بر اساس گزارش منتشرشده در وب‌سایت اوپک، برای برقراری تعادل میان عرضه و تقاضا در سال آینده، کشورهای عضو اوپک‌پلاس باید به‌طور متوسط ۴۳ میلیون بشکه در روز تولید داشته باشند؛ سطحی که تقریباً با میزان تولید ماه گذشته هم‌خوانی دارد.

این رویکرد در حالی اتخاذ شده که بازیگران بزرگی مانند Trafigura از احتمال شکل‌گیری یک «ابرمازاد» سخن گفته‌اند و آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) نیز، علی‌رغم تعدیل برخی برآوردها، همچنان انتظار مازاد بی‌سابقه عرضه را دارد.

در همین چارچوب، کشورهای کلیدی اوپک‌پلاس به رهبری عربستان سعودی، با توجه به شکنندگی شرایط بازار، تصمیم گرفته‌اند افزایش بیشتر تولید را در سه‌ماهه نخست سال آینده متوقف کنند.

تحلیل فنی

از منظر فنی بازار نفت، اختلاف دیدگاه میان اوپک و سایر نهادها به چند متغیر کلیدی بازمی‌گردد:

• برآورد رشد تقاضا: اوپک همچنان به رشد پایدار تقاضای جهانی، به‌ویژه در اقتصادهای نوظهور، خوش‌بین است؛ در حالی که IEA بر اثرات کندی رشد اقتصادی و بهبود بهره‌وری انرژی تأکید دارد.
• نقش تولیدکنندگان غیر اوپک: افزایش عرضه از سوی تولیدکنندگان شیل و پروژه‌های فراساحلی، ریسک مازاد عرضه را تقویت می‌کند؛ اما اوپک اثر آن را قابل جذب در چارچوب مدیریت تولید می‌داند.
• سطح ذخایر تجاری: تجربه سال‌های اخیر نشان داده که پیش‌بینی کسری یا مازاد ذخایر به‌شدت به تحولات کوتاه‌مدت ژئوپلیتیکی و اقتصادی حساس است.

بیشتر در همین زمینه: تحریم‌های نفتی واشنگتن، امنیت انرژی آسیا را به لرزه انداخت

در مجموع، ارزیابی اوپک مبتنی بر فرض کنترل فعال عرضه و واکنش سریع اوپک‌پلاس به انحرافات بازار است.

تحلیل استراتژیک

موضع اوپک را می‌توان بخشی از یک راهبرد آگاهانه دانست:

• مدیریت انتظارات بازار: تأکید بر تعادل، به کاهش فشارهای روانی بر قیمت‌ها کمک می‌کند.
• حفظ انسجام اوپک‌پلاس: اعلام نیاز به سطح تولیدی نزدیک به وضعیت فعلی، از بروز اختلافات داخلی بر سر سهمیه‌ها جلوگیری می‌کند.
• پیام‌دهی به سرمایه‌گذاران: این رویکرد می‌تواند مانع از کاهش سرمایه‌گذاری در بالادست نفت شود؛ موضوعی که در میان‌مدت برای امنیت عرضه حیاتی است.

در مقابل، تداوم اختلاف با نهادهایی مانند IEA نشان می‌دهد که نبرد روایت‌ها درباره آینده بازار نفت همچنان ادامه دارد.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

برای تصمیم‌گیران بازار انرژی، پیام کلیدی این گزارش آن است که سال ۲۰۲۶ الزاماً با مازاد ساختاری عرضه تعریف نمی‌شود.

سناریوی محتمل، بازاری با تعادل شکننده است که در آن:

• هر شوک ژئوپلیتیکی یا اختلال عرضه می‌تواند به‌سرعت قیمت‌ها را بالا ببرد.
• در مقابل، افت ناگهانی تقاضا یا رشد غیرمنتظره تولید غیر اوپک می‌تواند تعادل را برهم بزند.

در چنین شرایطی، انعطاف‌پذیری در سیاست تولید و رصد مستمر داده‌ها، مزیت رقابتی اصلی بازیگران خواهد بود.

تحلیل سیاسی

موضع‌گیری اوپک، به‌ویژه در شرایطی که برخی دولت‌های مصرف‌کننده بر سناریوی مازاد عرضه تأکید دارند، حامل یک پیام سیاسی ضمنی است: اوپک‌پلاس همچنان خود را بازیگر اصلی تنظیم بازار می‌داند.

تصمیم به توقف افزایش تولید در سه‌ماهه نخست سال، نشان‌دهنده ترجیح ثبات بازار بر فشارهای سیاسی برای افزایش عرضه است؛ رویکردی که می‌تواند در سال ۲۰۲۶ نیز به یکی از محورهای تنش پنهان میان تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان بزرگ تبدیل شود.

همچنین در ادامه بخوانید؛ تثبیت استراتژی اوپک‌پلاس در آستانه مازاد عرضه ۲۰۲۶