بر اساس گزارش بلومبرگ، در حالی که جزئیاتی از تعداد محموله‌ها یا زمان دقیق تخلیه منتشر نشده، تفکیک روشنی میان صادرات مجاز شورون و صادرات غیرمجاز توسط بازرگانان و واسطه‌ها بدون مجوز آمریکا ایجاد شده است.

شورون همچنان تنها شرکت نفتی آمریکایی مجاز به تولید و صادرات نفت از ونزوئلاست و این فعالیت‌ها از طریق مشارکت با شرکت دولتی PDVSA انجام می‌شود؛ با این شرط که درآمدها صرف بازپرداخت بدهی‌ها شود و مستقیماً در اختیار دولت کاراکاس قرار نگیرد.

در مقابل، سایر محموله‌های نفتی ونزوئلا با خطر توقیف، عدم امکان تخلیه، نبود خریدار، مشکلات بیمه و تأمین مالی مواجه شده‌اند و برخی برای هفته‌ها در دریا سرگردان مانده‌اند.

تحلیل فنی

• نفت خام ونزوئلا عمدتاً از نوع سنگین و ترش (Heavy Sour Crude) است که تنها در پالایشگاه‌های پیچیده، به‌ویژه در ساحل خلیج مکزیک آمریکا، قابلیت فرآورش اقتصادی دارد.
• جایگزین‌های این نوع نفت محدود هستند، به‌ویژه در شرایطی که تحریم‌ها عرضه نفت‌های مشابه از سایر تولیدکنندگان را نیز محدود کرده است.
• پالایشگاه‌های پیچیده (Complex Refineries) آمریکا به این خوراک برای حفظ حاشیه سود و توازن عملیاتی نیاز دارند.
• تفکیک زنجیره تأمین به دو مسیر «مجاز شورون» و «غیرمجاز سایر بازیگران» باعث اختلال در جریان فیزیکی بازار و افزایش هزینه‌های لجستیکی شده است.

تحلیل استراتژیک

• ایالات متحده به‌جای اعمال تحریم‌های جدید، استراتژی اجرای سخت‌گیرانه (Tight Enforcement) را در پیش گرفته است.
• حفظ مجوز شورون، در عین مسدودسازی سایر مسیرها، نشان‌دهنده مدیریت هدفمند فشار بدون شوک ناگهانی به بازار پالایشی آمریکاست.
• این رویکرد عملاً ونزوئلا را به یک تأمین‌کننده تک‌کاناله و کنترل‌شده تبدیل کرده است.
• هرگونه تغییر در مفاد مجوز شورون می‌تواند:
• تولید نفت ونزوئلا را فوراً کاهش دهد
• امنیت خوراک پالایشگاه‌های ساحل خلیج مکزیک را تحت تأثیر قرار دهد
• نوسانات قیمتی در بازار نفت‌های سنگین ایجاد کند

بیشتر در همین زمینه: جلوه‌ای از همدلی و همراهی در خانواده بزرگ پتروشیمی بوشهر در اردوی فرهنگی

تحلیل اجرایی

• حدود ۹۰۰ میلیون دلار نفت خام ونزوئلا طبق برآوردها در دریا معطل مانده است.
• معامله‌گران بین‌المللی به‌دلیل افزایش ریسک حقوقی، عملاً از بازار ونزوئلا عقب‌نشینی کرده‌اند.
• مدل فعلی آمریکا به‌گونه‌ای طراحی شده که:
• فشار اقتصادی بر کاراکاس حفظ شود
• منافع پالایشگاهی آمریکا آسیب نبیند
• اهرم سیاسی واشنگتن بر PDVSA باقی بماند
• در کوتاه‌مدت، بازار شاهد دوگانگی ساختاری در تجارت نفت ونزوئلا خواهد بود: نفت مجاز شورون در مقابل نفت سرگردان سایر صادرکنندگان.

تحلیل سیاسی

• سیاست فعلی آمریکا نشان می‌دهد پرونده ونزوئلا بیش از آنکه وارد فاز «تحریم‌های حداکثری جدید» شود، وارد فاز کنترل عملیاتی دقیق شده است.
• مجوز شورون به‌عنوان کانال تنظیم فشار سیاسی عمل می‌کند و لغو یا تمدید آن می‌تواند به‌سرعت به ابزار چانه‌زنی دیپلماتیک تبدیل شود.
• این وضعیت پیام روشنی برای سایر کشورها و شرکت‌ها دارد:
دسترسی به بازار آمریکا تنها از مسیر مجوز و انطباق کامل امکان‌پذیر است.

همچنین در ادامه بخوانید؛ چگونه شورون جایگاه خود را به‌عنوان بزرگ‌ترین سرمایه‌گذار خارجی در نفت ونزوئلا تثبیت کرد؟