عرضه بیش از حد، ناشی از تولید بالای آمریکا و افزایش سهمیه تولید کشورهای غیر اوپک و اوپک پلاس، موجب فشار بر قیمت‌ها شد. در بازار گاز طبیعی نیز، قیمت‌ها بسته به شرایط آب و هوا و ذخایر، نوسان داشته‌اند و پس از رسیدن به اوج ۵٫۳۱ دلار برای هر میلیون واحد حرارتی بریتانیا، دوباره به حدود ۳٫۹۴ دلار بازگشتند. چشم‌انداز آژانس اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) قیمت‌های گاز را برای اواخر ۲۰۲۵ و اوایل ۲۰۲۶ بالاتر برآورد کرده است.

تحولات بازار نفت شامل افزایش عرضه از اوپک پلاس، رشد تولید در ایالات متحده و تقاضای محدود از اقتصادهایی مانند چین بوده است. در عین حال، تقاضای جهانی نفت در سال ۲۰۲۵ حدود ۱٫۳ میلیون بشکه در روز افزایش یافته و انتظار می‌رود در ۲۰۲۶ نیز حدود ۱٫۲ میلیون بشکه در روز رشد کند. از سوی دیگر، بازار گاز طبیعی با افزایش مصرف، به‌ویژه در بخش‌های صنعتی و برق‌رسانی و گسترش ظرفیت صادرات LNG، روند صعودی را تجربه می‌کند.

پیش‌بینی قیمت‌ها برای ۲۰۲۶ نشان می‌دهد قیمت نفت WTI می‌تواند متوسط بالای ۷۰ دلار باشد و برنت نیز در حدود ۷۳ تا ۷۴ دلار معامله شود، هرچند در فصل اول سال نوسانات بیشتری محتمل است. افزایش تقاضای LNG و نزدیک‌تر شدن قیمت‌های بین‌المللی گاز به سطوح آمریکا نیز از چشم‌اندازهای کلیدی بازار است.

تحلیل فنی

تحولات اخیر نشان می‌دهد بازار نفت و گاز تحت تاثیر چند عامل فنی قرار دارد:

۱. ساختار عرضه و ذخایر: افزایش تولید از منابع غیر اوپک و ذخایر شناور در بنادر آسیایی موجب فشار نزولی بر قیمت‌ها شده است.
۲. نوسان قیمت گاز طبیعی: قیمت گاز بر اساس شرایط فصلی و سطح ذخایر تغییر می‌کند و این نوسان می‌تواند ریسک تحلیل فنی برای فعالان بازار ایجاد کند.
۳. قابلیت انتقال گاز: گاز طبیعی نسبت به نفت نیاز به تبدیل به LNG دارد که این امر به تفاوت قیمت بین بازارها منجر می‌شود و وابستگی به ظرفیت‌های LNG را افزایش داده است.

بیشتر در همین زمینه: نشست مشترک مدیران عامل سازمان منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی و شرکت پایانه‌ها و مخازن پتروشیمی

پیش‌بینی قیمت‌ها برای نفت در ۲۰۲۶ همچنین حاکی از الگوی نوسانی در کوتاه‌مدت و احتمال تثبیت در سطوح بالاتر در میان‌مدت است که تحلیلگران فنی باید به الگوهای قیمتی و سطح تقاضا توجه ویژه داشته باشند.

تحلیل استراتژیک

استراتژی بازیگران کلیدی در بازار نفت و گاز تا حد زیادی تحت تاثیر متغیرهای ژئوپلیتیک و اقتصادی است:

• اوپک پلاس و تولیدکنندگان غیر اوپک: افزایش سهم تولید و فشار بر قیمت‌ها، راهبردی برای حفظ یا افزایش سهم بازار است، اما این امر باعث تقویت نوسانات قیمت می‌شود.
• رشد تقاضا در آسیا: افزایش قابل توجه مصرف LNG در آسیا به ویژه در بخش‌های صنعتی و برق‌رسانی، موجب تغییر در الگوهای تجارت جهانی گاز شده است.
• سرمایه‌گذاری و زیرساخت‌ها: کمبود سرمایه‌گذاری در اکتشاف و توسعه منابع جدید نفت می‌تواند در میان‌مدت عرضه را محدود کند، در حالی که پروژه‌های LNG به دلیل تقاضای رو به رشد، در مرکز توجه قرار گرفته‌اند.

این استراتژی‌ها در کنار رقابت ژئوپلیتیک بین تولیدکنندگان اوپک و غیر اوپک، آینده بازار را پیچیده‌تر می‌کند و به بازیگران نیازمند انعطاف در تصمیمات تولید و سرمایه‌گذاری است.

تحلیل اجرایی

برای سازمان‌ها و سرمایه‌گذاران فعال در بازار نفت و گاز، چند دستورکار اجرایی قابل توجه است:

۱. پایش مستمر عرضه و تقاضا: با توجه به تغییرات سریع در الگوهای عرضه اوپک پلاس و تقاضای جهانی، داده‌های لحظه‌ای باید مبنای تصمیم‌گیری قرار گیرند.
۲. تمرکز بر بازار LNG: افزایش مصرف گاز طبیعی و رشد تجارت LNG فرصت‌های سرمایه‌گذاری جدیدی ایجاد می‌کند که باید در سبد استراتژیک لحاظ شود.
۳. مدیریت ریسک نوسان قیمت: با توجه به نوسانات قابل توجه در قیمت نفت و گاز، ابزارهای پوشش ریسک و تحلیل سناریو برای حفظ ثبات مالی بنگاه‌ها ضروری است.

این دستورکارها به سازمان‌ها کمک می‌کند تا در چشم‌انداز نامطمئن ۲۰۲۶، هم ریسک‌ها را کنترل و هم فرصت‌های رشد را شناسایی کنند.

تحلیل سیاسی

بازار نفت و گاز به شدت تحت تاثیر سیاست‌های بین‌المللی است. افزایش تولید اوپک پلاس و تغییر سیاست‌های تعرفه‌ای در ایالات متحده موجب نوسانات قیمتی شده است که نشان‌دهنده ارتباط میان سیاست تجاری و انرژی است.

تنش‌های ژئوپلیتیک همچنان بر جریان سرمایه‌گذاری و تجارت انرژی اثر می‌گذارد و هرگونه تغییر در توافقات تولیدکنندگان مهم یا تحولات سیاسی در مناطق تولیدکننده نفت
می‌تواند فورا بازار را تحت تاثیر قرار دهد.

ادامه رویکردهای محافظه‌کارانه یا رقابتی در سیاست انرژی جهانی می‌تواند ساختار بازار را در سال ۲۰۲۶ و فراتر از آن شکل دهد و بر تصمیمات استراتژیک کشورها و شرکت‌ها تاثیر مستقیم داشته باشد.

همچنین در ادامه بخوانید؛ یافته عظیم منابع نفت و گاز در حوضه پرمیان