"> صنعت نفت روسیه دیگر ظرفیت جذب شوک‌های بیشتر را ندارد - اخبارپتروشیمی

صنعت نفت روسیه دیگر ظرفیت جذب شوک‌های بیشتر را ندارد

تاریخ انتشار: ۲۶ مرداد ۱۴۰۵

صنعت نفت روسیه در حال نزدیک شدن به نقطه‌ای است که دیگر نمی‌تواند اختلالات جدید در تولید، پالایش و صادرات را بدون کاهش محسوس تولید نفت جذب کند.

به گزارش پتروشیمی ها؛ شرکت پژوهشی ریستاد انرژی پیش‌بینی تولید نفت خام روسیه در سال ۲۰۲۶ را به ۸٫۹۵ میلیون بشکه در روز کاهش داده و انتظار دارد تولید در سال ۲۰۲۷ به حدود ۸٫۶ میلیون بشکه در روز برسد. این رقم نسبت به برآورد قبلی ریستاد، ۹۰ هزار بشکه در روز کاهش یافته است.

هم‌زمان، ظرفیت پالایش روسیه به‌شدت تحت فشار قرار گرفته است. انتظار می‌رود پالایش نفت در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ به طور متوسط تنها حدود ۴ میلیون بشکه در روز باشد؛ یعنی نزدیک به ۳۰ درصد کمتر از میانگین فصلی سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۳، معادل حدود ۵٫۷ میلیون بشکه در روز.

در نتیجه، روسیه با یک مشکل زنجیره‌ای مواجه شده است: کاهش فعالیت پالایشگاه‌ها نفت خام بیشتری را برای صادرات یا ذخیره‌سازی باقی می‌گذارد، اما ظرفیت صادرات نیز به دلیل حملات، اختلال در پایانه‌ها، ریسک کشتیرانی و افزایش هزینه‌های لجستیکی محدود شده است. بنابراین بخشی از این نفت ناچار است با کاهش تولید در میدان‌های نفتی جذب شود.

ریستاد برآورد می‌کند ظرفیت تولید مازاد روسیه در سال ۲۰۲۶ تنها حدود ۶۲۰ هزار بشکه در روز است و در سال ۲۰۲۷ به حدود ۷۰۰ هزار بشکه در روز می‌رسد. با این حال، بخش قابل‌توجهی از این ظرفیت مربوط به چاه‌های قدیمی با آب‌دهی بالا است؛ یعنی چاه‌هایی که سهم آب همراه در تولید آن‌ها افزایش یافته و بازگرداندنشان به تولید پس از یک دوره طولانی توقف، دشوار و پرهزینه است.

۱. تحلیل فنی نفت و تولید

نکته کلیدی این گزارش، تفاوت میان «ظرفیت اسمی» و «ظرفیت واقعی قابل بازگشت» روسیه است.

ظرفیت مازاد تولید معمولاً به نفتی گفته می‌شود که در صورت رفع محدودیت‌ها می‌تواند در مدت نسبتاً کوتاهی وارد بازار شود. اما در مورد روسیه، بخشی از این ظرفیت به چاه‌های قدیمی و کم‌بازده‌ای مربوط است که در اثر کاهش تولید از مدار خارج شده‌اند.

توقف کوتاه‌مدت یک چاه لزوماً مشکل بزرگی ایجاد نمی‌کند؛ اما هرچه دوره توقف طولانی‌تر شود، احتمال بروز مشکلات فنی، افزایش هزینه تعمیر و احیا، افت بهره‌دهی و در نهایت متروکه شدن دائمی چاه بیشتر می‌شود.

بنابراین رقم ۶۲۰ هزار بشکه در روز ظرفیت مازاد نباید تماماً به عنوان نفتی تلقی شود که روسیه در هر زمان می‌تواند به بازار بازگرداند.

این مسئله برای روسیه از منظر مخازن نیز مهم است. بسیاری از میادین بزرگ این کشور به مرحله بلوغ رسیده‌اند و افت طبیعی تولید آن‌ها در حال افزایش است. اگر چاه‌های قدیمی در دوره طولانی تعطیلی آسیب ببینند، بخشی از ظرفیت تولید از دست‌رفته ممکن است دیگر قابل بازیابی نباشد.

۲. بحران پالایش؛ حلقه‌ای که فشار را به بالادست منتقل می‌کند

حملات پهپادی به زیرساخت‌های نفتی روسیه فقط مسئله پالایشگاه‌ها نیست؛ اثر آن اکنون به بخش بالادست، یعنی استخراج و تولید نفت خام، منتقل شده است.

اگر پالایشگاه نتواند نفت خام را دریافت و فرآوری کند، تولیدکننده سه گزینه دارد:

۱. نفت را صادر کند؛
۲. آن را در مخازن ذخیره کند؛
۳. تولید میدان را کاهش دهد.

در شرایط عادی، افزایش صادرات می‌تواند بخشی از کاهش ظرفیت پالایش را جبران کند. اما گزارش ریستاد نشان می‌دهد سیستم صادرات روسیه نیز ظرفیت جذب این حجم اضافی را به طور پایدار ندارد.

به همین دلیل، مسئله پالایش در نهایت به مسئله کاهش تولید نفت خام تبدیل می‌شود.

برآورد ریستاد حاکی از آن است که روسیه در نیمه دوم ۲۰۲۶ حدود ۱٫۴ میلیون بشکه در روز کمتر از الگوی تاریخی فصلی نفت را پالایش خواهد کرد. این اختلاف بسیار بزرگ است و توضیح می‌دهد چرا فشار بر مخازن ذخیره‌سازی و شبکه صادراتی افزایش یافته است.

۳. ذخیره‌سازی نفت؛ نقطه فشار پنهان

یکی از مهم‌ترین نکات گزارش، سطح ذخایر نفت خام روسیه است.

تا زمانی که مخازن ظرفیت کافی داشته باشند، یک کشور می‌تواند برای مدتی کاهش پالایش یا اختلال صادرات را با ذخیره‌سازی نفت جبران کند.

اما وقتی ذخایر از یک آستانه مشخص عبور کنند، دیگر افزایش تولید امکان‌پذیر نیست و تولیدکننده ناچار می‌شود تولید میدان را کاهش دهد.

در چنین شرایطی، اختلالی که قبلاً صرفاً یک مشکل لجستیکی یا پالایشی بود، مستقیماً به کاهش تولید نفت خام تبدیل می‌شود.

این دقیقاً همان نقطه‌ای است که ریستاد معتقد است روسیه در حال نزدیک شدن به آن است.

۴. چرا سال ۲۰۲۷ برای روسیه اهمیت بیشتری دارد؟

ریستاد انتظار دارد تولید روسیه از ۸٫۹۵ میلیون بشکه در روز در ۲۰۲۶ به حدود ۸٫۶ میلیون بشکه در روز در ۲۰۲۷ کاهش یابد.

اهمیت این پیش‌بینی در آن است که کاهش تولید ۲۰۲۷ صرفاً نتیجه یک اختلال کوتاه‌مدت تلقی نمی‌شود.

سه عامل ساختاری در حال هم‌جهت شدن هستند:

• پیر شدن میادین نفتی
• افزایش سهم چاه‌های با آب‌دهی بالا
• محدود بودن پروژه‌های جدید و بزرگ برای جایگزینی افت تولید میادین قدیمی

بنابراین حتی اگر حملات و اختلالات عملیاتی کاهش پیدا کنند، بازگشت تولید روسیه به سطح قبلی الزاماً امکان‌پذیر نخواهد بود.

به عبارت دیگر، بخشی از شوک فعلی می‌تواند از یک اختلال موقت به یک کاهش ظرفیت ساختاری تبدیل شود.

۵. صادرات روسیه؛ نفت ارزان‌تر اما پرهزینه‌تر

روسیه علاوه بر مشکل تولید، با افزایش هزینه صادرات نیز مواجه است.

تحریم‌ها باعث شده‌اند صادرات نفت روسیه به مسیرهای پیچیده‌تر، کشتی‌های پرریسک‌تر، بیمه و خدمات مالی محدودتر و تخفیف‌های بیشتر وابسته شود.

در نتیجه، حتی اگر روسیه بتواند حجم مشخصی نفت تولید و صادر کند، درآمد حاصل از هر بشکه الزاماً متناسب با قیمت جهانی نفت افزایش نمی‌یابد.

این تفاوت میان قیمت نفت جهانی و قیمت واقعی دریافتی تولیدکننده روسی اهمیت زیادی دارد.

هرچه تخفیف نفت روسیه بیشتر شود و هزینه حمل، بیمه و واسطه‌گری افزایش یابد، حاشیه سود تولیدکنندگان کاهش خواهد یافت.

۶. فشار مضاعف در صورت کاهش قیمت جهانی نفت

سناریوی مهم ریستاد برای سال ۲۰۲۷ این است که در صورت کاهش تنش‌های خاورمیانه و عادی شدن جریان عرضه، بازار جهانی نفت ممکن است وارد مازاد عرضه شود.

در چنین شرایطی، فشار بر قیمت‌های جهانی افزایش می‌یابد.

این وضعیت برای روسیه نامطلوب است؛ زیرا هم‌زمان با کاهش قیمت جهانی، تولیدکنندگان روسی با:

• تخفیف بیشتر برای نفت خود
• هزینه‌های بالاتر لجستیکی
• محدودیت‌های مالی و بیمه‌ای
• کاهش حجم فروش
• و افت احتمالی تولید

مواجه خواهند شد.

بنابراین روسیه ممکن است با یک فشار دوگانه روبه‌رو شود: کاهش قیمت فروش از یک طرف و افزایش هزینه رساندن نفت به بازار از طرف دیگر.

۷. تحلیل استراتژیک

اهمیت راهبردی گزارش ریستاد فراتر از رقم ۸٫۶ یا ۸٫۹۵ میلیون بشکه در روز است.

روسیه طی سال‌های گذشته توانسته بود بخشی از اثر تحریم‌ها را با تغییر مسیر صادرات، افزایش فروش به بازارهای آسیایی، استفاده از ناوگان‌های جایگزین و ارائه تخفیف جذب کند.

اما این مدل تا زمانی کارآمد است که سه ظرفیت هم‌زمان وجود داشته باشد:

تولید کافی + ظرفیت صادرات + خریدار کافی

اکنون هر سه بخش تحت فشار قرار گرفته‌اند.

اگر ظرفیت پالایش کاهش یابد و صادرات نیز نتواند نفت مازاد را جذب کند، انعطاف‌پذیری تولید روسیه کاهش می‌یابد.

بنابراین مسئله اصلی دیگر صرفاً «تحریم نفت روسیه» نیست؛ بلکه فرسایش تدریجی انعطاف‌پذیری کل زنجیره نفت روسیه است.

۸. پیامد ژئوپلیتیکی برای بازار جهانی نفت

از منظر بازار جهانی، این گزارش یک نکته بسیار مهم دارد:

کاهش ظرفیت واقعی روسیه لزوماً به معنای کاهش فوری عرضه جهانی نیست.

اگر بازار جهانی در سال ۲۰۲۷ با مازاد عرضه مواجه شود، کاهش تولید روسیه می‌تواند تا حدی توسط تولید سایر کشورها جبران شود.

اما اگر هم‌زمان اختلالات دیگری در تولیدکنندگان بزرگ رخ دهد، همین کاهش ظرفیت روسیه می‌تواند اهمیت بسیار بیشتری پیدا کند.

به بیان دیگر، ریسک روسیه بیشتر از آنکه یک شوک فوری عرضه باشد، کاهش یکی از منابع مهم انعطاف‌پذیری بازار جهانی نفت است.

۹. تحلیل اجرایی

از دید عملیاتی، مهم‌ترین پیام گزارش این است که زمان در حال تبدیل شدن به عامل تعیین‌کننده است.

اگر چاه‌های قدیمی برای مدت طولانی تعطیل بمانند، ظرفیت تولید آن‌ها به تدریج از «ظرفیت موقتاً متوقف‌شده» به «ظرفیت از دست‌رفته» تبدیل می‌شود.

همین موضوع درباره زیرساخت پالایش و صادرات نیز صدق می‌کند. تکرار حملات و اختلالات می‌تواند تعمیرات، نگهداری و بازگشت تجهیزات به مدار را دشوارتر کند.

در نتیجه، اثر تجمعی اختلالات ممکن است بسیار بزرگ‌تر از اثر هر حمله یا حادثه منفرد باشد.

۱۰. جمع‌بندی اجرایی

گزارش ریستاد نشان می‌دهد صنعت نفت روسیه در حال عبور از مرحله‌ای است که می‌توانست اختلالات را با ذخیره‌سازی، تغییر مسیر صادرات یا کاهش موقت تولید مدیریت کند.

اکنون سه محدودیت به یکدیگر متصل شده‌اند:

کاهش پالایش → افزایش نفت مازاد برای صادرات و ذخیره‌سازی → محدود شدن ظرفیت جذب صادرات و ذخیره‌سازی → کاهش اجباری تولید میدان‌ها

در کنار این چرخه، پیر شدن میادین و طولانی شدن توقف چاه‌ها باعث می‌شود بخشی از ظرفیت تولید روسیه برای همیشه از دست برود.

بنابراین پیش‌بینی تولید ۸٫۶ میلیون بشکه در روز در سال ۲۰۲۷ صرفاً یک کاهش کوتاه‌مدت ناشی از اختلالات نیست؛ بلکه می‌تواند نشانه آغاز یک محدودیت ساختاری‌تر در توان تولید نفت روسیه باشد.

نتیجه کلیدی:

روسیه هنوز یک تولیدکننده بزرگ نفت باقی خواهد ماند، اما توانایی آن برای واکنش سریع به شوک‌های جدید در حال کاهش است. مهم‌تر از کاهش فعلی تولید، فرسایش تدریجی «ظرفیت مازاد واقعی» روسیه است؛ ظرفیتی که در صورت ادامه اختلالات ممکن است دیگر قابل بازیابی نباشد.

همچنین بخوانید: غول‌های نفتی از جنگ ایران ۹۳ میلیارد دلار سود بادآورده به دست آوردند

Rate this post
لینک کپی شد!
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.