به گزارش پتروشیمی‌ها،نکته مهم‌تر، ادامه برداشت از ذخیره راهبردی نفت آمریکا، یا SPR است. در همین هفته حدود ۳.۷ میلیون بشکه از ذخیره راهبردی خارج شده و موجودی آن به ۲۸۹.۷ میلیون بشکه رسیده است؛ یعنی ذخایر راهبردی آمریکا اکنون در محدوده‌ای قرار گرفته که به حداقل عملیاتی متعارف، یعنی حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلیون بشکه، بسیار نزدیک است.

در مقابل، ذخایر تجاری نفت خام آمریکا طی ۱۹ هفته گذشته بیش از ۴۵ میلیون بشکه کاهش داشته‌اند. بنابراین افزایش این هفته به‌تنهایی نشانه تغییر پایدار روند نیست و باید در چارچوب مصرف داخلی، صادرات، پالایش و برداشت مستمر از ذخیره راهبردی تحلیل شود.

هم‌زمان تولید نفت خام آمریکا به ۱۳.۸۳ میلیون بشکه در روز رسیده که حدود ۵۰۳ هزار بشکه در روز بیشتر از یک سال قبل است.

تحلیل فنی

مهم‌ترین نکته این گزارش، تفاوت میان ذخایر تجاری و ذخیره راهبردی است.

ذخایر تجاری طی ماه‌های اخیر تحت فشار قرار گرفته‌اند و بخشی از این کاهش با عرضه نفت از SPR جبران شده است. در نتیجه، برداشت از ذخیره راهبردی عملاً بخشی از فشار موجود بر بازار داخلی نفت آمریکا را جذب کرده است.

اما با رسیدن SPR به ۲۸۹.۷ میلیون بشکه، ظرفیت استفاده از این ابزار به شکل مستمر محدودتر می‌شود. اگر ذخیره با سرعت حدود ۳ تا ۴ میلیون بشکه در هفته کاهش یابد، فاصله آن با کف محدوده عملیاتی چندان زیاد نخواهد بود.

از طرف دیگر، رشد تولید آمریکا تا ۱۳.۸۳ میلیون بشکه در روز یک عامل مهم تعادلی است. افزایش حدود نیم میلیون بشکه در روز نسبت به سال گذشته نشان می‌دهد بخش عرضه داخلی آمریکا همچنان توان افزایش دارد؛ با این حال، رشد تولید به‌تنهایی الزاماً به افزایش مشابه موجودی انبارها منجر نمی‌شود، زیرا صادرات، خوراک پالایشگاه‌ها و سطح مصرف داخلی نیز تعیین‌کننده هستند.

در بخش فرآورده‌ها نیز وضعیت قابل توجه است. ذخایر بنزین ۳.۲ میلیون بشکه کاهش یافته و ذخایر میان‌تقطیرها، شامل گازوئیل و سوخت جت، نیز ۵۰۰ هزار بشکه کاهش داشته‌اند.

با توجه به اینکه پیش از این ذخایر بنزین حدود ۵ درصد و ذخایر میان‌تقطیرها حدود ۱۳ درصد پایین‌تر از میانگین پنج‌ساله قرار داشتند، بازار فرآورده‌های نفتی آمریکا همچنان حاشیه اطمینان محدودی دارد.

افزایش یک میلیون بشکه‌ای ذخایر کوشینگ نیز اهمیت دارد، زیرا کوشینگ مرکز اصلی تحویل فیزیکی قراردادهای آتی نفت وست تگزاس اینترمدیت است. افزایش موجودی این مرکز می‌تواند در کوتاه‌مدت بخشی از فشار بازار فیزیکی نفت خام آمریکا را کاهش دهد.

تحلیل استراتژیک

پیام اصلی داده‌ها این است که آمریکا هنوز از نظر عرضه نفت با کمبود فیزیکی مواجه نیست، اما حاشیه امنیت ذخایر راهبردی در حال کاهش است.

این دو موضوع باید از یکدیگر تفکیک شوند.

تولید داخلی آمریکا در سطح بالایی قرار دارد و موجودی کوشینگ نیز در این هفته افزایش یافته است. بنابراین داده‌های فعلی به‌تنهایی نشانه یک بحران عرضه فوری در آمریکا نیستند.

اما استمرار برداشت از SPR، در شرایطی که ذخایر تجاری طی چند ماه کاهش قابل توجهی داشته‌اند، نشان می‌دهد بخشی از تعادل بازار با استفاده از یک دارایی استراتژیک ایجاد شده است.

در نتیجه، اهمیت SPR اکنون بیش از گذشته از یک ابزار مدیریت کوتاه‌مدت بازار به یک محدودیت استراتژیک برای سیاست انرژی آمریکا تبدیل شده است. هرچه موجودی آن به کف عملیاتی نزدیک‌تر شود، امکان استفاده از برداشت‌های بزرگ و مستمر برای مقابله با شوک‌های جدید کاهش می‌یابد.

این مسئله در بازار جهانی نیز اهمیت دارد؛ زیرا SPR یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌های واکنش اضطراری در سمت تقاضای جهانی نفت محسوب می‌شود. کاهش آن، ظرفیت مداخله آمریکا در صورت وقوع اختلال جدید در عرضه جهانی را محدودتر می‌کند.

تحلیل اجرایی و بازار

برای بازار نفت، چند شاخص باید هم‌زمان دنبال شود:

نخست، سرعت کاهش یا افزایش ذخایر تجاری آمریکا. اگر کاهش ۱۹ هفته گذشته متوقف شود و موجودی تجاری به‌طور پایدار افزایش پیدا کند، فشار بر بازار فیزیکی نفت آمریکا کاهش خواهد یافت.

دوم، سرعت برداشت از SPR. ادامه برداشت در محدوده چند میلیون بشکه در هفته، فاصله ذخیره راهبردی با کف عملیاتی را به سرعت کاهش می‌دهد.

سوم، روند تولید نفت آمریکا. تولید ۱۳.۸۳ میلیون بشکه در روز نشان می‌دهد افزایش عرضه داخلی همچنان یکی از مهم‌ترین عوامل مهارکننده فشار قیمتی است.

چهارم، وضعیت ذخایر فرآورده‌ها. کاهش هم‌زمان ذخایر بنزین و میان‌تقطیرها، به‌خصوص در شرایطی که موجودی آن‌ها پایین‌تر از میانگین پنج‌ساله است، می‌تواند در صورت افزایش تقاضای پالایشی یا اختلال در عرضه، حساسیت بازار فرآورده‌ها را افزایش دهد.

جمع‌بندی

در مجموع، داده‌های این هفته تصویری دوگانه ارائه می‌کنند:

تولید نفت آمریکا در حال افزایش است، اما ذخایر تجاری در سطحی قرار دارند که طی ماه‌های اخیر به برداشت از ذخیره راهبردی نیاز پیدا کرده‌اند.

رسیدن SPR به ۲۸۹.۷ میلیون بشکه اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا این رقم در محدوده حداقل عملیاتی برآوردشده قرار گرفته است. بنابراین فضای مانور آمریکا برای ادامه استفاده از SPR به‌عنوان ابزار تثبیت بازار به‌تدریج محدودتر می‌شود.

از منظر بازار جهانی، مهم‌ترین سؤال دیگر صرفاً این نیست که آمریکا چه مقدار نفت در اختیار دارد؛ بلکه این است که چه مقدار از ظرفیت ذخیره اضطراری آن همچنان قابل استفاده است و با چه سرعتی می‌تواند در برابر یک شوک جدید عرضه واکنش نشان دهد.

قیمت‌های گزارش‌شده نیز نشان می‌دهد بازار در کوتاه‌مدت تحت تأثیر عوامل دیگری قرار دارد؛ برنت در زمان گزارش حدود ۸۸.۴ دلار و وست تگزاس اینترمدیت حدود ۸۲.۱ دلار معامله می‌شد. بنابراین کاهش SPR تاکنون به‌تنهایی نتوانسته مانع فشار نزولی کوتاه‌مدت قیمت‌ها شود، اما از نظر ساختاری، اهمیت آن برای مدیریت شوک‌های آینده بیشتر شده است.
همچنین بخوانید: چین در برابر فشار اقتصادی آمریکا علیه ایران عقب‌نشینی نکرد

Rate this post