اخبار نگران‌کننده‌ای از قطب‌های صنعتی عسلویه و ماهشهر به گوش می‌رسد؛ تعطیلی پتروشیمی‌ها، حقیقتی تلخ است که بازسازی آن در عسلویه بیش از ۱۸ ماه و در ماهشهر نزدیک به ۴ سال زمان می‌برد. در شرایط فعلی، نجات صنعت پتروشیمی ایران تنها در گرو یک معجزه است. در همین حال، صنعت فولاد نیز دست‌کم تا یک سال آینده، در خوش‌بینانه‌ترین حالت، تعطیل خواهد بود.

در چنین فضای غبارآلودی، زمزمه‌هایی از سوی عده‌ای -که یا از سر ناآگاهی سخن می‌گویند یا در پی منافع حاصل از سقوط بازار هستند- مبنی بر «بسته ماندن بازار بورس» شنیده می‌شود. باید تأکید کرد که هرگونه پیشنهاد برای تعطیلی بازار تا تعیین تکلیف وضعیت کشور و شرکت‌ها، خطایی نابخشودنی با تبعاتی غیرقابل‌پیش‌بینی است.

بسته ماندن نمادها نه تنها مانع از ریزش ارزش دارایی‌ها نمی‌شود، بلکه تنها صورت‌مسئله را پاک می‌کند. تجربه تلخِ محدودیت‌های اینترنتی نشان داد که مسدودسازی، جز انباشت نارضایتی و آسیب اقتصادی، دستاورد دیگری ندارد. بازار بورس باید هرچه سریع‌تر بازگشایی شود تا اوضاع بازار و کشور به‌صورت تدریجی و همگام با واقعیت‌های موجود به تعادل برسد. تأخیر در این امر، تنها به شعله‌ورتر شدن «آتش زیر خاکستر» منجر خواهد شد.