اطلاعیه فغدیر؛ تغییر روش محاسبه استهلاک به «تعداد تولید» از تیرماه ۱۴۰۵

جهش عملیاتی؛ رشد دو برابر سود در سال ۱۴۰۴

پتروشیمی ها؛ گزارش عملکرد سال مالی ۱۴۰۴ نشان‌دهنده یک جهش قدرتمند در توان سودسازی شرکت است. بر اساس داده‌های منتشر شده:

• سود عملیاتی سال ۱۴۰۴: ۴۶,۵۲۷,۲۴۳ میلیون ریال.
• سود عملیاتی سال ۱۴۰۳: ۲۴,۹۴۱,۴۳۸ میلیون ریال.
• میزان رشد: ۸۶.۵۵ درصد.

این رشد چشمگیر، برخلاف بسیاری از شرکت‌ها، از مسیر درآمدهای عملیاتی واقعی حاصل شده است. مدیریت شرکت سه عامل اصلی این موفقیت را عنوان کرده است:

1. افزایش درآمدهای حاصل از فروش محصولات اصلی (آهن اسفنجی و گندله).
2. رشد محسوس در تناژ (حجم) فروش نسبت به دوره قبل.
3. افزایش نرخ فروش محصولات در مقایسه با سال مالی گذشته.

این ترکیب (رشد قیمت + رشد حجم) نشان‌دهنده ارتقای بهره‌وری عملیاتی و قدرت بازار محصولات فغدیر است.

تغییر استراتژیک در حسابداری؛ مدیریت هوشمندانه سود و مالیات

در کنار موفقیت‌های عملیاتی، فغدیر از تاریخ ۱۱ تیر ۱۴۰۵، تغییر مهمی را در نحوه محاسبه هزینه‌ها اعمال می‌کند. هیئت مدیره شرکت تصمیم گرفت روش محاسبه استهلاک دارایی‌های ثابت را از روش‌های سنتی به روش «مبتنی بر تعداد تولید» تغییر دهد.

تحلیل این اقدام:

بیشتر در همین زمینه: ماجرای انتصاب داماد معاون رئیس‌جمهور در رایتل چیست؟

• انطباق با ظرفیت تولید: در روش جدید، هزینه استهلاک مستقیماً با حجم تولید مرتبط است. این یعنی در سال‌هایی که تولید کاهش یابد، هزینه استهلاک نیز کمتر شده و سود خالص تحت فشار قرار نمی‌گیرد.
• بهره‌گیری از معافیت مالیاتی: نکته کلیدی، هم‌زمانی این تغییر با معافیت مالیاتی شرکت (تا پایان سال ۱۴۰۹) است. با توجه به ماده ۱۳۲ قانون مالیات‌های مستقیم، شرکت با توزیع بهینه هزینه‌ها و افزایش سود محاسباتی در این دوران، بدون ایجاد بار مالیاتی اضافی، در حال بیشینه‌سازی سود قابل تقسیم برای حقوق صاحبان سهام است.

جمع‌بندی و چشم‌انداز

عملکرد شرکت آهن و فولاد غدیر ایرانیان در سال ۱۴۰۴، تصویری از یک شرکت در حال رشد نشان می‌دهد که هم در لبه عملیاتی (فروش و تولید) و هم در لبه مالی (حسابداری و مدیریت مالیاتی) به دقت حرکت می‌کند.

تغییر روش استهلاک، اگرچه ماهیت نقدی ندارد، اما می‌تواند با صیانت از سود هر سهم (EPS) در دوره‌های نوسانی، پایداری گزارش‌های مالی شرکت را افزایش دهد. اکنون نگاه تحلیلگران به گزارش‌های میان‌دوره‌ای سال ۱۴۰۵ معطوف است تا میزان اثرگذاری این تغییر حسابداری بر سود عملیاتی را بسنجند.