پرسش از پاک‌نژاد؛ تعارض منافع در «نفت جی» چگونه توجیه می‌شود؟

سقوط سود عملیاتی «نفت جی» در نخستین سال کامل مدیریت فرزین مینو؛پرسش از وزارت نفت درباره تعارض منافع و کیفیت سود شرکت

به گزارش پتروشیمی‌ها | بررسی صورت‌های مالی حسابرسی‌شده سال مالی منتهی به پایان ۱۴۰۴ شرکت پالایش نفت جی نشان می‌دهد که این شرکت در ظاهر موفق به افزایش درآمد و سود خالص شده، اما در لایه‌های عمیق‌تر عملکرد، شاخص‌های عملیاتی تصویر متفاوتی را روایت می‌کنند. افت شدید سود عملیاتی، کاهش محسوس حاشیه سود، رشد قابل توجه مطالبات و اتکای بخش عمده سود هر سهم به درآمدهای غیرعملیاتی، مهم‌ترین نکات این گزارش مالی هستند.

این عملکرد در نخستین سال مالی کامل مدیریت فرزین مینو به ثبت رسیده؛ مدیری که هم‌زمان عضویت هیئت‌رئیسه صندوق‌های بازنشستگی صنعت نفت را نیز برعهده دارد؛ موضوعی که از منظر حکمرانی شرکتی و استقلال نظارت، پرسش‌هایی را درباره احتمال تعارض منافع ایجاد کرده است.

خبر مرتبط

روایت تانکر ترکرز از تنگه هرمز؛ تنها نفتکش‌های ایرانی عملیات STS انجام می‌دهند

مؤسسه رصد نفتکش‌ها «تانکر ترکرز» اعلام کرد در شرایط کنونی، تنها نفتکش‌های ایرانی اقدام به انجام عملیات انتقال محموله از کشتی به کشتی (Ship-to-Ship...

درآمد رشد کرد، اما عملیات اصلی تضعیف شد

بررسی عملکرد سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد درآمد عملیاتی پالایش نفت جی با رشد حدود ۵۰ درصدی از ۱۹.۵۹ همت به ۲۹.۳۶ همت رسیده است.

اما همزمان هزینه‌های تولید و بهای تمام‌شده با سرعت بیشتری افزایش یافته و همین موضوع باعث شده سود ناخالص و سود عملیاتی شرکت به شدت کاهش یابد.

در نتیجه:

• سود ناخالص از ۱.۲۱ همت به ۸۱۸ میلیارد تومان رسید.
• حاشیه سود ناخالص از ۶.۲ درصد به ۲.۸ درصد کاهش یافت.
• سود عملیاتی نیز با افت ۵۷ درصدی از ۱.۰۴ همت به ۴۵۰ میلیارد تومان رسید.
• حاشیه سود عملیاتی از ۵.۳ درصد به تنها ۱.۵ درصد سقوط کرد.

این آمار نشان می‌دهد افزایش فروش نتوانسته به بهبود سودآوری فعالیت اصلی شرکت منجر شود.

جدول مقایسه عملکرد عملیاتی

رشد سود خالص؛ اما با اتکای سنگین به درآمدهای غیرعملیاتی

یکی از مهم‌ترین نکات صورت‌های مالی، جهش قابل توجه درآمدهای غیرعملیاتی است.

این درآمدها با رشد ۲۴۱ درصدی به حدود ۱.۵ همت رسیده‌اند؛ رقمی که بیش از سه برابر سود عملیاتی شرکت است.

در نتیجه، با وجود افت عملکرد عملیاتی، سود خالص شرکت با رشد ۶۲ درصدی به حدود ۱.۱۶ همت افزایش یافته است.

۶۱ درصد سود هر سهم از عملیات اصلی نیست

صورت‌های مالی نشان می‌دهد سود هر سهم (EPS) نفت جی در سال ۱۴۰۴ به ۲۳۱۲ ریال رسیده است.

اما ترکیب این سود، نکته‌ای قابل تأمل را آشکار می‌کند:

این موضوع بیانگر آن است که بخش عمده سود خالص شرکت، از فعالیت اصلی پالایشگاهی حاصل نشده و کیفیت سود نیازمند بررسی دقیق‌تر است.

رشد قابل توجه مطالبات و بدهی‌ها

ترازنامه شرکت نیز تغییرات مهمی را نشان می‌دهد.

مطالبات تجاری و سایر دریافتنی‌ها با رشد ۱۰۳ درصدی به ۱۸.۶ همت رسیده است.

از سوی دیگر، مجموع بدهی‌های شرکت نیز از ۱۱.۱ همت به حدود ۲۳.۹ همت افزایش یافته که بیانگر بیش از دو برابر شدن تعهدات مالی شرکت در طول یک سال است.

در مقابل، جریان نقد عملیاتی با رشد ۱۲۹ درصدی به حدود ۱.۲۳ همت رسیده که یکی از نقاط مثبت گزارش محسوب می‌شود.

مهم‌ترین شاخص‌های مالی

گزارش حسابرس؛ نظر مقبول همراه با هشدارهای مهم

اگرچه سازمان حسابرسی درباره صورت‌های مالی سال ۱۴۰۴ نظر مقبول صادر کرده، اما در گزارش بازرس قانونی چند موضوع مهم مورد اشاره قرار گرفته است.

از جمله:

• افزایش قابل توجه مطالبات و طولانی‌تر شدن دوره وصول آن‌ها؛
• اجرا نشدن کامل برخی مصوبات مجمع درباره مدیریت ریسک مطالبات؛
• تأخیر در ارائه برخی گزارش‌های عملکرد و بودجه؛
• برخی موارد مربوط به رعایت نشدن الزامات قانونی در برگزاری مجامع، پرداخت سود و تکمیل ترکیب هیئت‌مدیره.

این موارد هرچند منجر به تعدیل نظر حسابرس نشده، اما از منظر حاکمیت شرکتی قابل توجه هستند.

پرسش از وزارت نفت درباره تعارض منافع

در کنار بررسی عملکرد مالی، ساختار مدیریتی شرکت نیز محل توجه است.

فرزین مینو علاوه بر مدیرعاملی پالایش نفت جی، عضو هیئت‌رئیسه صندوق‌های بازنشستگی صنعت نفت نیز هست؛ صندوقی که نفت جی یکی از شرکت‌های وابسته به آن محسوب می‌شود.

این هم‌پوشانی مسئولیت‌ها این پرسش را مطرح می‌کند که آیا میان جایگاه مدیریتی در شرکت و حضور در ساختار سیاست‌گذاری و نظارت بر همان مجموعه، مرزبندی کافی برای جلوگیری از تعارض منافع وجود دارد؟

پاسخ شفاف به این پرسش می‌تواند در تقویت اعتماد سهامداران، ارتقای حکمرانی شرکتی و افزایش شفافیت در شرکت‌های وابسته به صنعت نفت نقش مهمی ایفا کند.

جمع‌بندی

صورت‌های مالی سال ۱۴۰۴ پالایش نفت جی نشان می‌دهد رشد درآمد و سود خالص شرکت الزاماً به معنای بهبود کیفیت عملکرد عملیاتی نیست. کاهش ۵۷ درصدی سود عملیاتی، افت محسوس حاشیه سود، وابستگی بیش از ۶۰ درصدی سود هر سهم به درآمدهای غیرعملیاتی و رشد چشمگیر مطالبات، از مهم‌ترین محورهایی است که احتمالاً در کانون توجه سهامداران، تحلیلگران بازار سرمایه و نهادهای ناظر قرار خواهد گرفت. هم‌زمان، طرح پرسش درباره ساختار حکمرانی و احتمال تعارض منافع نیز می‌تواند زمینه‌ساز شفاف‌سازی بیشتر در مدیریت شرکت‌های وابسته به صندوق‌های بازنشستگی صنعت نفت باشد.