پتروشیمی گلستان و بروجن؛ چرا پیشرفت پروژه‌ها متوقف است؟

به گزارش پتروشیمی ها؛ بررسی وضعیت برخی پروژه‌های پتروشیمی زیرمجموعه هلدینگ خلیج فارس، بار دیگر موضوع سرعت اجرای طرح‌های نیمه‌تمام را به یکی از مسائل قابل توجه صنعت پتروشیمی تبدیل کرده است. در این میان، ارقام مطرح‌شده درباره پتروشیمی گلستان و پتروشیمی بروجن نشان می‌دهد پیشرفت این پروژه‌ها در سال‌های اخیر همچنان در سطح بسیار پایینی قرار دارد.

پتروشیمی گلستان روی یک درصد پیشرفت

بر اساس ارقام مورد استناد در گزارش تشریحی سال مالی ۱۴۰۵ هلدینگ خلیج فارس، پتروشیمی گلستان در حال حاضر حدود یک درصد پیشرفت دارد و در برآورد ارائه‌شده برای خرداد ۱۴۰۶ نیز همین میزان پیشرفت برای پروژه پیش‌بینی شده است.

تداوم چنین سطحی از پیشرفت، این پرسش را ایجاد می‌کند که مهم‌ترین موانع اجرایی و مالی این پروژه چیست و چه برنامه‌ای برای خروج آن از وضعیت فعلی وجود دارد.

وضعیت پتروشیمی بروجن

پتروشیمی بروجن نیز طبق اطلاعات مطرح‌شده، در سال‌های ۱۴۰۴، ۱۴۰۵ و ۱۴۰۶ در محدوده یک درصد پیشرفت قرار داشته است.

در صورتی که این ارقام در گزارش‌های رسمی هلدینگ خلیج فارس تأیید شود، استمرار پیشرفت پایین پروژه در چند سال متوالی می‌تواند نشانه‌ای از وجود موانع جدی در مسیر اجرای آن باشد.

بیشتر در همین زمینه: نرخ خوراک «شخارک» برای چهار ماه ۱۴۰۵ اعلام شد

مقایسه با پتروشیمی گچساران

این وضعیت در حالی مورد توجه قرار گرفته که درباره پتروشیمی گچساران نیز انتقادهایی پیرامون نحوه و توازن پیشرفت پروژه مطرح شده است. بر اساس ارقام مورد استناد، پیشرفت پروژه پلیمر گچساران از حدود ۴ درصد در سال ۱۳۹۸ به ۴۶ درصد در سال ۱۴۰۴ رسیده، اما منتقدان معتقدند صرف افزایش درصد پیشرفت فیزیکی، بدون توجه به تکمیل زنجیره و آمادگی عملیاتی، نمی‌تواند معیار کاملی برای ارزیابی موفقیت یک طرح باشد.

هلدینگ خلیج فارس پاسخ دهد

تفاوت قابل توجه در روند اجرای پروژه‌های پتروشیمی، ضرورت شفاف‌سازی درباره وضعیت طرح‌های نیمه‌تمام را بیشتر کرده است.

انتظار می‌رود هلدینگ خلیج فارس درباره میزان سرمایه‌گذاری انجام‌شده در پتروشیمی گلستان و بروجن، منابع مورد نیاز برای ادامه پروژه، موانع اجرایی، برنامه زمان‌بندی تکمیل و دلایل پایین بودن پیشرفت این طرح‌ها توضیحات دقیق‌تری ارائه کند.

در نهایت، برای ارزیابی عملکرد پروژه‌های پتروشیمی، تنها اعلام درصد پیشرفت کافی نیست و باید مشخص شود این پروژه‌ها چه زمانی به مرحله بهره‌برداری خواهند رسید و سرمایه‌گذاری انجام‌شده چه زمانی به ظرفیت تولید و ارزش اقتصادی تبدیل می‌شود.