هشت کشور کلیدی اوپک‌پلاس — سعودی، روسیه، عراق، امارات، کویت، قزاقستان، الجزایر و عمان — که از سال ۲۰۲۳ افزایش تولید را اجرا می‌کردند، این توقف را تأیید کرده‌اند اما اکنون تمایل دارند در آوریل تولید را افزایش دهند، هرچند هنوز تصمیم نهایی گرفته نشده است.

اوپک همچنین در گزارش ماهانه خود اعلام کرده که تقاضای جهانی نفت در سال ۲۰۲۶ به‌میزان ۱.۴ میلیون بشکه در روز افزایش خواهد یافت — رقمی که بسیار بالاتر از پیش‌بینی محتاطانه آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) است.  مدیرعامل آرامکو (شرکت نفتی عربستان) نیز اخیراً ایده‌ی مازاد عرضه عظیم در بازار را «بیش از حد اغراق‌آمیز» دانسته و بر این نکته تأکید کرده که موجودی‌های نفتی جهانی پایین‌تر از متوسط پنج‌سال اخیر است.

تحلیل فنی

از منظر بازار نفت، تصمیم برای توقف افزایش تولید در سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ به دلیل کاهش طبیعی تقاضا در این فصل با الگوی فصلی مصرف سازگار است. اما داده‌های IEA نشان می‌دهد که حتی با این توقف، عرضه جهانی نفت نسبت به تقاضا در ۲۰۲۶ با مازاد قابل‌توجهی همراه خواهد بود و ممکن است در برخی دوره‌ها فشار نزولی بر قیمت‌ها ایجاد کند.

ایجاد محدودیت‌های تازه علیه صادرات نفت روسیه و تحولات ژئوپلیتیک (از قبیل تنش‌های سیاسی و تحولات ونزوئلا) می‌تواند به نوسانات موقت عرضه منجر شود، اما ساختار کلی عرضه و تقاضا تا حد زیادی تحت تأثیر بازیگران غیراوپکی نیز قرار دارد — به ویژه تولیدکنندگان آمریکایی و سایر مناطق با رشد سریع.

تحلیل استراتژیک

تمایل اوپک‌پلاس به ازسرگیری افزایش تولید از آوریل نشان‌دهنده‌ی دو عامل کلیدی است:
۱. بازپس‌گیری سهم بازار: پس از چند دور کاهش و سپس افزایش تدریجی تولید، کشورهای بزرگ مانند عربستان و امارات درصددند سهم خود را حفظ یا افزایش دهند.
۲. پیش‌بینی رشد تقاضا در تابستان: اعضای اوپک‌پلاس به‌ویژه برآوردهای قوی‌تر تقاضای جهانی را مبنای سیاست خود قرار می‌دهند و معتقدند که افزایش مصرف سوخت در فصل گرم می‌تواند فضای لازم برای جذب نفت بیشتری فراهم کند.

بیشتر در همین زمینه: اعضای کارگروه تخصصی تعیین و به هنگام‌سازی برآورد مناقصات صنعت نفت منصوب شدند

در همین حال، اختلاف بین برآوردهای اوپک و IEA در مورد میزان تقاضا، استراتژی تولید را پیچیده‌تر می‌کند و باعث می‌شود تا گروه نفتی در تصمیمات خود سطح احتیاط را حفظ کند.

تحلیل اجرایی

در کوتاه‌مدت، تصمیم نهایی در نشست ۱ مارس برای ازسرگیری یا ادامه‌ی توقف افزایش تولید تعیین‌کننده‌ی روند قیمت نفت خواهد بود. اگر اوپک‌پلاس آوریل را برای افزایش تولید انتخاب کند:

• احتمالاً فشار بر قیمت‌ها تا حدی افزایش یابد، به‌خصوص اگر موجودی‌ها هنوز بالاتر از متوسط بلندمدت باشند.
• این تصمیم می‌تواند به افزایش درآمدهای نفتی اعضا منجر شود، ولی در مقابل رقابت با عرضه‌های فزاینده سایر تولیدکنندگان جهانی را تشدید نماید.

در مقابل، اگر گروه تصمیم به تداوم توقف بگیرد، این سناریو می‌تواند کاهش فشار نزولی بر قیمت‌ها را تسهیل کند، اما ممکن است فرصت بازپس‌گیری سریع سهم بازار توسط اعضای برخی کشورها محدود شود.

تحلیل سیاسی

بدون در نظر گرفتن نام کشورها، متغیرهای ژئوپلیتیکی مانند تحریم‌های جدید علیه شرکت‌های نفتی بزرگ و تنش‌های منطقه‌ای در برخی حوزه‌های تولید درک بازار را پیچیده‌تر کرده‌اند. تنش‌های ژئوپلیتیک معمولاً به افزایش نااطمینانی و نوسانات قیمت نفت دامن می‌زنند و ممکن است تصمیمات تولید اوپک‌پلاس را تحت تأثیر قرار دهند، به‌ویژه اگر نارسایی‌های عرضه موقتی رخ دهند یا نگرانی‌های سیاسی موجب ایجاد اختلال در مسیرهای صادرات شود.

در مجموع، اوپک‌پلاس در تلاقی میان نگاه محتاطانه به مازاد عرضه جهانی و پیش‌بینی تقاضای رو به رشد قرار دارد. تصمیم نشست ۱ مارس می‌تواند نقطه عطفی باشد برای جهت‌گیری بازار نفت در نیمه اول ۲۰۲۶ و پس از آن.

همچنین در ادامه بخوانید؛ تمرکز آمریکا و اسرائیل بر محدودسازی مسیر اصلی صادرات نفت ایران