راهبرد اصلی اکوینور ساده است: حفظ تولید در نروژ و تمرکز بر رشد بین‌المللی. این شرکت با فروش دارایی‌های بالغ و کم‌بازده، تعداد کشورهای محل فعالیت خود را از حدود ۱۲ کشور به ۷ کشور کاهش داده و به‌جای پراکندگی جغرافیایی، بر پروژه‌های بزرگ و پرظرفیت تمرکز کرده است.

مهم‌ترین موتورهای رشد شامل میدان Bacalhau در برزیل (با هدف تولید ۲۲۰ هزار بشکه در روز تا پایان ۲۰۲۶)، پروژه Raia در ۲۰۲۸، میدان Sparta در خلیج مکزیک آمریکا و سرمایه‌گذاری گازی در قالب جوینت ونچر Adura در بریتانیا است. در کانادا نیز پروژه عظیم Bay du Nord با هدف بیش از ۴۰۰ میلیون بشکه در فاز نخست، در آستانه تصمیم نهایی سرمایه‌گذاری قرار دارد. اکوینور همزمان مذاکرات LNG در تانزانیا را از سر گرفته و برنامه اکتشاف در برزیل، آنگولا، خلیج مکزیک، نامیبیا و مدیترانه شرقی را فعال کرده است.

تحلیل فنی

از منظر فنی، راهبرد اکوینور مبتنی بر چند محور کلیدی است:

۱. تمرکز بر پروژه‌های دریایی عمیق (Deepwater):
اغلب پروژه‌های اصلی مانند Bacalhau، Bay du Nord و Sparta در محیط‌های آب‌های عمیق قرار دارند که مزیت مقیاس بالا و عمر طولانی مخزن را فراهم می‌کنند.
۲. کاهش هزینه سرمایه‌ای از طریق بازطراحی پروژه‌ها:
نمونه بارز آن Bay du Nord است که با بازنگری در طراحی توسعه، CAPEX کاهش یافته و نرخ بازده پروژه بهبود پیدا کرده است.
۳. تنوع سبد انرژی با حفظ محور گاز:
توسعه گاز در بریتانیا و LNG در تانزانیا نشان می‌دهد که اکوینور گاز را به‌عنوان سوخت انتقالی و منبع جریان نقدی پایدار در نظر گرفته است.
۴. بهینه‌سازی پرتفوی دارایی‌ها:
خروج از میادین کوچک و پرهزینه و تمرکز بر میادین بزرگ، بهره‌وری عملیاتی و نسبت تولید به سرمایه را به شکل محسوسی ارتقا می‌دهد.

تحلیل استراتژیک

در سطح استراتژیک، این تصمیم نشان‌دهنده یک تغییر جهت روشن است:

بیشتر در همین زمینه: رویکرد جدید مبین انرژی در حاشیه مجمع فوق‌العاده

• اکوینور عملاً به این جمع‌بندی رسیده که کاهش تولید داخلی نروژ اجتناب‌ناپذیر است و بدون گسترش خارجی، جایگاه خود به‌عنوان یک بازیگر جهانی را از دست می‌دهد.
• برخلاف فضای سیاسی غالب در اروپا، شرکت با رویکردی واقع‌گرایانه فرض کرده که تقاضای جهانی نفت و گاز پس از ۲۰۳۰ نیز پابرجا خواهد ماند.
• تمرکز بر کشورهای محدود اما پروژه‌های بزرگ، ریسک مدیریتی و پیچیدگی عملیاتی را کاهش داده و امکان کنترل بهتر هزینه و زمان‌بندی را فراهم می‌کند.
• کاهش بازخرید سهام در سال ۲۰۲۶ به‌دلیل افت قیمت نفت و سرد شدن بازار گاز، فشار مضاعفی ایجاد کرده که تولید بیشتر به‌عنوان ابزار اصلی حفظ جریان نقدی اهمیت مضاعف پیدا کند.

تحلیل اجرایی

از دید اجرایی، راهبرد جدید اکوینور پیام روشنی دارد:

گذار انرژی در سطح سیاست و شعار جریان دارد، اما در سطح ترازنامه شرکت‌ها، نفت و گاز همچنان ستون اصلی سودآوری است.

اکوینور با حفظ تولید داخلی در سطح پایدار و انتقال سرمایه‌گذاری به پروژه‌های خارجی، عملاً در حال ایجاد یک مدل «دو ستونی» است:
• ستون اول: تولید پایدار و کم‌ریسک در نروژ.
• ستون دوم: رشد تهاجمی و سرمایه‌بر در بازارهای بین‌المللی.

این مدل به شرکت اجازه می‌دهد هم در فضای سیاسی اروپا باقی بماند و هم در واقعیت بازار جهانی انرژی، سهم خود از بشکه‌ها را افزایش دهد.

تحلیل سیاسی

در سطح سیاسی، رویکرد اکوینور نوعی ناهمخوانی آشکار میان گفتمان رسمی دولت‌های اروپایی و رفتار عملی شرکت‌های بزرگ انرژی را نشان می‌دهد. در حالی که سیاست‌گذاران بر کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی تأکید دارند، شرکت‌های راهبردی مانند اکوینور ترجیح می‌دهند ریسک کاهش درآمد را نپذیرند و به‌جای عقب‌نشینی، سرمایه‌گذاری را به خارج از مرزهای خود منتقل کنند.

به بیان دیگر، انتقال تولید به برزیل، آمریکا، کانادا و آفریقا به شرکت امکان می‌دهد بدون تقابل مستقیم با سیاست‌های داخلی اروپا، همچنان از مزایای اقتصادی نفت و گاز بهره‌مند باقی بماند؛ مسیری که احتمالاً توسط سایر شرکت‌های بزرگ اروپایی نیز دنبال خواهد شد.

همچنین در ادامه بخوانید؛ کاهش سرمایه‌گذاری‌های نفتی نروژ پس از اوج ۲۰۲۵