تولید نفت خام این کشور نیز نسبت به ماه ژوئیه ۵۲۱ هزار بشکه در روز افزایش یافت. در همین حال، پالایش نفت در داخل کشور با کاهش ۷۶ هزار بشکه در روز همراه بود که امکان صادرات حجم بیشتری از نفت خام را فراهم ساخت.

افزایش تقاضای نفت خاورمیانه‌ای در میان خریداران آسیایی به‌ویژه چین، پس از درگیری نظامی میان ایران و اسرائیل در ژوئن، عامل مهمی در رشد صادرات عربستان عنوان شده است. در نتیجه، انتظار می‌رود صادرات نفت عربستان در ماه سپتامبر نیز از این رقم فراتر رفته باشد، چرا که کشورهای عضو ائتلاف اوپک‌پلاس در آن ماه تولید خود را در مجموع ۶۳۰ هزار بشکه در روز افزایش داده‌اند.

تولید اوپک در ماه سپتامبر به ۲۸.۴۴ میلیون بشکه در روز رسید که عمدتاً ناشی از افزایش تولید عربستان بوده است. تولید این کشور در سپتامبر به حدود ۹.۹۶ میلیون بشکه در روز رسید. با این حال، کارشناسان هشدار داده‌اند که با کاهش تقاضای جهانی پس از اوج مصرف تابستانی، بازار ممکن است ظرف چند هفته با مازاد عرضه مواجه شود. همچنین کاهش ظرفیت مازاد تولید عربستان خطر نوسان شدید قیمت‌ها را در برابر شوک‌های احتمالی عرضه افزایش می‌دهد.

تحلیل فنی:

افزایش هم‌زمان تولید و صادرات عربستان نشان‌دهنده ورود این کشور به مرحله «نرمال‌سازی تولید» پس از اجرای سیاست کاهش داوطلبانه ۲.۲ میلیون بشکه‌ای است. با توجه به کاهش ظرفیت پالایش داخلی، عربستان توانسته حجم بیشتری از نفت خام را به بازارهای صادراتی اختصاص دهد. از منظر تعادل بازار، این افزایش عرضه در شرایط کاهش تقاضای جهانی می‌تواند فشار نزولی بر قیمت نفت برنت در محدوده ۸۰ تا ۸۵ دلار در هر بشکه وارد کند.

با توجه به داده‌های JODI، میزان تولید فعلی عربستان به‌تدریج به سطح پیش از کاهش‌های داوطلبانه در سال ۲۰۲۳ نزدیک می‌شود، که نشان از بازگشت این کشور به نقش سنتی «متعادل‌کننده بازار» دارد.

بیشتر در همین زمینه: تقلیل سود «شرکت فجر انرژی خلیج فارس» تا پایان آذر ۱۴۰۴

تحلیل استراتژیک:

عربستان با افزایش صادرات، در واقع دو هدف راهبردی را دنبال می‌کند:

۱. افزایش سهم بازار در آسیا در پی تزلزل موقعیت روسیه به‌دلیل تحریم‌ها و مشکلات لجستیکی صادرات نفت آن کشور.

۲. اعمال نفوذ بر مسیر قیمت جهانی نفت از طریق نمایش قدرت عرضه، به‌ویژه در مقطع پس از جنگ ایران و اسرائیل، که باعث افزایش نااطمینانی ژئوپلیتیکی و رشد قیمت‌ها شده بود.

در سطح درون‌اوپکی، این افزایش صادرات به عربستان اجازه می‌دهد نقش رهبری خود در اوپک‌پلاس را حفظ کرده و از بروز شکاف میان تولیدکنندگان (به‌ویژه روسیه و امارات) جلوگیری کند. از سوی دیگر، افزایش تولید در شرایط تقاضای ضعیف، می‌تواند به کاهش قیمت‌ها منجر شده و فشار بر تولیدکنندگان با هزینه بالاتر – از جمله شیل آمریکا – را افزایش دهد.

تحلیل اجرایی (Executive Insight):

برای بازیگران بازار انرژی، داده‌های ماه اوت و سپتامبر عربستان یک «سیگنال دوگانه» ارسال می‌کند:

• از یک سو، افزایش عرضه و بازگشت ظرفیت صادراتی نشان‌دهنده اعتماد ریاض به ثبات بازار و بازیابی تقاضای چین است.

• از سوی دیگر، ریسک مازاد عرضه در سه‌ماهه پایانی سال ۲۰۲۵ افزایش یافته و شرکت‌های تجاری و پالایشی باید سناریوهای احتیاطی در برابر افت قیمت‌ها را فعال کنند.

به لحاظ سیاست انرژی، تصمیم اخیر عربستان را می‌توان گامی در جهت بازتعریف نقش اوپک‌پلاس در دوران پساتنشی خاورمیانه دانست — حرکتی که هدف آن حفظ نفوذ عربستان در بازار آسیا و تقویت جایگاه بین‌المللی آن در تعامل با آمریکا، چین و روسیه است.

تحلیل سیاسی:

افزایش صادرات عربستان بلافاصله پس از جنگ ایران و اسرائیل، پیامی سیاسی آشکار به جامعه بین‌المللی دارد: ریاض در پی تثبیت جایگاه خود به عنوان «تأمین‌کننده مطمئن انرژی» در دوران بی‌ثباتی منطقه‌ای است. این رویکرد، ضمن فاصله‌گیری نسبی از فضای تقابل مستقیم تهران–تل‌آویو، به عربستان امکان می‌دهد در مذاکرات امنیتی و اقتصادی آینده با واشنگتن و پکن، از موقعیت برتر برخوردار باشد.