این ناو با سیستم پرتاب الکترومغناطیسی پیشرفته و قابلیت حمل جنگنده‌های J-35 و J-15T و هواپیمای هشدار زودهنگام KJ-600، به چین امکان می‌دهد تا نیروهای خود را فراتر از ساحل‌های خود و حتی تا زنجیره دوم جزایر در اقیانوس آرام مستقر کند. این گام بخشی از برنامه مدرن‌سازی نظامی چین است که هدف آن رسیدن به نیروی دریایی «جهانی‌کلاس» تا سال ۲۰۵۰ است.

تحلیل فنی:

فوجیان نسبت به ناوهای پیشین چین جهش قابل توجهی دارد. سیستم پرتاب الکترومغناطیسی امکان پرتاب هواپیماهای سنگین با سوخت کامل و کنترل دقیق‌تر را فراهم می‌کند، در حالی که ناوهای قبلی از سیستم شیب‌دار قدیمی استفاده می‌کردند. این ناو قابلیت عملیاتی کامل با انواع جنگنده‌ها و هواپیماهای شناسایی را دارد و می‌تواند بدون وابستگی به پشتیبانی زمینی، مأموریت‌های خود را در آب‌های دور انجام دهد. با این حال، این ناو هنوز از نظر قدرت عملیاتی و سوخت‌گیری نامحدود به پای ناوهای هسته‌ای آمریکا نمی‌رسد و شبکه پایگاه‌های خارجی لازم برای پشتیبانی طولانی‌مدت را ندارد.

تحلیل استراتژیک:

فوجیان بخشی از تلاش چین برای ایجاد نیروی دریایی «آبی‌دریا» است که توانایی حضور و اعمال قدرت در مناطق دور از ساحل چین را داشته باشد. با این ناو، چین می‌تواند حضور نظامی خود را در زنجیره دوم جزایر و نزدیکی پایگاه‌های آمریکا در گوام تقویت کند و گزینه‌های فشار بر تایوان و دیگر مناطق حساس اقیانوس آرام را افزایش دهد. مدرن‌سازی ناوهای هواپیمابر و تجهیزات همراه، نشان‌دهنده تلاش چین برای کاهش فاصله با آمریکا و افزایش توان بازدارندگی است.

بیشتر در همین زمینه: نگاه به آینده با گام‌هایی مطمئن و شروع مسیری تازه در امیرکبیر

تحلیل اجرایی (Executive Insight):

راه‌اندازی فوجیان نماد جدی از اولویت چین در توسعه قدرت دریایی و ابزارهای بازدارنده است. این ناو به پکن امکان می‌دهد تا آموزش‌های عملیاتی در آب‌های دورتر را انجام دهد و توانایی‌های استراتژیک خود را فراتر از مرزهای نزدیک ساحلی افزایش دهد. با وجود محدودیت‌های سوخت و شبکه پشتیبانی، این گام نشان‌دهنده جهش مهم چین در توسعه نیروی دریایی و قابلیت‌های جهانی آن است.

تحلیل سیاسی:

نمایش فوجیان همراه با سایر تجهیزات پیشرفته مانند هواپیماهای جنگنده، پهپادها و موشک‌های فراصوت، پیامی برای قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی ارسال می‌کند: چین می‌خواهد نفوذ خود را گسترش دهد، رقابت با آمریکا را تقویت کند و مشروعیت داخلی و اقتدار بین‌المللی خود را تثبیت کند. این اقدام، با وجود نگرانی‌ها درباره تایوان، بخشی از سیاست گسترده چین در تثبیت جایگاه خود به عنوان قدرت جهانی است.