پروژه توسعه پلیمر کنگان یکی از طرح‌های شاخص در صنعت پتروشیمی ایران است که با هدف تکمیل زنجیره ارزش گاز طبیعی در جنوب کشور اجرا می‌شود.

این طرح با ظرفیت تولید سالانه صدها هزار تن پلی‌اتیلن، بخشی از راهبرد کلان کشور برای کاهش خام‌فروشی و توسعه صنایع پایین‌دستی است. در شرایطی که کشور نیازمند منابع پایدار ارزی برای حمایت از تولید و کاهش وابستگی به صادرات خام است، پروژه پلیمر کنگان می‌تواند یکی از محورهای کلیدی ارزآوری غیرنفتی ایران محسوب شود.

پلیمر کنگان قرار است سالانه بیش از ۳۵۰ هزار تن پلی‌اتیلن سنگین و سبک تولید کند؛ محصولی با بازار مصرف گسترده در شرق آسیا، هند و کشورهای همسایه. ارزش صادراتی این میزان تولید، بر اساس قیمت‌های جهانی، بیش از ۵۰۰ میلیون دلار در سال برآورد می‌شود. این یعنی تنها یک پروژه می‌تواند معادل درآمد چند میدان گازی کوچک، ارزآوری برای کشور داشته باشد.

آینده‌ای صادراتی با توسعه پلیمر کنگان

افزون بر صادرات مستقیم، توسعه پلیمر کنگان به کاهش واردات مواد پلیمری کمک می‌کند. در سال‌های اخیر، ایران بخشی از نیاز صنایع بسته‌بندی و خودروسازی خود را از واردات تأمین می‌کرد، اما با راه‌اندازی این مجتمع، نیاز به واردات برخی گریدهای پلی‌اتیلن از بین خواهد رفت. هرچند هنوز این پروژه تا تولید فاصله دارد، اما در زمان دست یافتن به تولید، می‌تواند نقش موثری بر ارزآوری کشور داشته باشد.

مزیت‌های رقابتی

در بخش اشتغال و مالیات نیز، پروژه به درآمدزایی غیرمستقیم دولت کمک می‌کند. مالیات حاصل از تولید و صادرات، سود شرکت‌های پایین‌دستی، و اشتغال صدها نفر از نیروی کار، همگی منبعی پایدار برای اقتصاد منطقه و کشور خواهند بود.

بیشتر در همین زمینه: رنسانس هسته‌ای عمیق؛ چگونه «دیپ فیشن» هزینه برق هسته‌ای را تا ۸۰ درصد کاهش می‌دهد؟

از سوی دیگر، پلیمر کنگان با بهره‌گیری از خوراک گازی داخلی و موقعیت جغرافیایی نزدیک به خلیج فارس، مزیت رقابتی قابل‌توجهی در صادرات دارد. نزدیکی به بنادر صادراتی همچون عسلویه و بوشهر هزینه حمل را تا ۳۰ درصد کاهش می‌دهد.

در نهایت، اجرای کامل این پروژه به معنای گامی مهم در جهت تنوع‌بخشی به صادرات غیرنفتی و تحقق شعار «ارزآوری از دانش و فناوری» است.