این اظهارات در واکنش به درخواست دولت ترامپ برای توقف خرید نفت و گاز روسیه مطرح شد. موتو ضمن اشاره به کاهش تدریجی وابستگی ژاپن به انرژی روسیه پس از حمله به اوکراین، تأکید کرد که گاز طبیعی مایع (LNG) پروژه «ساخالین-۲» برای امنیت انرژی ژاپن حیاتی است و حدود ۳ درصد از برق کشور را تأمین می‌کند.

ژاپن در سپتامبر سقف قیمت نفت خام روسیه را از ۶۰ دلار به ۴۷.۶۰ دلار کاهش داد تا با سیاست‌های گروه G۷ هماهنگ شود، اما مقامات توکیو این اقدام را بیشتر «نمادین» دانسته‌اند زیرا ژاپن به‌دلیل نیاز حیاتی به نفت روسیه، از محدودیت‌های این سقف قیمتی معاف است.

در همین حال، دولت ترامپ کارزار فشاری علیه خریداران بزرگ انرژی روسیه (از جمله چین و هند) آغاز کرده تا از درآمدهای صادراتی مسکو بکاهد، اما تحلیلگران معتقدند این سیاست تأثیر محدودی بر رفتار کرملین و روند جنگ اوکراین داشته است.

تحلیل فنی:

وابستگی ژاپن به پروژه ساخالین-۲، که یکی از منابع اصلی LNG در شرق روسیه است، واقعیتی غیرقابل چشم‌پوشی در معادلات انرژی آسیاست.

زیرساخت‌های LNG ژاپن به گونه‌ای طراحی شده‌اند که تغییر منبع تأمین در کوتاه‌مدت ممکن نیست. افزون بر این، جایگزینی گاز روسیه با LNG از ایالات متحده یا استرالیا، هزینه‌های بالایی را به شبکه انرژی ژاپن تحمیل می‌کند و امنیت عرضه را تضعیف می‌کند.

بیشتر در همین زمینه: حمله پهپادی اوکراین به سکوی نفتی و ناو گشتی روسیه در دریای خزر

تحلیل استراتژیک:

این موضع ژاپن نشانگر تمایل توکیو به حفظ توازن میان اتحاد سیاسی با واشنگتن و نیاز واقعی به منابع انرژی روسیه است. در سطح ژئوپلیتیکی، ژاپن با وجود پیوستن به چارچوب تحریم‌های غرب، عملاً مسیر مستقلی را برای تضمین امنیت انرژی خود دنبال می‌کند. مقاومت ژاپن همچنین می‌تواند موجب گسترش شکاف در درون G۷ در قبال نحوه تعامل با روسیه شود.

تحلیل اجرایی (Executive Insight):

برای واشنگتن، اعمال فشار بر ژاپن احتمالاً نتایج معکوس به همراه خواهد داشت؛ زیرا فشار بیش از حد ممکن است توکیو را به سمت سیاست انرژی مستقل‌تر سوق دهد. از سوی دیگر، این رخداد پیامی آشکار برای چین و هند دارد که می‌توان با اتخاذ موضعی متوازن، ضمن حفظ روابط اقتصادی با روسیه، از فشار مستقیم آمریکا نیز گریخت. در سطح کلان، این موضع ژاپن نشان‌دهنده اولویت «امنیت انرژی» بر «انضباط تحریمی» در دوران بی‌ثباتی بازارهای جهانی است.