به گزارش پتروشیمی ها؛ عملکرد ۱۲ ماهه شرکت مبین انرژی خلیج‌فارس در سال ۱۴۰۴ بیش از آنکه نشانه رشد عملیاتی باشد، تصویری روشن از اثر تورم و ضعف مدیریتی را نشان می‌دهد؛ شرکتی که با وجود افزایش سنگین نرخ فروش خدمات و خوراک، عملاً هیچ رشدی در تولید و فروش نداشته است.

بر اساس آمار منتشرشده، جمع کل تولید شرکت در سال ۱۴۰۴ معادل ۹.۷۰۶ میلیارد مترمکعب و مگاوات ساعت بوده که تقریباً برابر با سال ۱۴۰۳ است. همچنین میزان فروش نیز با ثبت ۶.۴۶۶ میلیارد مترمکعب و مگاوات ساعت، تفاوت محسوسی با سال قبل ندارد. این یعنی برخلاف ادعاهای همیشگی مدیران درباره «رشد و توسعه»، شرکت در حوزه عملیاتی عملاً درجا زده است.

با این حال درآمد عملیاتی شرکت از ۴۸ همت در سال ۱۴۰۳ به ۷۷ همت در سال ۱۴۰۴ رسیده؛ رشدی حدود ۶۰ درصدی که نه حاصل افزایش تولید بوده و نه ناشی از توسعه بازار، بلکه عمدتاً نتیجه تورم افسارگسیخته و رشد نرخ فروش خدمات و خوراک است.

در سمت مقابل، بهای مواد اولیه و انرژی مصرفی نیز از ۴۱ همت به ۶۹ همت جهش کرده؛ یعنی افزایش ۶۸ درصدی هزینه‌ها، رقمی حتی بالاتر از رشد درآمد عملیاتی. این موضوع به‌وضوح نشان می‌دهد که ساختار هزینه شرکت از کنترل خارج شده و مدیریت نتوانسته بهره‌وری را بهبود دهد.

در نهایت فاصله درآمد عملیاتی و بهای تمام‌شده تنها حدود ۸ همت در سال ۱۴۰۴ بوده؛ در حالی که این عدد در سال ۱۴۰۳ حدود ۷ همت ثبت شده بود. یعنی با وجود جهش ۲۹ همتی درآمد، سود ناخالص شرکت فقط حدود ۱ همت افزایش یافته است؛ موضوعی که به‌خوبی #ناکارآمدی_مدیریتی و بلعیده شدن درآمدها توسط هزینه‌های فزاینده را آشکار می‌کند.

بیشتر در همین زمینه: شتاب تامین مالی پروژه‌های استراتژیک تاپیکو

از سوی دیگر، با توجه به افزایش قطعی هزینه‌های فروش، اداری، دستمزد، سربار، مالی و مالیات در سال ۱۴۰۴، انتظار می‌رود سود خالص شرکت نه‌تنها رشد نکند بلکه حتی کمتر از سال ۱۴۰۳ نیز باشد.

واقعیت این است که برخی مدیران در فضای تورمی، رشد اسمی درآمد را به‌عنوان «دستاورد مدیریتی» معرفی می‌کنند؛ در حالی که وقتی تولید و فروش تقریباً ثابت مانده، افزایش درآمد صرفاً انعکاس تورم و گرانی نرخ‌هاست، نه نشانه رشد واقعی شرکت. سهامداران امروز بیش از هر زمان دیگری باید میان «رشد واقعی» و «تورم حسابداری» تفاوت قائل شوند.