بازسازی ذخایر نفتی هم مانع مازاد بزرگ عرضه در سال ۲۰۲۷ نخواهد شد

به گزارش پتروشیمی ها؛بر اساس تحلیل این بانک، بسیاری از کشورها پس از بحران اخیر انرژی و برداشت از ذخایر راهبردی، اکنون با سطح پایین ذخایر مواجه هستند و فرآیند پر کردن مجدد این ذخایر می‌تواند در کوتاه‌مدت یک کف حمایتی برای قیمت نفت ایجاد کند. به‌عنوان نمونه، ذخایر راهبردی نفت آمریکا (SPR) به پایین‌ترین سطح از سال ۱۹۸۳ رسیده و موجودی نفت در مرکز ذخیره‌سازی کوشینگ (Cushing) که مبنای تحویل نفت شاخص WTI است، به سطوح بسیار پایین عملیاتی کاهش یافته است.

با وجود این عامل حمایتی، گلدمن ساکس معتقد است رشد تولید جهانی، بازگشت جریان‌های صادراتی، افزایش ظرفیت تولید کشورهای غیرعضو اوپک و احتمال عادی شدن مسیرهای حمل‌ونقل انرژی، فشار نزولی بر بازار ایجاد خواهد کرد. این بانک برآورد کرده است که مازاد عرضه جهانی نفت در سال ۲۰۲۷ حدود ۳ میلیون بشکه در روز خواهد بود. حتی اگر بیش از ۱ میلیون بشکه در روز برای بازسازی ذخایر راهبردی خریداری شود، همچنان حدود ۲ میلیون بشکه در روز مازاد عرضه باقی خواهد ماند.

تحلیل فنی بازار نفت

دیدگاه گلدمن ساکس بر پایه یک مفهوم مهم در بازار نفت استوار است: اثر موجودی‌ها (Inventory Effect).

در دوره‌هایی که ذخایر نفت پایین می‌آید، بازار نسبت به هرگونه اختلال عرضه حساس‌تر می‌شود و حتی یک کاهش کوچک در تولید می‌تواند موجب افزایش قیمت شود. به همین دلیل، خرید برای بازسازی ذخایر می‌تواند در کوتاه‌مدت از قیمت‌ها حمایت کند.

اما مشکل اصلی از نگاه گلدمن، سمت عرضه است:

بیشتر در همین زمینه: معامله‌گران در انتظار روشن شدن آینده

* افزایش تولید نفت آمریکا و برخی تولیدکنندگان خارج از اوپک
* بازگشت ظرفیت‌های تولیدی که در دوره بحران محدود شده بودند
* کاهش رشد تقاضای جهانی
* افزایش بهره‌وری انرژی و توسعه خودروهای برقی

همگی باعث می‌شوند بازار از یک وضعیت کمبود احتمالی به سمت بازار مازاد عرضه (Supply Glut) حرکت کند.

در چنین شرایطی، حتی اگر ذخایر تجاری پایین باشد، جریان تولید جدید می‌تواند باعث فشار بر قیمت‌ها شود؛ زیرا بازار نفت در نهایت بر تراز روزانه عرضه و تقاضا قیمت‌گذاری می‌کند.

تحلیل استراتژیک

پیام اصلی این گزارش این است که بازار نفت ممکن است وارد یک دوره تغییر ساختاری شود؛ یعنی عامل تعیین‌کننده قیمت‌ها دیگر فقط بحران‌های ژئوپلیتیکی و اختلال عرضه نباشد، بلکه رقابت بین رشد عرضه و رشد تقاضا نقش اصلی را ایفا کند.

چند روند مهم در این تغییر ساختار:

۱- بازگشت ظرفیت تولید جهانی
در سال‌های اخیر پروژه‌های بزرگ نفتی در آمریکا، آمریکای جنوبی و سایر مناطق به مرحله تولید رسیده‌اند و این ظرفیت جدید می‌تواند فشار بیشتری بر بازار وارد کند.

۲- تغییر الگوی مصرف انرژی
گلدمن ساکس همچنین به تأثیر رشد خودروهای برقی و تغییر مسیر مصرف انرژی، به‌خصوص در اقتصادهای بزرگ آسیایی، اشاره کرده است که می‌تواند رشد تقاضای نفت را محدود کند.

۳- اهمیت ذخایر راهبردی
کشورها پس از تجربه بحران‌های عرضه، تمایل بیشتری به نگهداری ذخایر اضطراری خواهند داشت؛ اما حجم این خریدها از نظر گلدمن برای جذب کل مازاد تولید کافی نیست.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

بازار نفت در آستانه سال ۲۰۲۷ با یک تضاد مهم روبه‌رو است:

از یک طرف:

* ذخایر پایین هستند،
* کشورها در حال خرید برای بازسازی موجودی‌ها هستند،
* ریسک‌های ژئوپلیتیکی همچنان می‌تواند باعث جهش کوتاه‌مدت قیمت شود.

از طرف دیگر:

* ظرفیت تولید جهانی در حال افزایش است،
* رشد تقاضا کندتر شده،
* منابع جدید عرضه وارد بازار می‌شوند.

بنابراین سناریوی محتمل مورد اشاره گلدمن این است که بازسازی ذخایر می‌تواند مانع سقوط سریع قیمت‌ها شود، اما به تنهایی قادر نیست روند بنیادی مازاد عرضه را تغییر دهد.

به بیان ساده، بازار ممکن است در کوتاه‌مدت از «ترس کمبود نفت» حمایت بگیرد، اما در افق میان‌مدت دوباره به مسئله اصلی یعنی «فراوانی عرضه نسبت به تقاضا» بازگردد.

تحلیل سیاسی

بازار انرژی همچنان به تحولات ژئوپلیتیکی حساس است، اما گزارش گلدمن نشان می‌دهد که حتی کاهش تنش‌های سیاسی و بازگشت مسیرهای صادراتی می‌تواند به سرعت عامل حمایتی ناشی از بحران را کاهش دهد.

در نتیجه، وزن سیاست در قیمت نفت ممکن است در کوتاه‌مدت بسیار بالا باشد، اما در افق ۲۰۲۷ عوامل اقتصادی مانند ظرفیت تولید، رشد مصرف و تغییر فناوری انرژی احتمالاً نقش تعیین‌کننده‌تری خواهند داشت.

همچنین بخوانید:کاهش دوباره ذخایر نفت خام آمریکا