکت‌ها و دولت‌ها:

• قیمت نفت در ۲۰۲۶ احتمالاً حول ۶۰ دلار حفظ خواهد شد؛ این قیمت برای شرکت‌های بزرگ نفتی و بودجه‌های دولتی اهمیت دارد، زیرا می‌تواند بر درآمدها، سرمایه‌گذاری‌های اکتشاف و توسعه، و برنامه‌های مالی بلندمدت تأثیر قابل‌توجهی بگذارد.

• نوسان‌های میان‌مدت به‌دلیل رویدادهای ژئوپلیتیکی ممکن است فرصت‌های کوتاه‌مدت معاملاتی ایجاد کند، اما برای برنامه‌ریزی استراتژیک باید فرض بر دامنه قیمتی میانی باشد.

• ساختار مازاد عرضه نیازمند بازنگری در استراتژی‌های تولید و سرمایه‌گذاری شرکت‌هاست تا با سرمایه‌گذاری کارآمد و مدیریت ریسک، سودآوری در این محیط قیمتی تضمین شود.

تحلیل سیاسی

تحولات سیاسی، به‌خصوص تنش‌های آمریکا با ایران و سیاست‌های تحریمی علیه روسیه، در کوتاه‌مدت توانایی ایجاد پریمیوم ریسک در بازار نفت را دارند و باعث افزایش نوسانات قیمتی می‌شوند. اما با توجه به:

• قدرت ذخایر استراتژیک و ظرفیت مازاد تولید جهانی

• وعدم قطعیت بلندمدت در تنش‌های سیاسی

این عوامل بیشتر در نقش تنش‌زاهای کوتاه‌مدت عمل می‌کنند تا عامل‌های تعیین‌کننده ساختاری قیمت‌ها.

همچنین در ادامه بخوانید؛ چرخش جنجالی سنای فرانسه به‌سوی اکتشاف نفت و گاز در سرزمین‌های فرادریایی