اروپا برای مشارکت در بازگشایی هرمز مردد است؛ ابهامها همچنان باقی است
بر اساس گزارش بلومبرگ، کشورهای اروپایی نسبت به مشارکت در عملیات پاکسازی مینهای دریایی در تنگه هرمز با احتیاط و تردید برخورد میکنند. دلیل اصلی این تردید، ابهام درباره جزئیات توافق اخیر آمریکا و ایران، نگرانی از امنیت شناورهای مینروب و همچنین ضربالاجل بسیار فشردهای است که دولت دونالد ترامپ برای بازگشایی کامل تنگه هرمز تعیین کرده است.
به گزارش پتروشیمی ها؛ مقامات اروپایی اعلام کردهاند که هنوز پاسخ روشنی درباره نحوه اجرای عملیات، مسئولیتهای طرفهای مختلف و وضعیت امنیتی منطقه دریافت نکردهاند.
کارشناسان جنگ مین هشدار دادهاند که پاکسازی کامل تنگه هرمز فرآیندی بسیار زمانبر و پیچیده است. مینهای دریایی میتوانند در بستر دریا، در عمق آب یا روی سطح شناور باشند و شناسایی و خنثیسازی همه آنها نیازمند استفاده از شناورهای بدون سرنشین زیرآبی، حسگرهای تخصصی، غواصان و تجهیزات انفجاری کنترلشده است.
در حالی که رئیسجمهور آمریکا اعلام کرده است که تردد کشتیها به سرعت به شرایط عادی بازخواهد گشت، برخی مقامات غربی و کارشناسان نظامی معتقدند بازگشت کامل ترافیک دریایی به سطح پیش از بحران ممکن است چندین هفته یا حتی بیش از یک ماه زمان نیاز داشته باشد.
تحلیل فنی
تنگه هرمز یکی از دشوارترین محیطهای عملیاتی جهان برای جنگ مین محسوب میشود. عرض محدود، تراکم بالای ترافیک دریایی، عمقهای متغیر و حساسیت اقتصادی منطقه، عملیات مینروبی را به یک مأموریت بسیار پیچیده تبدیل میکند.
نکته مهم این است که مینروبی صرفاً به معنای انفجار چند مین کشفشده نیست؛ بلکه باید با اطمینان بالا اثبات شود که هیچ مین فعال دیگری در مسیر باقی نمانده است. در ادبیات نظامی به این موضوع «اثباتعدم وجود تهدید» گفته میشود که معمولاً زمانبرترین بخش عملیات است.
گزارش همچنین نشان میدهد که نیروی دریایی آمریکا برخلاف گذشته دیگر ناوگان بزرگ و اختصاصی مینروب در اختیار ندارد و بیش از گذشته به سامانههای بدون سرنشین، شناورهای ساحلی رزمی (Littoral Combat Ships) و همکاری متحدان اروپایی متکی شده است.
از منظر فنی، برآورد مطرحشده مبنی بر نیاز به حدود ۳۰ روز برای اعلام ایمنی کامل تنگه، با تجربیات تاریخی عملیاتهای مینروبی در خلیج فارس و سایر آبراههای راهبردی همخوانی دارد.
تحلیل استراتژیک
این گزارش نشان میدهد که چالش اصلی دیگر صرفاً امنیت فیزیکی تنگه هرمز نیست؛ بلکه مدیریت ریسک و بازگرداندن اعتماد بازار جهانی به مسیر کشتیرانی است.
حتی اگر بخش قابل توجهی از مسیرها عملیاتی شوند، شرکتهای کشتیرانی، مالکان نفتکشها، بیمهگران دریایی و معاملهگران انرژی تا زمان اطمینان از کاهش ریسک، رفتار محافظهکارانه خود را حفظ خواهند کرد.
در نتیجه، بازگشایی عملی هرمز یک فرآیند چندمرحلهای است:
۱. بازگشایی نظامی مسیرها
۲. بازگشت تدریجی ناوگان تجاری
۳. کاهش نرخ بیمه جنگی
۴. عادی شدن جریان تجارت انرژی
۵. بازگشت کامل ظرفیت حملونقل
بنابراین میان «باز بودن تنگه» و «بازگشت کامل ظرفیت تجاری» فاصله زمانی قابل توجهی وجود دارد.
تحلیل اجرایی
مهمترین پیام این گزارش آن است که بازار انرژی نباید صرفاً بر مبنای اعلامهای سیاسی درباره بازگشایی هرمز قضاوت شود.
شاخص واقعی موفقیت، افزایش پایدار تعداد نفتکشهای عبوری، کاهش حق بیمه جنگی، افزایش حجم صادرات منطقه و بازگشت نرخهای حملونقل دریایی به سطوح عادی خواهد بود.
در کوتاهمدت احتمالاً شاهد بازگشت تدریجی تردد کشتیها خواهیم بود، اما فرآیند رسیدن به شرایط پیش از بحران به مراتب کندتر از خوشبینی اولیه برخی مقامات سیاسی خواهد بود.
تحلیل سیاسی
گزارش بلومبرگ از وجود شکاف قابل توجه میان ارزیابیهای سیاسی و ارزیابیهای عملیاتی حکایت دارد. در حالی که واشنگتن تلاش میکند بازگشایی سریع هرمز را به عنوان یکی از دستاوردهای توافق اخیر معرفی کند، بسیاری از کشورهای اروپایی تمایل دارند پیش از پذیرش ریسک نظامی و اعزام نیرو، تصویر روشنتری از تعهدات طرفهای درگیر و وضعیت امنیتی منطقه دریافت کنند.
این احتیاط اروپا نشان میدهد که حتی در صورت وجود توافق سیاسی، تبدیل آن به ثبات عملیاتی و امنیت پایدار دریایی همچنان نیازمند زمان، هماهنگی بینالمللی و اعتمادسازی میدانی است.
همچنین بخوانید؛ بازگشت فوری نفت ایران به بازارهای جهانی؛ امتیاز بزرگ انرژی در توافق ترامپ
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما