وعده‌های بزرگ، خروجی‌های کوچک؛ پروژه‌های مارون زیر سایه اغراق مدیریتی

تاریخ انتشار: 16 بهمن 1404

در حالی که مدیرعامل پتروشیمی مارون از افتتاح‌های متعدد و پروژه‌های «بزرگ و تحول‌ساز» سخن می‌گوید، بررسی روند واقعی پیشرفت طرح‌ها، سابقه تأخیرها و ابهامات مدیریتی نشان می‌دهد که بسیاری از این وعده‌ها بیش از آنکه بر داده‌های فنی و اجرایی تکیه داشته باشند، رنگ‌وبوی تبلیغاتی و نمایشی دارند.

به گزارش پتروشیمی ها؛ مراسم اخیر پیش‌راه‌اندازی واحد اتوکسیلات پتروناد آسیا، همراه با سخنان استاندار خوزستان و مدیرعامل مارون، در ظاهر یک «روز بزرگ برای صنعت پتروشیمی» معرفی شد. اما وقتی لایه‌های زیرین این پروژه‌ها را بررسی می‌کنیم، تصویر چندان شفاف و امیدوارکننده نیست.

۱) پروژه‌هایی که روی کاغذ افتتاح می‌شوند، نه در میدان عمل

امین امرایی در این مراسم از سه پروژه مهم نام برد:

  • واحد اتوکسیلات پتروناد آسیا
  • واحد خالص‌سازی اتیلن اکساید
  • طرح جمع‌آوری گازهای مشعل

اما واقعیت این است که:

  • واحد اتوکسیلات هنوز در مرحله پیش‌راه‌اندازی است، نه بهره‌برداری.
  • واحد خالص‌سازی EO هنوز به راه‌اندازی گرم نرسیده و بخشی از تجهیزات آن دیرتر از موعد رسیده‌اند.
  • فاز دوم طرح جمع‌آوری گازهای مشعل تنها ۴۰ تا ۵۰ درصد پیشرفت دارد و طبق گفته خود امرایی، بهره‌برداری آن به «پایان سال آینده» موکول شده است.

با این شرایط، استفاده از واژه‌هایی مانند «افتتاح»، «تحقق اهداف» و «اهمیت ملی» بیشتر شبیه بازی با کلمات است تا گزارش واقعی پیشرفت پروژه.

۲) پروژه‌های بلندپروازانه بدون پشتوانه اجرایی

امرایی در سخنانش از ارزش ۴۰ تا ۵۰ میلیون دلاری محصولات واحد خالص‌سازی EO و نقش آن در تکمیل زنجیره ارزش گفت. اما سؤال مهم اینجاست:

  • کدام صنایع پایین‌دستی آماده جذب این خوراک هستند؟
  • کدام قراردادهای فروش بلندمدت امضا شده؟
  • زیرساخت‌های مصرف این محصولات در منطقه کجاست؟

وقتی هیچ‌یک از این موارد شفاف نیست، وعده «تکمیل زنجیره ارزش» بیشتر شبیه یک شعار مدیریتی است تا یک برنامه عملیاتی.

۳) تجربه پروژه‌های قبلی؛ از فیلم بی‌سرانجام تا شرکت بی‌خروجی

در دوره مدیریت امرایی، چند موضوع حاشیه‌ای و مبهم وجود داشته که اعتماد به وعده‌های جدید را سخت‌تر می‌کند:

الف) پروژه رسانه‌ای/فیلم با بودجه مارون

پروژه‌ای که آغاز شد، هزینه شد، اما هیچ خروجی قابل مشاهده‌ای نداشت. نه فیلمی منتشر شد، نه گزارشی از هزینه‌ها ارائه شد. این پروژه عملاً به یک نماد هزینه‌کرد بی‌هدف تبدیل شد.

ب) تغییر نام «آمیزه‌های پویا پلیمری مارون» به «پترو بسپار مارون»

این شرکت با نام جدید معرفی شد، اما:

  • نه محصول خاصی تولید کرد
  • نه گزارش عملکردی منتشر شد
  • نه صورت مالی شفافی ارائه داد

چنین تغییر نام‌هایی معمولاً نشانه پنهان‌سازی ناکارآمدی است، نه توسعه.

ج) سفر پرهزینه مدیران مارون به ژاپن

سفری که در محافل صنعتی به‌عنوان یک سفر تشریفاتی گران‌قیمت شناخته می‌شود:

  • هزینه بالا
  • تعداد نفرات زیاد
  • صفر دستاورد فنی یا قراردادی
  • عدم انتشار گزارش رسمی

وقتی سفرهای خارجی بدون خروجی انجام می‌شود، طبیعی است که وعده‌های بزرگ مدیریتی با تردید دیده شود.

۴) اعداد بزرگ، واقعیت کوچک

امرایی از سرمایه‌گذاری ۲۰۰ میلیون دلاری طرح جمع‌آوری گازهای مشعل سخن گفت. اما:

  • فاز اول هنوز به ظرفیت کامل نرسیده
  • فاز دوم نیمه‌تمام است
  • هیچ گزارش مستقل زیست‌محیطی منتشر نشده
  • هیچ عدد قابل راستی‌آزمایی درباره کاهش واقعی آلایندگی ارائه نشده

وقتی داده‌ها منتشر نمی‌شوند، ادعاها قابل اعتماد نیستند.

۵) جمع‌بندی: فاصله میان وعده و واقعیت

پروژه‌های پتروشیمی مارون در دوره اخیر با حجم زیادی از تبلیغات، مراسم، ویدئوکنفرانس و شعارهای توسعه‌ای همراه بوده‌اند. اما خروجی واقعی پروژه‌ها—از پیشرفت فیزیکی تا بهره‌برداری—نشان می‌دهد که:

  • بسیاری از طرح‌ها نیمه‌تمام هستند
  • زمان‌بندی‌ها غیرواقعی است
  • شفافیت حداقلی است
  • و بخشی از فعالیت‌ها بیشتر نمایشی است تا توسعه‌ای

اگر مدیریت مارون می‌خواهد اعتماد سرمایه‌گذاران، کارکنان و افکار عمومی را حفظ کند، باید:

  • گزارش واقعی پیشرفت پروژه‌ها
  • زمان‌بندی دقیق و قابل اتکا
  • هزینه‌کرد شفاف
  • و خروجی‌های قابل اندازه‌گیری

را منتشر کند. بدون این شفافیت، هر افتتاحی—even با حضور استاندار و فرمان رئیس‌جمهور—تنها یک قاب تبلیغاتی است، نه یک دستاورد صنعتی.

Rate this post
لینک کپی شد!
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.