«اریک لی»، استراتژیست ارشد کالا در سیتی‌گروپ، در گفت‌وگو با بلومبرگ اعلام کرد که کاهش تنش‌ها می‌تواند «حرکت سریع‌تری» به سمت این سناریوی بدبینانه ایجاد کند؛ در حالی که قیمت نفت برنت در حال حاضر نیز با افتی حدود ۱۸ درصدی از ابتدای سال، در سطح ۶۱ دلار معامله می‌شود.

با این حال، موضع سیتی‌ بانک در سال جاری به‌طرز چشمگیری تغییر کرده است. در ژانویه، این بانک پیش‌بینی خود برای سال ۲۰۲۵ را افزایش داده و قیمت برنت را ۶۷ دلار و WTI را ۶۳ دلار برآورد کرده بود؛ آن زمان، استدلال اصلی «ریسک‌های ژئوپلیتیکی پایدار در ایران و جنگ روسیه-اوکراین» عنوان شد. اما اکنون با فرض رفع همان ریسک‌ها، همان بانک از سقوط احتمالی ۲۵ درصدی سخن می‌گوید.

بر اساس داده‌های «ورتکسا»، موجودی نفت در دریاها به حدود ۱.۲ میلیارد بشکه رسیده است؛ رقمی که از سال ۲۰۱۶ سابقه نداشته، هرچند ذخیره‌سازی مستمر چین مانع از سقوط شدید قیمت‌ها شده است. در عین حال، سیتی‌بانک هشدار داده که سطح ۶۰ دلار ممکن است به‌عنوان کف قیمتی بازار دوام نیاورد.

نویسنده یادداشت تأکید می‌کند که تاریخ نشان داده هر بار سیتی‌بانک سناریوی بدبینانه‌ای برای نفت ارائه کرده، عوامل واقعی بازار — از جمله انضباط تولیدی اوپک‌پلاس، تقاضای باثبات چین و بازسازی ذخایر استراتژیک کشورهای غربی — مانع تحقق پیش‌بینی‌های افراطی شده‌اند.

در پایان مقاله آمده است که اگر قیمت نفت واقعاً تا ۵۰ دلار کاهش یابد، صنعت شیل آمریکا از نظر اقتصادی آسیب‌پذیر می‌شود و اوپک‌پلاس دوباره کنترل بازار را به دست می‌گیرد. این در حالی است که ایالات متحده ممکن است از نفت ارزان در آستانه انتخابات استقبال کند، اما عربستان سعودی تمایلی ندارد هزینه این سیاست را بپردازد.

بیشتر در همین زمینه: نشست بی‌واسطه و رودرروی مدیران ارشد هلدینگ خلیج‌فارس با تولیدکنندگان داخلی صنعت پتروشیمی برگزار شد

تحلیل فنی:

افزایش ذخایر شناور، کاهش رشد تقاضا و نشانه‌های ضعف در بازار شیل آمریکا واقعیت‌هایی هستند که می‌توانند فشار نزولی بر قیمت‌ها وارد کنند. با این حال، تداوم سیاست‌های محدودکننده عرضه اوپک‌پلاس و روند بازسازی ذخایر استراتژیک در آمریکا می‌تواند مانع از سقوط شدید قیمت‌ها شود. محدوده ۶۰ دلار همچنان به عنوان سطح حمایتی کلیدی بازار در نظر گرفته می‌شود.

تحلیل استراتژیک:

پیش‌بینی سیتی‌بانک بیشتر بازتابی از فضای رسانه‌ای و روانی بازار است تا تحلیلی مبتنی بر داده‌های بنیادی. کاهش قیمت نفت به ۵۰ دلار، اگر رخ دهد، موقعیت چانه‌زنی اوپک‌پلاس را در برابر تولیدکنندگان غربی به‌ویژه آمریکا تقویت می‌کند و مجدداً «ریاض» را در مرکز تصمیم‌گیری بازار انرژی قرار می‌دهد. در عین حال، چنین قیمتی می‌تواند به کاهش سرمایه‌گذاری در پروژه‌های شیل و در نتیجه ایجاد فشار صعودی جدید در میان‌مدت منجر شود.

تحلیل اجرایی (Executive Insight):

مدیران بخش انرژی و شرکت‌های ملی نفت باید سناریوی نوسان شدید قیمت‌ها میان ۵۰ تا ۷۰ دلار را به عنوان وضعیت محتمل سال ۲۰۲۵ در نظر بگیرند. توصیه می‌شود سیاست‌های پوشش ریسک (Hedging) و تنوع بازار صادراتی تقویت شود. برای کشورهای صادرکننده، از جمله ایران، حفظ سطح تولید و توسعه ظرفیت ذخیره‌سازی می‌تواند ابزار مؤثری برای مدیریت شوک‌های قیمتی احتمالی باشد.

تحلیل سیاسی:

طرح سیتی‌بانک از منظر سیاسی، همسو با فضای انتخاباتی آمریکا تفسیر می‌شود. کاهش قیمت نفت در آستانه انتخابات به سود دولت واشنگتن است، اما این امر مستلزم همراهی عربستان در تداوم تولید بالاست؛ امری که با منافع فعلی ریاض در تضاد است. در نتیجه، تحقق کامل سناریوی ۵۰ دلاری بدون توافق سیاسی پشت پرده میان واشنگتن و ریاض بعید به نظر می‌رسد.